Drukowanie daty ważności – jak wybrać drukarkę?

Drukowanie daty ważności, daty produkcji i numeru partii – poradnik wdrożeniowy

Drukowanie daty ważności, daty produkcji i numeru partii – wybór urządzenia do nanoszenia daty zależy od materiału opakowania, wydajności linii produkcyjnej, wielkości oznaczenia oraz wymaganej odporności na ścieranie.

W praktyce najczęściej wykorzystuje się:

• drukarki atramentowe CIJ do szybkich linii, butelek, puszek, folii i zakrętek;

• drukarki TIJ do tekstów i kodów o wysokiej rozdzielczości;

• systemy laserowe do trwałego znakowania bez użycia materiałów barwiących;

• drukarki Piezo Hi-Res do kartonów i opakowań zbiorczych;

• systemy Print and Apply do automatycznego etykietowania kartonów oraz palet.

Poradnik jest przeznaczony dla producentów żywności, napojów, kosmetyków, farmaceutyków i innych wyrobów wymagających czytelnego oznakowania. Pokazuje, jak dobrać maszynę, miejsce aplikacji, sposób przesyłania danych i metodę kontroli.

Błędy w dacie lub oznaczeniu partii mogą prowadzić do reklamacji, zatrzymania dostawy, problemów z identyfikowalnością, a w skrajnych przypadkach do konieczności wycofania towaru z rynku. Znakowanie daty ważności jest wymogiem prawnym w wielu krajach, a drukarki atramentowe są popularne do znakowania daty ważności.

Jak przygotować proces drukowania daty ważności?

Przed wyborem rozwiązania należy ustalić:

1. jaki rodzaj informacji ma znaleźć się na opakowaniu;

2. na jakiej powierzchni będzie wykonywany wydruk;

3. jak szybko pracuje linia;

4. jak duże jest dostępne pole;

5. czy treść musi być odporna na wilgoć, temperaturę lub ścieranie;

6. skąd system otrzyma dane;

7. jak zostanie sprawdzona ich poprawność;

8. kto będzie uprawniony do zmiany projektu.

Najlepsza drukarka to nie zawsze urządzenie o najwyższej deklarowanej prędkości. Musi także zapewniać czytelne rezultaty na docelowym opakowaniu i być łatwa w obsłudze, konserwacji oraz integracji.

Przegląd dostępnych urządzeń znajduje się na stronie drukarki przemysłowe REA JET.

Data ważności a wymagania prawne

Określenie „data ważności” jest popularne w języku potocznym, ale przepisy dotyczące produktów spożywczych rozróżniają przede wszystkim:

• datę minimalnej trwałości, poprzedzoną zwrotem „najlepiej spożyć przed” albo „najlepiej spożyć przed końcem”;

• termin przydatności do spożycia, poprzedzony zwrotem „należy spożyć do”.

Pierwsze oznaczenie odnosi się głównie do zachowania właściwości jakościowych. Drugie stosuje się w przypadku żywności szybko psującej się, która po upływie wskazanego terminu może stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Data ważności musi być nadrukowana na opakowaniu produktu.

Jak podaje się termin na żywności?

W zależności od okresu trwałości informacja może obejmować:

• dzień i miesiąc;

• miesiąc i rok;

• sam rok.

Data musi być podana jako dzień, miesiąc i rok.

W przypadku żywności, której trwałość nie przekracza trzech miesięcy, wystarczające może być podanie dnia i miesiąca. Przy trwałości od trzech do osiemnastu miesięcy wystarcza miesiąc i rok, a powyżej osiemnastu miesięcy – rok. Dla terminu przydatności stosuje się dzień, miesiąc i ewentualnie rok.

Przepisy przewidują także wyjątki dla określonych kategorii żywności. Nie każdy towar musi więc mieć podaną datę w takim samym formacie, a szczegółowe wymagania zależą od jego rodzaju i przepisów branżowych. Data ważności musi być czytelna i trwała na opakowaniu.

