Nadruk na folii – przemysłowe znakowanie opakowań PP, PE, PET i PVC
Nadruk na folii. Dobierz technologię znakowania folii PP, PE, PET, PVC i laminatów. Systemy TTO, CIJ, TIJ i lasery umożliwiają automatyczny nadruk danych zmiennych przed lub po uformowaniu opakowania.
Nadruk na folii – przemysłowe znakowanie folii opakowaniowych
Nadruk na folii umożliwia automatyczne nanoszenie dat przydatności, numerów partii, kodów kreskowych, kodów QR, Data Matrix, logo oraz informacji produktowych na elastyczne opakowania. Znakowanie może odbywać się na płaskiej wstędze przed uformowaniem opakowania albo na gotowej saszetce, woreczku, doypacku czy opakowaniu flow-pack.
Rozwiązania są przeznaczone dla producentów żywności, kosmetyków, środków chemicznych, produktów farmaceutycznych i artykułów przemysłowych. Pozwalają drukować zmienne dane bezpośrednio podczas pakowania i automatycznie dopasowywać treść do aktualnego produktu lub zamówienia.
Do przemysłowego znakowania folii opakowaniowej stosuje się przede wszystkim:
- drukarki termotransferowe TTO,
- drukarki małych znaków CIJ,
- drukarki kartridżowe TIJ,
- znakowanie laserowe odpowiednio dobranych laminatów,
- systemy kontroli wizyjnej i weryfikacji kodów.
Odpowiednią technologię należy dobrać do rodzaju folii, konstrukcji opakowania, sposobu prowadzenia materiału, wymaganej rozdzielczości i oczekiwanej trwałości. Innego rozwiązania wymaga drukowanie na płaskiej folii w maszynie flow-pack, innego znakowanie zamkniętego doypacka, a jeszcze innego nanoszenie kodu na folię termokurczliwą.
Nadruk na folii opakowaniowej – co można drukować?
Przemysłowe drukarki pozwalają nanosić na folie zarówno treści stałe, jak i dane zmieniające się podczas produkcji.
Na opakowaniach foliowych można umieszczać:
datę produkcji,
termin przydatności,
datę minimalnej trwałości,
numery partii,
numer serii,
godzinę pakowania,
numer linii produkcyjnej,
numer seryjny,
nazwę i wariant produktu,
informacje produktowe,
dane odbiorcy,
tekst w różnych wersjach językowych,
logo i proste grafiki,
kody kreskowe,
kody QR,
kody Data Matrix,
dane pobierane z PLC, ERP albo MES.
Projekt może zmieniać się automatycznie wraz z kolejnym produktem, recepturą, zamówieniem albo formatem opakowania.
Automatyczne pobieranie danych zmniejsza konieczność ręcznego przepisywania informacji i ogranicza ryzyko zastosowania niewłaściwego projektu. Nie eliminuje jednak błędów występujących w danych źródłowych, dlatego ważne są zatwierdzanie projektów, uprawnienia operatorów oraz kontrola gotowych oznaczeń.
Wdrożenie stabilnego systemu na liniach o wysokiej wydajności wymaga zrozumienia, jak specyficzny jest znakowany materiał. Elastyczne opakowania foliowe z tworzywa sztucznego to podłoża wymagające. Aby uzyskać doskonały efekt, urządzenie musi sprostać wyzwaniom takim jak wysoka prędkość przesuwu, wilgoć oraz bliski kontakt detergentów podczas mycia linii. Tradycyjny druk na folii musi być chroniony przed uszkodzeniami mechanicznymi, tarciem i zarysowaniami.
Wybierającurządzenia do znakowania folii opakowaniowej, inwestujesz w rozwiązania zaprojektowane z myślą o pracy w trybie ciągłym. Nasze systemy eliminują ryzyko przestojów, co bezpośrednio przekłada się na wyższy wskaźnik OEE Twojego parku maszynowego. Trwała technologia chroni nanoszone niezbędne informacje przed zdrapaniem na każdym etapie dystrybucji gotowych produktów.
Rodzaje folii opakowaniowej a dobór technologii
Określenie „folia” obejmuje wiele materiałów o różnych właściwościach. Różne folie mogą odmiennie reagować na atrament, taśmę termotransferową, temperaturę i promieniowanie lasera.
