Odkryj technologie druku dopasowane do Twojej branży, Twojego produktu lub opakowania oraz do znakowanej powierzchni.
Znakowanie laserowe polega na kontrolowanym oddziaływaniu wiązki lasera na powierzchnię materiału. W zależności od źródła, materiału i parametrów procesu oznaczenie może powstawać poprzez zmianę koloru, wyżarzanie, spienienie tworzywa, ablację warstwy powierzchniowej albo grawerowanie.
Proces odbywa się bez fizycznego kontaktu narzędzia z produktem. Treść oznaczenia jest przygotowywana cyfrowo, dlatego system może nanosić zarówno dane stałe, jak i zmienne: daty, numery partii, numery seryjne, teksty, logo, kody kreskowe, QR i Data Matrix. Znakowarka może pracować jako samodzielne stanowisko albo jako element automatycznej linii produkcyjnej
Nie istnieje jeden rodzaj lasera odpowiedni do wszystkich materiałów. Najważniejsze jest dopasowanie długości fali i charakterystyki źródła do powierzchni oraz efektu, jaki ma powstać.
| Technologia | Typowe materiały | Najczęstsze zastosowanie |
|---|---|---|
| Fiber | stal, aluminium, metale, wybrane tworzywa | numery seryjne, Data Matrix, QR, tabliczki znamionowe, komponenty przemysłowe |
| CO₂ | karton, papier, drewno, szkło, guma, wybrane tworzywa i folie | daty, LOT, kody, teksty i logo na produktach oraz opakowaniach |
| UV 355 nm | tworzywa, szkło, folie, powłoki, wybrane komponenty elektroniczne | mikrotekst, małe kody i precyzyjne oznaczenia przy ograniczonym wpływie cieplnym |
Znakowarki laserowe Fiber są przeznaczone przede wszystkim do trwałego znakowania metali oraz wybranych tworzyw technicznych. Mogą być stosowane do stali nierdzewnej, aluminium, mosiądzu, miedzi, tytanu i innych materiałów, o ile próba potwierdzi wymagany kontrast i efekt.
W rodzinie REA LASER znajdują się dwa rozwiązania o różnym przeznaczeniu. REA LASER FL jest dostępny w wariantach 20, 30 i 50 W i służy przede wszystkim do precyzyjnego znakowania powierzchniowego, numerów seryjnych, kodów 1D/2D, logo i danych technicznych. REA LASER HD o mocy 200, 300 lub 500 W jest przeznaczony do procesów wymagających intensywnego usuwania materiału i głębokiego grawerowania.
Nie należy wybierać urządzenia wyłącznie na podstawie mocy. O wyniku decydują także rodzaj stopu, wykończenie powierzchni, wymagana głębokość, rozmiar znaku, czas cyklu oraz późniejsze etapy obróbki produktu.
Znakowarki laserowe CO₂ są często stosowane do materiałów niemetalicznych i opakowaniowych. Mogą znakować m.in. papier, karton, drewno, szkło, gumę oraz odpowiednio dobrane tworzywa i folie.
REA LASER CL jest dostępny w wariantach 30 i 60 W. W zależności od konfiguracji może pracować z długością fali 10,6 µm, 10,2 µm lub 9,3 µm, co pozwala dopasować źródło do właściwości konkretnego materiału. Dostępne pola znakowania wynoszą od 80 × 80 do 250 × 250 mm, zależnie od zastosowanej optyki.
W portfolio znajduje się również REA LASER CL 100 W do procesów wymagających większej rezerwy mocy i krótkiego czasu wykonania oznaczenia. Dobór wersji powinien zostać potwierdzony próbą na docelowym produkcie.
Znakowarki laserowe UV są przeznaczone do aplikacji, w których istotna jest bardzo dobra kontrola niewielkiego obszaru oddziaływania i ograniczenie wpływu cieplnego na otoczenie znaku.
REA LASER UV 5W pracuje z długością fali 355 nm. Może być analizowany przy znakowaniu tworzyw sztucznych, szkła, folii, powłok oraz wybranych komponentów elektronicznych. Umożliwia wykonywanie mikrotekstu, logo, kodów kreskowych, QR, Data Matrix oraz danych zmiennych.
Technologia UV nie zastępuje automatycznie lasera Fiber lub CO₂. Jej przewagą jest możliwość uzyskania bardzo drobnych detali na materiałach, dla których kontrola wpływu cieplnego i kontrastu ma szczególne znaczenie.
Sama nazwa materiału nie wystarcza do wyboru technologii. Dwa elementy wykonane z tego samego typu tworzywa mogą reagować inaczej ze względu na pigmenty, dodatki, wypełniacze, powłoki i sposób wykończenia powierzchni.
| Materiał | Technologia, którą warto sprawdzić |
|---|---|
| stal i aluminium | Fiber |
| metal wymagający głębokiego grawerowania | Fiber HD |
| karton i papier | CO₂ |
| drewno | CO₂ |
| szkło | CO₂ lub UV – zależnie od efektu |
| tworzywa sztuczne | Fiber, CO₂ lub UV – zależnie od składu |
| folie i cienkie opakowania | CO₂ lub UV po wykonaniu próby |
| powierzchnie wymagające ograniczonego wpływu cieplnego | UV |
Podczas testu warto ocenić kontrast, czytelność, wielkość najmniejszego znaku, wpływ procesu na powierzchnię, czas znakowania oraz odporność oznaczenia w warunkach odpowiadających późniejszej eksploatacji.