Żywność produkowana i wprowadzana do obrotu w Polsce musi być opisana co najmniej w języku polskim. Informacje mogą być dodatkowo przedstawione w innych językach. Rozporządzenie nr 1169/2011 nakazuje umieszczanie daty ważności na produktach spożywczych.

Czy data musi znajdować się bezpośrednio na opakowaniu?

Wymagana informacja może być podana bezpośrednio albo przez odesłanie do miejsca, w którym została umieszczona, na przykład poprzez komunikat „najlepiej spożyć przed: patrz spód opakowania”.

Miejsce powinno być łatwe do odnalezienia, a treść czytelna dla konsumenta. Nie może być zakryta, uszkodzona podczas pakowania ani starta w transporcie.

Daty na kosmetykach

W przypadku kosmetyków stosuje się odrębne wymagania. Dla kosmetyku o trwałości nieprzekraczającej 30 miesięcy podaje się odpowiednią informację o minimalnej trwałości. Przy trwałości dłuższej niż 30 miesięcy stosuje się – jeżeli ma to zastosowanie – okres bezpiecznego używania po otwarciu, oznaczany symbolem otwartego słoiczka.

Na opakowaniu kosmetyku powinien znajdować się również numer partii produkcyjnej albo inne oznaczenie umożliwiające jego identyfikację.

Przed wdrożeniem należy zawsze zweryfikować aktualne przepisy dotyczące konkretnej grupy produktów i rynku docelowego.

Numer partii produkcyjnej i identyfikowalność

Numer partii pozwala powiązać wyrób z konkretnym:

• zleceniem;

• surowcem;

• dniem lub zmianą produkcyjną;

• stanowiskiem;

• operatorem;

• linią;

• wynikiem kontroli jakości.

Dzięki temu firma może szybciej ustalić, których produktów dotyczą wykryte nieprawidłowości.

Data i numer partii powinny pochodzić z jednego zatwierdzonego źródła danych. Ręczne wpisywanie obu wartości niezależnie zwiększa ryzyko pomyłki i utrudnia zachowanie pełnej identyfikowalności.

Wraz z informacją o partii można umieścić:

• godzinę wytworzenia;

• numer zmiany;

• kod operatora;

• identyfikator linii;

• kod kreskowy;

• QR;

• Data Matrix;

• numer seryjny.

Systemy REA pozwalają generować kody zawierające między innymi terminy, dane partii i informacje logistyczne.

Co należy uwzględnić przy wyborze urządzenia?

Materiał opakowania

Jedna technologia może zachowywać się inaczej na różnych powierzchniach. Trzeba sprawdzić, czy podłoże jest:

• chłonne czy niechłonne;

• gładkie czy chropowate;

• suche, mokre lub tłuste;

• jasne albo ciemne;

• płaskie czy zakrzywione;

• elastyczne albo sztywne;

• zimne, ciepłe lub narażone na zmianę temperatury.

Folie PE, PP i PET mogą różnić się składem, dodatkami oraz energią powierzchniową. Podobne różnice występują między butelkami, lakierowanymi puszkami i kartonikami.

Każdą kombinację opakowania oraz technologii należy sprawdzić na rzeczywistej próbce.

Wydajność linii produkcyjnej

Przy obliczaniu wymaganej wydajności należy uwzględnić:

• liczbę sztuk na minutę;

• prędkość transportera;

• odstępy między kolejnymi opakowaniami;

• zatrzymania i przyspieszenia;

• zmianę orientacji;

• możliwe drgania;

• czas przesłania danych;

• długość pola dostępnego do aplikacji.

Jeżeli tempo jest zmienne, przydatny może być enkoder synchronizujący pracę urządzenia z ruchem transportera.

Zakres druku

Przed wyborem modelu trzeba przygotować docelowy projekt i określić:

• liczbę wierszy;

• wysokość znaków;

• długość treści;

• obecność logo;

• rodzaj kodu;

• wymagany kontrast;

• najmniejszy dopuszczalny rozmiar czcionki.