Najczęściej znakowane materiały to:
folia polietylenowa PE,
folia polipropylenowa PP,
folia PET,
folia PVC,
laminaty wielowarstwowe,
folie metalizowane,
materiały zawierające aluminium,
folie termokurczliwe,
folie barierowe,
wybrane folie pochodzenia biologicznego i kompostowalne.
Przed doborem drukarki należy ustalić, która warstwa materiału znajduje się na zewnątrz i będzie bezpośrednio znakowana. W przypadku laminatu opis poszczególnych warstw jest często ważniejszy niż ogólna nazwa opakowania.
Folia polietylenowa PE
Polietylen jest elastyczny i stosowany w workach, rękawach, opakowaniach zbiorczych, foliach termokurczliwych i wielu laminatach.
PE może mieć niską energię powierzchniową, co utrudnia zwilżanie podłoża i przyczepność atramentu. Na rezultat wpływają:
rodzaj polietylenu,
zawartość dodatków poślizgowych,
środki antyblokujące,
barwniki,
aktywacja koronowa,
temperatura materiału,
wcześniejszy nadruk lub lakier.
Atrament trzeba sprawdzić na rzeczywistej partii folii. Materiał od innego dostawcy może wyglądać podobnie, ale mieć odmienne właściwości powierzchniowe.
Folia polipropylenowa PP
Polipropylen jest stosowany między innymi w opakowaniach flow-pack, owijkach, saszetkach, etykietach foliowych i laminatach.
Podobnie jak PE, polipropylen może wymagać odpowiedniego przygotowania powierzchni. Przy znakowaniu znaczenie mają także orientacja folii, rodzaj powłoki i dodatki technologiczne.
Folia PP może być znakowana za pomocą:
TTO,
CIJ,
TIJ,
lasera po przeprowadzeniu próby,
etykiety nanoszonej automatycznie.
Folia PET
Folia PET jest wykorzystywana samodzielnie oraz jako zewnętrzna warstwa laminatu. Charakteryzuje się dobrą wytrzymałością mechaniczną i odpornością na wilgoć, ale efekt znakowania zależy od powłoki i konstrukcji całego opakowania.
Przed wdrożeniem należy sprawdzić:
czy powierzchnia jest lakierowana,
czy materiał jest metalizowany,
jak reaguje na temperaturę,
czy nadruk będzie poddawany zgrzewaniu,
czy opakowanie jest sterylizowane,
po której stronie wykonano nadruk pierwotny.
Nie należy wybierać technologii wyłącznie na podstawie oznaczenia PET. Najważniejsza jest rzeczywista powierzchnia, na której powstanie nadruk.
Folia PVC
Właściwości folii PVC zależą między innymi od rodzaju plastyfikatora, grubości, elastyczności i zastosowanej powłoki.
Wyników uzyskanych na sztywnym PVC nie należy automatycznie przenosić na cienką i elastyczną folię. Atrament albo parametry lasera należy dobrać do konkretnego produktu.
Folie metalizowane i laminaty z aluminium
Folie metalizowane mogą poprawiać właściwości barierowe opakowania, ale ich błyszcząca powierzchnia utrudnia odczyt kodów.
Przy projektowaniu oznaczenia należy uwzględnić:
kontrast,
odbicia światła,
położenie kodu,
orientację opakowania,
kąt ustawienia kamery,
odporność nadruku na zginanie.
W niektórych projektach warto przygotować matowe, jasne pole przeznaczone pod późniejsze nanoszenie daty i kodu.
Folie termokurczliwe
Folia termokurczliwa zmienia swoje wymiary pod wpływem temperatury. Nadruk wykonany przed tunelem może zostać rozciągnięty, pomarszczony albo zdeformowany.
Możliwe rozwiązania to:
drukowanie po obkurczeniu,
umieszczenie kodu w obszarze małej deformacji,
odpowiednie przeskalowanie projektu,
zwiększenie modułów kodu,
zastosowanie etykiety,
test całego procesu pakowania.