Przemysłowa znakowarka laserowa może wykonywać treści stałe i zmienne. Typowe oznaczenia obejmują daty produkcji, terminy przydatności, numery partii LOT, numery seryjne, identyfikatory produktu, teksty techniczne, logo, symbole, kody kreskowe, QR i Data Matrix.
Dane mogą być generowane lokalnie albo przekazywane z systemu nadrzędnego. Dzięki temu każdy kolejny produkt może otrzymywać inny numer seryjny, kod lub zestaw danych bez ręcznego przepisywania treści przez operatora.
Laser może wykonywać kody 1D i 2D bezpośrednio na produkcie lub opakowaniu, ale sam fakt odczytania kodu nie jest jeszcze pomiarem jego jakości. O wyniku decydują m.in. kontrast, geometria, rozmiar modułu, reakcja materiału, stabilność położenia produktu i parametry procesu.
Dla kodów dwuwymiarowych właściwą metodologię oceny opisuje ISO/IEC 15415:2024, natomiast dla kodów liniowych stosuje się ISO/IEC 15416:2025. W aplikacjach DPM dodatkowe wymagania pomiarowe opisuje ISO/IEC 29158:2025.
Praktyczne różnice pomiędzy metodologiami znajdziesz w poradniku ISO/IEC 15415 vs ISO/IEC 15416 – którą normę stosować?. W przypadku kodów nanoszonych bezpośrednio na metal warto również zobaczyć poradnik Data Matrix DPM na metalu.
Laser nie jest automatycznie lepszym rozwiązaniem od drukarki przemysłowej i odwrotnie. Wybór powinien wynikać z materiału, wymaganej trwałości, koloru oznaczenia, prędkości linii i kosztów całego procesu.
Laser warto analizować, gdy materiał daje odpowiednią reakcję, potrzebne jest bezkontaktowe oznaczenie bez atramentu, wymagane są dane zmienne lub trwałe powiązanie oznaczenia z produktem. Druk atramentowy może być lepszy, gdy powierzchnia nie daje właściwego efektu laserowego, znak musi mieć określony kolor albo modyfikowanie powierzchni produktu jest niewskazane.
Szersze porównanie technologii znajdziesz w poradniku Jak wybrać technologię znakowania – CIJ, TIJ, DOD czy laser?.
Do wykonania samego znaku laser nie zużywa atramentu, rozpuszczalnika, etykiety ani taśmy barwiącej. Nie oznacza to jednak całkowicie bezkosztowej eksploatacji.
W zależności od instalacji należy uwzględnić zużycie energii, okresowy serwis, utrzymanie czystości optyki, system odciągu i jego filtry, chłodzenie oraz elementy ochronne i integracyjne. Dlatego przy porównaniu technologii warto analizować całkowity koszt użytkowania w konkretnym procesie, a nie tylko koszt materiałów zużywanych przy pojedynczym oznaczeniu.
System REA LASER może pracować jako samodzielne stanowisko albo jako część automatycznej linii. W zależności od konfiguracji znakowarka może współpracować z czujnikami produktu, enkoderem, sterownikiem PLC, robotem, bazą danych oraz systemami ERP i MES.
Typowy proces może obejmować wykrycie produktu, pobranie danych, wygenerowanie oznaczenia, wykonanie znaku i późniejszą kontrolę. Automatyczne przekazywanie danych ogranicza ręczne przepisywanie informacji, ale nie zastępuje kontroli poprawności danych źródłowych.
Estetyczne oznaczenie nie zawsze oznacza kod o odpowiedniej jakości do automatycznego odczytu. Przy kodach QR, Data Matrix i kodach kreskowych znaczenie mają m.in. kontrast, geometria, wielkość modułu, uszkodzenia elementów kodu i charakter powierzchni.
Do obiektywnej oceny kodów można wykorzystać weryfikatory kodów REA VERIFIER. Szczególnego podejścia wymagają bezpośrednie oznaczenia DPM na metalu oraz kody na powierzchniach błyszczących i refleksyjnych.
Dobór urządzenia powinien rozpocząć się od odpowiedzi na kilka praktycznych pytań: jaki materiał będzie znakowany, czy powierzchnia jest surowa czy powlekana, jaki efekt ma powstać, jak duże jest pole znakowania, jaki jest najmniejszy detal, jak szybko porusza się produkt, czy znak ma zawierać kod maszynowy oraz w jaki sposób urządzenie ma współpracować z linią i systemami nadrzędnymi.
Nie należy zakładać, że większa moc będzie zawsze korzystniejsza. Odpowiednia konfiguracja to połączenie właściwego źródła, optyki, parametrów procesu, czasu cyklu i sposobu prowadzenia produktu.
Najpewniejszym sposobem wyboru lasera Fiber, CO₂ lub UV jest próba na rzeczywistym produkcie. Pozwala ona sprawdzić kontrast, czytelność, wpływ wiązki na materiał, minimalną wielkość znaku, czas potrzebny do wykonania oznaczenia oraz jakość kodu w konfiguracji zbliżonej do docelowej produkcji.
Jeżeli chcesz porównać technologie na swoim produkcie, skontaktuj się z REA JET Polska i umów próbę znakowania. Do analizy warto przekazać próbkę materiału, projekt oznaczenia, oczekiwaną prędkość linii oraz informacje o warunkach pracy.
Dobór lasera Fiber, CO₂ lub UV warto rozpocząć od rzeczywistego materiału i wymagań procesu. Prześlij próbkę produktu lub opakowania oraz informacje o treści oznaczenia i prędkości linii. Zespół REA może porównać możliwe technologie i przygotować próbę znakowania.
Umów się na bezpłatną konsultację z naszym ekspertem.