Niewielki tekst na butelce wymaga innego rozwiązania niż duży symbol logistyczny na kartonie zbiorczym.

Warunki środowiskowe

Na pracę systemu mogą wpływać:

• wilgoć;

• kondensacja;

• wysoka lub niska temperatura;

• pył;

• tłuszcz;

• środki myjące;

• drgania;

• ograniczona przestrzeń.

Środowisko zakładu należy uwzględnić zarówno przy wyborze technologii, jak i obudowy urządzenia, wyposażenia dodatkowego oraz planu serwisowego.

Drukarki atramentowe do nanoszenia dat

Do takich zastosowań najczęściej wybierane są technologie CIJ oraz TIJ. Obie umożliwiają automatyczne nanoszenie zmiennych informacji, ale różnią się konstrukcją, obsługą i wymaganiami dotyczącymi prowadzenia opakowania. Wybór metody drukowania zależy od materiału opakowania i prędkości produkcji. Wybór technologii drukowania zależy od wydajności linii produkcyjnej oraz kosztów eksploatacji.

CIJ – szybkie linie i trudne powierzchnie

CIJ, czyli Continuous Inkjet, generuje ciągły strumień atramentu. Proces jest bezkontaktowy, dzięki czemu urządzenie może pracować na szybko przemieszczających się, zakrzywionych lub nieznacznie zmieniających pozycję opakowaniach.

Technologia jest często stosowana przy:

• butelkach;

• puszkach;

• zakrętkach;

• kapslach;

• foliach;

• tubach;

• przewodach;

• elementach o nieregularnym kształcie.

Drukarki CIJ są powszechnie wykorzystywane w branży spożywczej i rozlewniczej. Sprawdzają się szczególnie przy krótkich tekstach, kodach i danych zmiennych na szybkich liniach.

Urządzenia tego rodzaju znajdują się w kategorii drukarki małych znaków CIJ.

Przykładem jest REA JET SC 2.0.

Najważniejsze zalety CIJ:

• duża prędkość;

• praca bez kontaktu z opakowaniem;

• możliwość aplikacji na obłych kształtach;

• szeroki wybór mediów;

• łatwa integracja z automatyką.

Najważniejsze ograniczenia:

• konieczność okresowej konserwacji;

• zużycie medium i rozpuszczalnika;

• niższa szczegółowość niż w TIJ;

• ograniczona wysokość znaków;

• potrzeba dobrania odpowiedniego medium do podłoża.

TIJ – wysoka jakość i prosta obsługa

TIJ, czyli Thermal Inkjet, wykorzystuje wymienny kartridż zawierający medium oraz element drukujący. Jego wymiana jest podobna do wymiany wkładu w drukarce biurowej. Wielogłowicowe drukarki atramentowe w technologii TIJ zwiększają wydajność produkcji.

Technologia jest stosowana, gdy potrzebne są:

• małe, czytelne teksty;

• symbole 1D i 2D;

• wysoka rozdzielczość;

• łatwa wymiana materiału;

• czyste stanowisko;

• szybkie przygotowanie maszyny do pracy.

Drukarki kartridżowe TIJ REA mogą nanosić daty, proste grafiki i kody między innymi na opakowaniach kosmetycznych oraz spożywczych.

Przykładem jest REA JET HR 2.0.

Najważniejsze zalety TIJ:

• wysoka rozdzielczość;

• niski próg wejścia;

• łatwa obsługa;

• szybka wymiana kartridża;

• dobra jakość małych symboli;

• brak rozbudowanego układu obiegu medium.

Najważniejsze ograniczenia:

• mała tolerancja zmiany odległości od głowicy;

• konieczność stabilnego prowadzenia opakowania;

• koszt wkładów przy dużym pokryciu;

• ograniczona wysokość jednego modułu;

• potrzeba ochrony przed intensywnym pyleniem.