Rekomendowane produkty
Druk fleksograficzny a przemysłowe znakowanie folii
Druk fleksograficzny jest jedną z najczęściej stosowanych metod produkcji opakowań foliowych, etykiet i laminatów w średnich oraz dużych nakładach. Jest to technika druku wypukłego, w której elastyczna forma fotopolimerowa przenosi farbę na przesuwający się materiał.
Druk fleksograficzny umożliwia nanoszenie:
szaty graficznej opakowania,
logo marki,
opisów produktu,
elementów dekoracyjnych,
grafik wielokolorowych,
informacji, które pozostają takie same dla całej serii.
Główną zaletą fleksografii są niskie koszty jednostkowe przy dużych nakładach i możliwość pracy na cienkich, elastycznych materiałach. Farby fleksograficzne szybko schną, dzięki czemu technologia może pracować z dużą wydajnością.
Druk fleksograficzny wymaga jednak przygotowania form dla każdego projektu. Zmiana nazwy produktu, tekstu albo grafiki może oznaczać konieczność wykonania nowych form i ponownego ustawienia maszyny.
Z tego powodu fleksografia i przemysłowe znakowanie danych zmiennych pełnią inne funkcje:
druk fleksograficzny tworzy podstawowy projekt graficzny opakowania;
TTO, CIJ, TIJ albo laser nanoszą datę, numer partii, kod i inne informacje zmieniające się podczas pakowania.
Połączenie obu metod pozwala produkować opakowania z gotową grafiką i dodawać do nich aktualne dane dopiero na linii produkcyjnej.
Druk cyfrowy i produkcja opakowań
Druk cyfrowy nie wymaga przygotowania tradycyjnych form, dlatego dobrze sprawdza się w krótszych seriach, przy personalizacji oraz częstych zmianach projektu.
Może służyć do wykonywania pełnej grafiki opakowania przed rozpoczęciem pakowania. Nie należy jednak utożsamiać takiej produkcji opakowań z przemysłowym kodowaniem dat i numerów partii.
Na stronie omawiamy przede wszystkim nanoszenie zmiennych oznaczeń bezpośrednio na linii, a nie produkcję całej zadrukowanej folii.
Druk solwentowy, lateksowy i wielkoformatowy druk UV są częściej stosowane w reklamie, grafikach ekspozycyjnych i foliach samoprzylepnych. Nie są podstawowymi technologiami do znakowania opakowań flow-pack, VFFS i doypacków na szybkiej linii pakującej.
Nasze znakowanie na Twoim produkcie
Chcesz przekonać się, jak wyraźny i trwały jest nadruk za pomocą urządzeń REA JET? Zaproś nas na prezentację urządzenia lub zamów nadruk próbny na konkretnym opakowaniu lub produkcie – bez żadnych opłat, bez zobowiązania i bez ryzyka.
Laminacja folii i miejsce wykonania nadruku
Laminacja łączy dwie lub więcej warstw materiałów. W zależności od projektu mogą to być:
różne rodzaje folii,
folia i papier,
folia i aluminium,
warstwa barierowa,
warstwa zgrzewalna,
warstwa dekoracyjna.
Laminacja może:
poprawić sztywność opakowania,
zwiększyć odporność mechaniczną,
poprawić barierowość,
chronić podstawowy projekt przed ścieraniem,
ograniczać przenikanie wilgoci, gazów albo aromatów.
W przypadku znakowania gotowego laminatu nadruk zmienny zazwyczaj powstaje na jego zewnętrznej powierzchni. Atrament lub taśma muszą być dopasowane do materiału i lakieru znajdującego się właśnie na tej warstwie.
Nadruk umieszczony pomiędzy warstwami laminatu jest chroniony przed zarysowaniami, ale musi zostać wykonany na wcześniejszym etapie produkcji opakowania. Nie można go zmieniać podczas pakowania gotowego produktu.
Drukarki termotransferowe do folii
Drukarki termotransferowe TTO są przeznaczone przede wszystkim do nanoszenia tekstów, grafik i kodów na płaskiej folii znajdującej się jeszcze w maszynie pakującej.
Rozgrzana głowica przenosi barwnik z taśmy termotransferowej na materiał podparty wałkiem lub płytą drukującą.
Drukarka termotransferowa może pracować:
w trybie ciągłym,
w trybie taktowanym,
w maszynach flow-pack,
w pionowych maszynach VFFS,
w maszynach do saszetek,
na liniach formujących opakowania z rolki.
Wiele systemów TTO pracuje w rozdzielczości około 300 dpi, co pozwala wykonywać drobne teksty, grafiki i kody kreskowe.
Technologia termotransferowa może drukować:
daty,
numery partii,
większe pola tekstowe,
tabele,
logo,
grafiki,
kody QR,
kody Data Matrix.
Taśmy termotransferowe i materiały eksploatacyjne
Do wykonania nadruku TTO potrzebna jest odpowiednio dobrana taśma barwiąca. W zależności od zastosowania wykorzystuje się między innymi taśmy:
woskowo-żywiczne,
żywiczne,
przeznaczone do wysokich prędkości,
o zwiększonej odporności na ścieranie,
przeznaczone do określonych rodzajów folii.
Nadruk należy przetestować pod kątem:
przyczepności,
zginania materiału,
tarcia o prowadnice,
działania temperatury zgrzewania,
magazynowania w chłodni,
transportu,
kontaktu z wilgocią.
Technologia nie wymaga ciekłego atramentu. Po przeniesieniu barwnika nie występuje typowy czas schnięcia, ale niewłaściwie dobrana taśma może dawać słabą przyczepność albo niewystarczającą odporność.
Drukarki CIJ do gotowych opakowań foliowych
Drukarki małych znaków CIJ wykonują nadruki bez kontaktu głowicy z opakowaniem.
CIJ warto zastosować, gdy:
opakowanie zostało już uformowane lub napełnione,
folia nie jest idealnie płaska,
produkt kołysze się na transporterze,
nadruk ma niewielką wysokość,
linia pracuje z dużą wydajnością,
potrzebne jest szybkie wysychanie atramentu.
Technologia jest stosowana do znakowania:
saszetek,
woreczków,
doypacków,
opakowań flow-pack,
worków zbiorczych,
pakietów owiniętych folią,
opakowań termokurczliwych po obkurczeniu.
REA JET SC 2.0 może nanosić daty, teksty, logo i kody. Ostateczna prędkość zależy od liczby linii tekstu, rodzaju atramentu, projektu i wymaganej jakości.
Drukarki TIJ do nadruku wysokiej rozdzielczości
Przemysłowe drukarki kartridżowe TIJ umożliwiają wykonywanie precyzyjnych oznaczeń na stabilnie prowadzonej folii.
Technologia TIJ jest odpowiednia, gdy:
potrzebne są ostre krawędzie kodu,
projekt zawiera drobny tekst,
folia nie faluje nadmiernie,
możliwe jest ustawienie głowicy blisko materiału,
wymagana jest kompaktowa integracja,
kartridż ma być szybko wymieniany.
REA JET HR 2.0 może nanosić:
daty,
numery partii,
numery seryjne,
kody kreskowe,
kody QR i Data Matrix,
logo,
proste grafiki,
informacje pobierane z bazy danych.
Technologia zapewnia druk wysokiej rozdzielczości, ale wymaga niewielkiej i kontrolowanej odległości pomiędzy kartridżem a powierzchnią.
Znakowanie laserowe folii i laminatów
Znakowanie laserowe może eliminować ryzyko rozmazywania oznaczenia, ponieważ nie wykorzystuje ciekłego atramentu ani taśmy barwiącej. Nie oznacza to jednak, że laser nadaje się do każdej folii.
Efekt może powstawać poprzez:
zmianę koloru specjalnej warstwy,
usunięcie lakieru,
odsłonięcie warstwy znajdującej się pod nadrukiem,
reakcję dodatku laserowego,
kontrolowaną modyfikację powierzchni.
Do wybranych, wrażliwych laminatów można rozważyć REA LASER UV 5W. W innych zastosowaniach mogą być wykorzystywane znakowarki laserowe CO₂.
Przed wdrożeniem należy sprawdzić:
kontrast,
głębokość oddziaływania,
ryzyko perforacji,
wpływ na szczelność,
zachowanie podczas zgrzewania,
właściwości barierowe,
wytrzymałość mechaniczną,
ilość powstającego dymu.
Laser nie może naruszać struktury opakowania ani jego właściwości ochronnych.