System laserowy do trwałego oznaczenia

Systemy laserowe oferują bezkontaktowe, trwałe znakowanie. Laser zmienia właściwości wierzchniej warstwy materiału. W zależności od powierzchni może:

• usuwać warstwę farby;

• wywoływać zmianę koloru;

• matowić;

• spieniać tworzywo;

• karbonizować;

• wykonywać delikatne grawerowanie.

Laserowe systemy znakowania pracują bezkontaktowo i nie wymagają stosowania atramentu.

Takie rozwiązanie warto rozważyć, gdy:

• treść ma być odporna;

• świeży wydruk nie może się rozmazywać;

• produkcja odbywa się w dużych wolumenach;

• ważne są niskie wydatki eksploatacyjne;

• materiał daje odpowiedni kontrast;

• stanowisko może zostać właściwie zabezpieczone.

Dostępne rozwiązania znajdują się w kategorii przemysłowe systemy REA LASER.

Lasery CO₂ stosuje się między innymi do wybranych tworzyw, papieru, kartonu, szkła i materiałów organicznych.

Ograniczenia technologii laserowej:

• wyższy koszt początkowy;

• konieczność dobrania źródła do materiału;

• potrzeba stosowania zabezpieczeń;

• możliwa konieczność odprowadzania dymu;

• ryzyko uszkodzenia cienkiej folii;

• brak odpowiedniego efektu na niektórych podłożach.

Laser nie jest rozwiązaniem uniwersalnym. Przed zakupem należy przeprowadzić próbę i ocenić jakość, szybkość oraz wpływ wiązki na opakowanie.

Znakowanie kartonów i opakowań zbiorczych

Na kartonie często trzeba umieścić więcej danych niż na opakowaniu jednostkowym. Mogą to być:

• nazwa;

• wariant;

• termin;

• oznaczenie partii;

• liczba sztuk;

• kod logistyczny;

• dane magazynowe.

Do bezpośredniego znakowania kartonów stosuje się przede wszystkim systemy Piezo Hi-Res, TIJ oraz DOD. Alternatywą jest aplikacja etykiety.

Druk bezpośredni Hi-Res

Technologia Piezo umożliwia wykonywanie dużych tekstów, grafik i kodów bezpośrednio na chłonnej tekturze.

Drukarki wysokiej rozdzielczości REA JET pomagają ograniczyć liczbę wcześniej zadrukowanych wariantów kartonów oraz materiałów samoprzylepnych.

Przykładowe rozwiązania:

• REA JET GK 2.0;

• REA JET UP.

Więcej informacji znajduje się na stronie drukowanie na kartonach i tekturze.

Automatyczne etykietowanie

System Print and Apply przygotowuje etykietę i automatycznie umieszcza ją na kartonie, pojemniku albo palecie.

Takie zastosowanie jest korzystne, gdy:

• wymagany jest format logistyczny;

• treść zajmuje dużą powierzchnię;

• potrzebny jest wysoki kontrast;

• opakowanie nie daje dobrych rezultatów w druku bezpośrednim;

• odbiorca narzuca określony rozmiar;

• produkcja obejmuje mniejsze serie lub wiele wariantów.

Rozwiązania do tego procesu znajdują się w kategorii systemy etykietujące REA LABEL.

Przy wyborze należy porównać cenę materiału samoprzylepnego, taśmy, obsługi i odpadów z kosztami znakowania bezpośredniego.

Dobór metody do rodzaju opakowania

Opakowanie	Rozwiązania do pierwszych prób	Najważniejsze kwestie
Folia i saszetka	CIJ, TIJ, laser	Przyczepność, rozciąganie i temperatura zgrzewania
Butelka PET	CIJ, TIJ, CO₂	Krzywizna, kondensacja i kolor
Szkło	CIJ, laser, etykieta	Wilgoć, kontrast i kontakt z prowadnicami
Puszka metalowa	CIJ, laser	Lakier, temperatura i odbicia światła
Zakrętka	CIJ, laser	Małe pole i pozycjonowanie
Kartonik jednostkowy	TIJ, laser, etykieta	Estetyka i precyzja
Karton zbiorczy	Piezo, TIJ, DOD, Print and Apply	Chłonność oraz wielkość treści
Tuba kosmetyczna	CIJ, TIJ, laser	Rodzaj tworzywa i wymagania wizualne
Tabela przedstawia punkt wyjścia. Ostateczny wybór powinien być poprzedzony testem przy rzeczywistej prędkości procesu.