Trwały nadruk na folii – od czego zależy odporność?
Trwały nadruk na folii wymaga dopasowania technologii i materiałów eksploatacyjnych do rzeczywistych warunków użytkowania.
Na oznaczenie mogą działać:
ścieranie,
zginanie i marszczenie,
wilgoć,
wysoka lub niska temperatura,
kontakt z prowadnicami,
środki czyszczące,
oleje i tłuszcze,
chłodzenie i zamrażanie,
promieniowanie słoneczne,
inne czynniki zewnętrzne.
Odporność zależy od:
rodzaju folii,
energii powierzchniowej,
atramentu albo taśmy,
sposobu utrwalania,
miejsca wykonania oznaczenia,
czasu od nadruku do kontaktu mechanicznego.
Nie należy deklarować jednakowej trwałości na wszystkich foliach. Oznaczenie przeznaczone do krótkiego procesu logistycznego ma inne wymagania niż kod, który powinien pozostać czytelny przez cały okres użytkowania produktu.
Jak sprawdzić trwałość?
Próba może obejmować:
kontrolę przyczepności po wykonaniu nadruku,
ocenę po pełnym utrwaleniu,
test ścierania,
zginanie i marszczenie folii,
kontakt z wilgocią,
przechowywanie w wymaganej temperaturze,
symulację transportu,
kontrolę kodu po zakończeniu testu.
Jakie wyzwania stawia znakowanie opakowań z tworzyw sztucznych?
NISKA PRZYCZEPNOŚĆ DRUKU ATRAMENTOWEGO
Gładka powierzchnia tworzyw sztucznych powoduje, że nadruk może się rozmazać lub szybko zetrzeć, a nie czytelne oznaczenia prowadzą do błędów w magazynowaniu problemów z dystrybucją czy reklamacjami od kontrahentów.
Różne typy PLASTIKU
Różne rodzaje tworzyw sztucznych (PE, PP, PET, laminaty) wymagają indywidualnego dopasowania ustawień znakowania, ale częste przestawianie maszyn wydłuża czas produkcji i zwiększa ryzyko błędów przy kolejnej partii.
Trudne warunki przemysłowe
Elektrostatyka, wysoka wilgotność, wahania temperatur, kontakt z chemikaliami mogą utrudniać znakowanie tworzyw i konieczność powtórzenia partii, a to oznacza przestoje w produkcji, straty materiału i zwiększone koszty operacyjne.
Zgodność z normami prawnymi i przemysłowymi
Znakowanie tworzyw musi spełniać regulacje branżowe związane z identyfikowalnością i bezpieczeństwem produktów. Błędy w oznakowaniu to wycofanie partii z rynku, problemy w audytach i utrata zaufania klientów.
Projekt graficzny i miejsce wykonania oznaczenia
Projekt graficzny podstawowego opakowania powinien przewidywać pole przeznaczone na późniejszy druk danych zmiennych.
Warto uwzględnić:
odpowiedni kontrast,
jednolite tło,
brak mocno błyszczących elementów,
strefę ciszy kodu,
miejsce poza zgrzewem,
brak fałd i przetłoczeń,
przewidywany kierunek marszczenia,
wielkość znaków i modułów.
W przypadku druku fleksograficznego lub cyfrowego pole pod datę i kod powinno zostać przygotowane już na etapie projektowania opakowania.
Projekt nie powinien umieszczać kodu:
na zgrzewie,
na krawędzi saszetki,
w miejscu intensywnego zginania,
bezpośrednio na mocno refleksyjnym tle,
w obszarze zasłanianym przez produkt lub fałdę.
Dla przemysłowego znakowania nie są najważniejsze spady i przestrzeń CMYK wykorzystywane przy przygotowaniu pełnej grafiki fleksograficznej, lecz kontrast, wielkość modułów i położenie oznaczenia względem konstrukcji opakowania.
Nadruk na folii w maszynach pakujących flow-pack
W maszynach flow-pack folia jest rozwijana z rolki, znakowana, formowana wokół produktu i zgrzewana.
Do takich aplikacji stosuje się:
TTO na płaskiej wstędze,
TIJ przed modułem formującym,
CIJ na gotowym opakowaniu,
laser po potwierdzeniu zgodności laminatu.