Oznaczenia na folii

Folia może być śliska, elastyczna i narażona na wysoką temperaturę podczas pakowania.

Należy sprawdzić:

• przyczepność;

• czas wysychania;

• zachowanie po zgięciu;

• miejsce względem zgrzewu;

• odporność na tarcie;

• możliwość migracji składników.

Więcej informacji znajduje się na stronie nadruk na folii PP, PE, PET i PVC.

Oznaczenia na tworzywach sztucznych

PET, PE i PP mogą różnić się składem, dodatkami oraz wykończeniem. Określenie „plastik” nie jest więc wystarczającą informacją do dobrania urządzenia.

Należy sprawdzić:

• dokładny typ polimeru;

• kolor;

• powłokę;

• energię powierzchniową;

• warunki przechowywania;

• wymaganą odporność.

Przykłady przedstawiono na stronie drukowanie na plastiku i znakowanie tworzyw.

Oznaczenia na szkle

Słoiki i butelki mogą być zimne, mokre oraz narażone na tarcie.

Trzeba uwzględnić:

• kondensację;

• temperaturę;

• kolor szkła;

• położenie treści;

• kontakt z prowadnicami;

• sposób pakowania.

Więcej informacji znajduje się na stronie nadruk na szkle, butelkach i fiolkach.

Oznaczenia na metalu

Na puszkach, wieczkach i kapslach znaczenie mają:

• lakier;

• olej;

• temperatura;

• odbicia światła;

• kolor;

• odporność na transport.

Przykłady zastosowań znajdują się na stronie drukowanie i znakowanie metalu.

Automatyczne obliczanie daty ważności

System może obliczać termin na podstawie zatwierdzonej kartoteki.

Przykładowy przebieg:

1. operator wybiera zlecenie;

2. system rozpoznaje wariant;

3. pobiera przypisany okres trwałości;

4. oblicza właściwą wartość;

5. wysyła gotowy projekt do urządzenia;

6. kamera sprawdza rezultat;

7. wynik zostaje zapisany.

Operator nie powinien za każdym razem ręcznie wpisywać liczby dni lub miesięcy.

Przy konfiguracji należy uwzględnić:

• produkcję nocną;

• zmianę doby;

• lata przestępne;

• miesiące różnej długości;

• ponowne uruchomienie zlecenia;

• różne receptury;

• przepakowywanie;

• korekty zatwierdzane przez uprawnionego użytkownika.

Integracja z ERP, MES i PLC

Dane mogą być przekazywane z:

• ERP;

• MES;

• WMS;

• PLC;

• bazy danych;

• skanera;

• panelu operatora;

• centralnego systemu zarządzania projektami.

Przykładowy schemat:

ERP lub MES → zlecenie → PLC → urządzenie znakujące → kamera → zapis wyniku.

Automatyzacja procesu znakowania ogranicza:

• użycie niewłaściwego szablonu;

• wpisanie złego terminu;

• pomieszanie partii;

• uruchomienie linii bez zatwierdzenia;

• zastosowanie danych innego wariantu.

System powinien umożliwiać:

• zarządzanie uprawnieniami;

• blokowanie ręcznej edycji;

• zatwierdzanie projektów;

• zapis historii zmian;

• alarmowanie o braku informacji;

• automatyczny wybór szablonu;

• wykonanie kopii konfiguracji.

Operator powinien wybierać zlecenie, a nie przepisywać całą treść z dokumentacji produkcyjnej.

Kontrola poprawności na linii produkcyjnej

Samo stwierdzenie, że na opakowaniu znajduje się znak, nie wystarcza.

Kontrola może obejmować:

• obecność;

• zgodność ze zleceniem;

• kompletność;

• położenie;

• kontrast;

• czytelność;

• zgodność kodu;

• jakość po pakowaniu.

Kontrola operatorska

Operator sprawdza pierwsze sztuki oraz próbki pobierane w ustalonych odstępach.

Zaletą jest prostota, ale metoda:

• nie obejmuje każdej sztuki;

• zależy od uwagi pracownika;

• nie zapewnia automatycznego raportu;

• może nie wykryć pojedynczego błędu.

System wizyjny

Kamera może automatycznie sprawdzać:

• czy treść została naniesiona;

• czy znajduje się we właściwym miejscu;

• czy znaki są kompletne;

• czy zawartość zgadza się ze zleceniem;

• czy kod można odczytać.

Po wykryciu problemu system może uruchomić alarm, odrzucić opakowanie albo zatrzymać proces.

Weryfikacja kodów

Jeżeli informacje są zapisane w kodzie kreskowym, QR albo Data Matrix, odczyt telefonem nie stanowi pełnej kontroli jakości.

Do dokładnej oceny można zastosować weryfikatory kodów REA VERIFIER.

Jak przetestować trwałość?

Test należy dopasować do rzeczywistego cyklu życia wyrobu.

Może obejmować produkty:

• ścieranie suche;

• ścieranie na mokro;

• kontakt z wodą;

• chłodzenie;

• zamrażanie;

• wysoką temperaturę;

• olej;

• alkohol;

• środki myjące;

• transport;

• magazynowanie;

• promieniowanie UV.

Treść, która wygląda dobrze bezpośrednio po naniesieniu, może stać się nieczytelna po pakowaniu lub dystrybucji.

Próby warto powtarzać także po zmianie dostawcy opakowania. Inny skład folii, lakieru albo tworzywa może zmienić rezultaty.

Najczęstsze problemy i ich przyczyny

Problem	Prawdopodobne przyczyny	Co sprawdzić?
Treść się rozmazuje	Wilgoć, niewłaściwe medium, zbyt krótki czas schnięcia	Materiał, temperaturę i miejsce aplikacji
Brakuje części znaków	Zabrudzenie lub niewłaściwa odległość	Głowicę i prowadzenie
Wydruk jest blady	Niski kontrast	Kolor podłoża i rodzaj medium
Oznaczenie przesuwa się	Błąd czujnika albo enkodera	Synchronizację
Wskazana jest niewłaściwa wartość	Ręczna edycja lub zła kartoteka	Źródło informacji i uprawnienia
Treść ściera się	Niedostateczna przyczepność	Testy odporności
Oznaczenie jest zakryte	Niewłaściwe miejsce	Kolejne etapy pakowania
Kod nie działa	Zły rozmiar, deformacja lub niski kontrast	Parametry i weryfikację
Zmiana następuje o złej godzinie	Niewłaściwa konfiguracja doby	Ustawienia zmian nocnych
Różne urządzenia podają inne wartości	Brak centralnego sterowania	Integrację i wersję projektu

Najczęstsze błędy wdrożeniowe

Brak prób na docelowym opakowaniu

Podobne wizualnie powierzchnie mogą mieć inny skład i wymagać odmiennej konfiguracji.

Ręczne wprowadzanie treści

Ręczne wpisywanie zwiększa ryzyko:

• zamiany dnia z miesiącem;

• wybrania złego roku;

• użycia danych innej partii;

• zastosowania niewłaściwego okresu trwałości.

Nadmierne uprawnienia operatorów

Nie każda osoba powinna móc edytować szablon, regułę obliczeniową i pola krytyczne.

Test wyłącznie na nieruchomym opakowaniu

Rezultat laboratoryjny może różnić się od efektu przy docelowej prędkości.