Miejsce wykonania nadruku trzeba skoordynować z:
fotokomórką znacznika,
położeniem produktu,
długością opakowania,
szczękami zgrzewającymi,
kierunkiem ruchu,
prędkością maszyny.
Szczegółowe informacje o sterowaniu i konstrukcji stanowiska znajdują się na stronie drukarki do maszyn pakujących OEM.
Znakowanie folii w pionowych maszynach pakujących VFFS
W maszynach VFFS folia jest formowana w rękaw, zgrzewana, napełniana i zamykana.
Drukarka może pracować:
na płaskiej wstędze przed formowaniem,
przy odcinku taktowanym,
na gotowym worku po zamknięciu.
Drukarka termotransferowa dobrze sprawdza się na podpartej wstędze. CIJ jest korzystny, gdy nadruk ma powstawać na gotowym opakowaniu albo materiał nie może być stabilnie podparty.
Przy pakowaniu produktów sypkich trzeba uwzględnić pył, drgania i możliwość zabrudzenia folii oraz czujników.
Nadruk na saszetkach i doypackach
Opakowanie doypack może być formowane z rolki albo dostarczane jako gotowa saszetka.
Do nanoszenia danych można wykorzystać:
TTO – na płaskiej i podpartej powierzchni;
TIJ – przy stabilnym prowadzeniu saszetki;
CIJ – przy większych zmianach położenia;
laser – po potwierdzeniu reakcji laminatu;
etykietowanie – gdy wymagane jest białe tło albo rozbudowana informacja.
Zamknięcie strunowe, boczne fałdy i stojące dno zmieniają geometrię opakowania. Pole nadruku powinno znajdować się poza obszarami silnie zdeformowanymi.
Nadruk na folii w przemyśle spożywczym
W branży spożywczej folie są stosowane do pakowania:
pieczywa,
słodyczy,
przekąsek,
produktów sypkich,
mięsa i serów,
mrożonek,
warzyw i owoców,
dań gotowych.
Najczęściej drukowane informacje to:
termin przydatności,
data minimalnej trwałości,
numer partii,
godzina pakowania,
numer linii,
kod zakładu,
kod kreskowy lub 2D.
Przy doborze technologii trzeba uwzględnić:
przeznaczenie opakowania,
możliwość kontaktu z produktem,
temperaturę pakowania,
chłodzenie albo zamrażanie,
pasteryzację lub sterylizację,
kontakt z tłuszczem i wilgocią.
Atrament, taśma i miejsce nadruku muszą być przygotowane zgodnie z wymaganiami konkretnej aplikacji. Sam fakt stosowania urządzenia w przemyśle spożywczym nie oznacza, że każdy materiał eksploatacyjny jest właściwy do każdego opakowania.
Materiały eksploatacyjne do znakowania folii
Dobór materiałów eksploatacyjnych ma bezpośredni wpływ na jakość, odporność i koszt nadruku.
W zależności od technologii wykorzystywane są:
atramenty do CIJ,
kartridże TIJ,
taśmy termotransferowe,
środki czyszczące,
filtry,
elementy układu atramentowego.
Nie istnieje jeden atrament odpowiedni do wszystkich folii PE, PP, PET i PVC.
Przed wyborem trzeba sprawdzić:
rodzaj polimeru,
zewnętrzną warstwę laminatu,
energię powierzchniową,
obecność dodatków poślizgowych,
temperaturę procesu,
czas schnięcia,
odporność na zginanie,
warunki magazynowania.
Więcej informacji znajduje się w poradniku jaki atrament do znakowania folii, plastiku, szkła, metalu i kartonu oraz w dziale materiały eksploatacyjne.
Elektrostatyka i prowadzenie elastycznych materiałów
Folia może się elektryzować, marszczyć, falować i przyciągać pył. Zjawiska te mogą pogarszać jakość oznaczeń oraz zakłócać pracę czujników.
W zależności od konstrukcji linii stosuje się:
listwy antystatyczne,
jonizatory,
rolki stabilizujące,
kontrolę naprężenia,
czujniki znacznika,
enkodery,
osłony głowicy,
systemy prowadzenia folii.
Przy TTO i TIJ stabilne prowadzenie materiału ma szczególne znaczenie. CIJ lepiej toleruje niewielkie zmiany odległości, ale nadal wymaga powtarzalnego położenia nadruku.
Odpowiednie elementy montażowe i pomiarowe znajdują się w ofercie akcesoriów do drukarek przemysłowych.
Kody kreskowe, QR i Data Matrix na błyszczącej folii
Kody kreskowe i kody 2D mogą służyć do identyfikacji produktów, partii, jednostek logistycznych i pojedynczych opakowań.
Na ich czytelność wpływają:
kontrast,
wielkość modułu,
strefa ciszy,
ilość danych,
błyszczące tło,
marszczenie materiału,
położenie względem zgrzewu,
uszkodzenia mechaniczne.
Kody QR nie powinny być umieszczane na silnie załamującej się powierzchni. Kod Data Matrix może zajmować mniej miejsca, ale również wymaga zachowania odpowiedniej geometrii modułów.
Samo odczytanie kodu telefonem nie potwierdza jego jakości w automatycznym procesie.
W krytycznych aplikacjach warto zastosować systemy weryfikacji kodów REA VERIFIER, które mogą kontrolować obecność, zgodność danych, położenie i parametry symbolu.
Integracja drukarki z maszyną pakującą
Kompletny system może obejmować:
czujnik produktu albo znacznika,
enkoder prędkości,
sterownik drukarki,
głowicę TTO, CIJ albo TIJ,
system stabilizacji folii,
kamerę kontrolującą oznaczenie,
mechanizm odrzutu,
komunikację z PLC, ERP lub MES.
Drukarka może automatycznie otrzymywać:
nazwę produktu,
numer receptury,
numer partii,
datę,
kod odbiorcy,
projekt przypisany do zlecenia.
W zależności od modelu możliwe jest także zdalne zarządzanie projektami i parametrami pracy. Zakres interfejsów należy potwierdzić dla konkretnego urządzenia i konfiguracji.
kiedy warto?
Kiedy warto postawić na bezpośredni nadruk?
Bezpośrednie nanoszenie danych na folię jest dobrym rozwiązaniem, gdy:
informacje często się zmieniają,
oznaczenie powstaje podczas pakowania,
potrzebne są daty, numery i kody,
dostępne jest odpowiednie miejsce na folii,
firma chce ograniczyć liczbę etykiet,
nadruk nie może zwiększać grubości opakowania.
Etykietowanie może być korzystniejsze, gdy:
wymagane jest białe, jednolite tło,
projekt zawiera dużo drobnego tekstu,
folia ma bardzo ciemną grafikę,
klient wymaga konkretnego formatu,
bezpośredni nadruk nie zapewnia wystarczającego kontrastu.
Nie należy zakładać, że nadruk zawsze zastąpi wszystkie etykiety. O wyborze decydują materiał, projekt, wymagania odbiorcy i sposób pakowania.
Jak dobrać drukarkę?
Jak dobrać drukarkę do folii?
Przed wyborem rozwiązania należy określić:
- rodzaj folii,
- konstrukcję laminatu,
- zewnętrzną warstwę,
- ruch ciągły albo taktowany,
- miejsce nanoszenia danych,
- prędkość maszyny,
- wielkość pola druku,
- wymagania dotyczące kodów,
- oczekiwaną odporność,
- warunki magazynowania,
- możliwość stabilnego prowadzenia folii.
Informacje te pozwalają dopasować technologię znakowania do budowy opakowania, parametrów maszyny oraz wymaganej jakości nadruku.
Podział technologii znakowania
Najprostszy podział wygląda następująco:
- TTO – znakowanie płaskiej folii w maszynach flow-pack i VFFS;
- CIJ – szybkie znakowanie gotowych opakowań lub produktów prowadzonych w niestabilny sposób;
- TIJ – kody, teksty i drobne grafiki wymagające wysokiej rozdzielczości;
- laser – trwałe znakowanie odpowiednio przygotowanych folii i laminatów;
- etykietowanie – rozbudowane informacje, jednolite tło oraz możliwość zastosowania gotowej grafiki.