Pominięcie wilgoci

Kondensacja jest częstą przyczyną problemów w rozlewniach, chłodniach i przy pakowaniu produktów spożywczych.

Brak reakcji na błąd

Należy wcześniej ustalić:

• czy linia może dalej pracować;

• jak odrzucana jest wadliwa sztuka;

• kto może zatwierdzić korektę;

• w jaki sposób odtwarza się konfigurację;

• kiedy wzywany jest serwis.

Koszt całego rozwiązania

Porównując urządzenia, należy uwzględnić:

• zakup;

• integrację;

• materiały eksploatacyjne;

• energię;

• konserwację;

• przeglądy;

• czas obsługi;

• odpady;

• wyposażenie kontrolne;

• koszt zatrzymania produkcji;

• ryzyko błędnego oznaczenia.

Najtańsza drukarka nie zawsze zapewnia najniższy koszt jednej prawidłowo oznaczonej sztuki.

Dla dużych wolumenów opłacalne może być rozwiązanie o wyższym koszcie początkowym, lecz niższych wydatkach eksploatacyjnych. Przy krótkich seriach i wielu wariantach większe znaczenie mogą mieć elastyczność i szybka zmiana projektu.

Informacje o mediach do urządzeń znajdują się w sekcji materiały eksploatacyjne REA.

Jak przeprowadzić wdrożenie krok po kroku?

Krok 1. Ustal wymagania

Określ:

• obowiązkową treść;

• format;

• położenie;

• minimalny rozmiar;

• wymaganą odporność;

• sposób kontroli.

Krok 2. Przygotuj próbki

Powinny pochodzić z docelowej produkcji i mieć ten sam skład, kolor, powłokę oraz wykończenie.

Krok 3. Zbierz dane o linii

Potrzebne będą:

• prędkość;

• liczba sztuk na minutę;

• odstępy;

• kierunek ruchu;

• dostępna przestrzeń;

• warunki otoczenia.

Krok 4. Porównaj technologie

Wykonaj testy CIJ, TIJ, lasera lub innych rozwiązań odpowiednich do danej powierzchni.

Krok 5. Przeprowadź próbę produkcyjną

Sprawdź działanie przy rzeczywistej prędkości, wilgotności, temperaturze i liczbie zmian zlecenia.

Krok 6. Zweryfikuj odporność

Oceń, czy treść pozostaje widoczna przez wymagany okres.

Krok 7. Skonfiguruj dane

Ustal źródło terminu, partii, zmiany, godziny i identyfikatora linii.

Krok 8. Wdróż kontrolę

Określ sposób wykrywania błędów oraz reakcję systemu.

Krok 9. Przeszkol operatorów

Pracownicy powinni wiedzieć:

• jak uruchomić zlecenie;

• jak wymienić kartridż lub uzupełnić medium;

• jak reagować na alarm;

• kiedy wezwać serwis;

• których pól nie mogą edytować.

Krok 10. Dokumentuj wyniki

Zapisuj:

• użyte wersje projektów;

• wykonane zmiany;

• wyniki kontroli;

• odrzucone sztuki;

• przeglądy;

• przyczyny awarii.

Podsumowanie: jak wybrać drukarkę do daty ważności?

Właściwe rozwiązanie powinno zapewnić czytelną treść przy rzeczywistej wydajności, na docelowym materiale i przez wymagany okres.

Najczęstsze zastosowania:

• CIJ – szybkie linie, butelki, puszki, folie i zakrętki;

• TIJ – małe teksty i kody wysokiej jakości;

• laser – trwałe oznaczenia bez materiałów barwiących;

• Piezo Hi-Res – kartony i duże pola;

• Print and Apply – etykiety produktowe, logistyczne i paletowe.

Samo urządzenie jest tylko jednym elementem. Równie ważne są:

• zatwierdzone źródło danych;

• blokada ręcznej edycji;

• właściwe miejsce aplikacji;

• kontrola jakości;

• testy odporności;

• dokumentowanie procesu.

Dobierz urządzenie do swojego opakowania

Do analizy warto przygotować:

• próbki;

• projekt treści;

• zdjęcie linii;

• rodzaj materiału;

• wymiar dostępnego pola;

• prędkość;

• warunki pracy;

• oczekiwaną trwałość;

• sposób przesyłania danych;

• wymagania kontroli.

Data minimalnej trwałości oraz prawidłowe oznakowanie produktu mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo konsumentów i zgodność z obowiązującymi przepisami. Każda firma ma obowiązek zadbać, aby nadruk z datą ważności był czytelny, trwały i umieszczony w odpowiednim miejscu na opakowaniu lub etykietach.

W zależności od rodzaju produktu i wymagań w zakresie druku mogą być stosowane różne technologie, dzięki którym wydruki są odporne na wilgoć, temperaturę i ścieranie. Odpowiednio dobrana maszyna oraz atrament umożliwiają znakowanie produktów wykonanych z różnych materiałów, a przy wyborze rozwiązania należy uwzględnić szereg czynników technicznych.

Temat ten ma duże znaczenie dla firm, ponieważ konsument, kupujący produkt powinien otrzymać wszystkie wymagane informacje niezależnie od rodzaju opakowania i warunków przechowywania. Ze względu na różne potrzeby produkcyjne warto porównać dostępne rozwiązania — skontaktuj się z ekspertami REA, aby dobrać system odpowiedni do konkretnego zastosowania.

Skontaktuj się z REA i dobierz drukarkę do swojej linii

Najczęściej zadawane pytania

Jaka drukarka sprawdzi się przy dacie ważności?

Najczęściej stosuje się CIJ albo TIJ. Pierwsza technologia dobrze radzi sobie na szybkich liniach i zakrzywionych powierzchniach. Druga oferuje wysoką rozdzielczość przy stabilnym prowadzeniu opakowania.

Czym różni się „najlepiej spożyć przed” od „należy spożyć do”?

„Najlepiej spożyć przed” dotyczy przede wszystkim zachowania właściwości jakościowych. „Należy spożyć do” odnosi się do bezpieczeństwa szybko psującej się żywności.

Czy każda żywność musi mieć podaną datę?

Nie. Przepisy przewidują wyjątki dla wybranych kategorii. Zakres obowiązku należy sprawdzić dla konkretnego towaru i rynku.

Czy urządzenie może automatycznie obliczyć termin?

Tak. Może pobrać z kartoteki zatwierdzony okres trwałości, obliczyć wynik i przesłać gotowy projekt do maszyny.

Jak nanosić informacje na folii?

Najczęściej wykorzystuje się CIJ, TIJ albo laser. Trzeba przeprowadzić test przyczepności, czasu schnięcia, zachowania po zgięciu oraz odporności na temperaturę zgrzewania.

Jak oznaczyć mokrą butelkę?

Konieczny jest dobór odpowiedniego miejsca, medium i parametrów. Test powinien zostać wykonany przy rzeczywistym poziomie kondensacji.

Czy laser nadaje się do takich zastosowań?

Tak, jeżeli materiał reaguje na zastosowane źródło i zapewnia odpowiedni kontrast. Konieczne jest wykonanie próby i zaprojektowanie bezpiecznego stanowiska.

Czy razem z terminem można nanieść oznaczenie partii?

Tak. Obie informacje, a także godzina, zmiana i kod, mogą znajdować się w jednym projekcie i być automatycznie pobierane ze zlecenia.

Jak ograniczyć błędy operatora?

Najskuteczniejsze metody to:

• integracja z ERP lub MES;

• automatyczne obliczenia;

• blokada ręcznej edycji;

• zatwierdzanie projektów;

• kontrola kamerą;

• zapis historii zmian.

Czy telefon wystarczy do sprawdzania kodów?

Telefon potwierdza możliwość odczytu w określonych warunkach, ale nie ocenia wszystkich parametrów jakościowych. Do pełnej kontroli służą weryfikatory kodów 1D i 2D.