Ostateczny wybór technologii powinien zostać potwierdzony próbami wykonanymi na docelowej folii i przy rzeczywistych parametrach pracy maszyny.
próba nadruku
Próba nadruku na rzeczywistej folii
Najpewniejszą metodą doboru technologii jest test materiału używanego w produkcji.
Podczas próby należy sprawdzić:
kontrast,
ostrość krawędzi,
przyczepność,
odporność na ścieranie,
zachowanie podczas zgrzewania,
wpływ marszczenia,
pracę w wymaganej temperaturze,
jakość kodów,
rzeczywistą prędkość produkcji,
wpływ magazynowania i transportu.
Specjaliści REA JET Polska pomogą dobrać drukarkę, atrament, taśmę termotransferową i sposób integracji z maszyną pakującą.
Umów bezpłatną konsultację i prześlij próbki folii, projekt graficzny, zdjęcie maszyny oraz informacje o prędkości pakowania.
Przed wyborem rozwiązania należy określić:
rodzaj folii,
konstrukcję laminatu,
zewnętrzną warstwę,
ruch ciągły albo taktowany,
miejsce nanoszenia danych,
prędkość maszyny,
wielkość pola druku,
wymagania dotyczące kodów,
oczekiwaną odporność,
warunki magazynowania,
możliwość stabilnego prowadzenia folii.
Najprostszy podział wygląda następująco:
TTO – płaska folia w maszynach flow-pack i VFFS;
CIJ – szybkie lub niestabilnie prowadzone gotowe opakowania;
TIJ – kody i drobne grafiki wysokiej rozdzielczości;
laser – odpowiednio przygotowane folie i laminaty;
etykietowanie – jednolite tło i rozbudowane informacje.












FAQ: Najczęściej zadawane pytania
Jaka drukarka nadaje się do folii flow-pack?
Na płaskiej wstędze najczęściej wykorzystuje się TTO albo TIJ. TTO dobrze sprawdza się przy większych polach tekstowych i grafice, natomiast TIJ przy kodach i kompaktowej integracji. Gotowe opakowanie można znakować za pomocą CIJ.
Czym różni się TTO od TIJ?
TTO przenosi barwnik z taśmy za pomocą rozgrzanej głowicy. TIJ nanosi ciekły atrament bez kontaktu z folią. TTO wymaga podparcia materiału, natomiast TIJ zachowania niewielkiej i stabilnej odległości.
Czy druk fleksograficzny może drukować numery partii?
Technicznie jest przeznaczony przede wszystkim do stałej grafiki wykonywanej w dużych nakładach. Do numerów partii, dat i zmiennych kodów praktyczniejsze są TTO, CIJ, TIJ albo laser.
Czy można drukować bezpośrednio na PE i PP?
Tak, ale przyczepność zależy od energii powierzchniowej, dodatków oraz atramentu. Każdy nowy materiał powinien zostać wcześniej przetestowany.
Czy nadruk może być odporny na ścieranie?
Tak, po dobraniu właściwej technologii i materiału eksploatacyjnego. Odporność trzeba jednak potwierdzić na rzeczywistym opakowaniu.
Czy można znakować gotowe doypacki?
Tak. Można zastosować CIJ, TIJ, TTO lub laser, zależnie od sposobu prowadzenia saszetki, konstrukcji laminatu i miejsca nadruku.
Czy laser nadaje się do każdej folii?
Nie. Materiał musi reagować na zastosowaną długość fali. Niewłaściwe parametry mogą osłabić, stopić albo przedziurawić opakowanie.
Jak znakować folię termokurczliwą?
Można drukować po obkurczeniu albo przeprowadzić test deformacji nadruku. Kod wykonany wcześniej należy dopasować do zmiany wymiarów folii.
Czy można drukować na folii metalizowanej?
Tak, ale należy uwzględnić odbicia światła i kontrast. Kod powinien zostać sprawdzony w warunkach późniejszego odczytu.
Jak sprawdzić kod na błyszczącej folii?
Należy zastosować kamerę z odpowiednio dobranym oświetleniem. Zwykły skaner potwierdza możliwość odczytu, ale nie zawsze mierzy jakość symbolu.
Dobierzmy technologię znakowania do Twojej produkcji
Umów się na bezpłatną konsultację z naszym ekspertem.

