drukarka do tacek

Drukarka do tacek i pojemników – znakowanie opakowań spożywczych

Drukarka do tacek umożliwia automatyczne nanoszenie dat, numerów partii, kodów 1D i 2D oraz innych danych zmiennych na tacki, pojemniki, wieczka i powierzchnie zamykające bezpośrednio na linii produkcyjnej. W zależności od geometrii produktu, miejsca wykonania oznaczenia, rodzaju powierzchni i liczby torów można zastosować bezkontaktowy CIJ, wysokiej rozdzielczości TIJ REA JET HR, systemy Piezo albo automatyczne etykietowanie.

dane zmienne na opakowaniu

Znakowanie tacek i pojemników – jakie informacje można nanosić?

Drukarka do pojemników może w tej samej architekturze obsługiwać oznaczenia na innych formatach opakowań, jeżeli pozwalają na to powierzchnia i sposób prowadzenia produktu. Rozwiązania są przeznaczone przede wszystkim dla producentów działających w przemyśle spożywczym, którzy chcą automatyzować znakowanie na kolejnych etapach pakowania i ograniczyć ręczne nanoszenie danych.

Jedna linia może wymagać kilku różnych punktów znakowania: tacka lub pojemnik → wieczko → powierzchnia zamykająca → opakowanie zbiorcze. Dlatego przed wyborem urządzenia warto określić, gdzie ma powstać oznaczenie, jaka treść ma być drukowana i jak produkt jest prowadzony przez maszynę.

Na opakowaniach żywności można wykonywać zarówno krótkie dane produkcyjne, jak i oznaczenia wykorzystywane w identyfikacji produktu. Najczęściej są to:

data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia – zależnie od produktu,
data produkcji lub pakowania,
numer partii lub LOT,
oznaczenie zmiany i numer linii,
kod produktu i tekst alfanumeryczny,
kody kreskowe, QR i Data Matrix,
dane logistyczne.

Zakres informacji obowiązkowych zależy od rodzaju środka spożywczego i właściwych przepisów. System znakowania odpowiada za techniczne wykonanie przekazanej treści, ale sam nie określa, jakie dane powinny znaleźć się na produkcie.

Prawidłowo działająca drukarka może więc poprawnie wydrukować błędną treść, jeżeli taką informację otrzyma ze źródła danych.

dobór technologii

Jaka drukarka do tacek i pojemników będzie najlepsza?

Dobór powinien wynikać z rzeczywistego miejsca znakowania, geometrii i sposobu prowadzenia produktu.

Punkt znakowania	Technologia do analizy	Najważniejsza zaleta
zakrzywiona tacka lub pojemnik	CIJ / REA JET SC 2.0	bezkontaktowy druk
bok opakowania	CIJ	większa tolerancja zmiany dystansu
płaskie wieczko	TIJ / REA JET HR	wysoka jakość tekstów i kodów
stabilnie prowadzona powierzchnia zamykająca	TIJ / HR	dane zmienne i kody 1D/2D
kilka równoległych torów	wielogłowicowy TIJ HR	wiele punktów znakowania
chłonne opakowanie papierowe	TIJ / Piezo	dobór do chłonnej powierzchni
duże oznaczenie logistyczne	Piezo / DOD	większe pole druku
pełna etykieta produktowa lub logistyczna	REA LABEL	niezależny nośnik danych

Najwyższa rozdzielczość nie gwarantuje najlepszego rezultatu. Na zakrzywionym pojemniku ważniejsza może być tolerancja zmiany odległości od głowicy, natomiast na płaskim wieczku wysoka rozdzielczość TIJ może być znacznie lepiej wykorzystana.

CIJ do nieregularnych powierzchni

Drukarka CIJ do tacek – bezkontaktowe znakowanie na linii

Technologia Continuous Inkjet pozwala wykonywać oznaczenia bez fizycznego kontaktu głowicy z produktem. Ma to szczególne znaczenie, gdy powierzchnia jest zakrzywiona, wysokość kolejnych produktów nie jest idealnie identyczna lub dostęp do pola znakowania jest ograniczony.

REA JET SC 2.0 umożliwia bezkontaktowy druk od 1 do 8 wierszy. System może nanosić tekst, daty, kody i logo na szybko poruszające się produkty. Katalogowa prędkość liniowa sięga 400 m/min, ale maksymalnej prędkości urządzenia nie należy utożsamiać z wydajnością całej maszyny pakującej.

Na wynik wpływają także projekt oznaczenia, odległość od produktu, atrament, geometria opakowania i konfiguracja linii.

Rekomendowane rozwiązania do znakowania tacek i pojemników

REA JET SC 2.0

CIJ do bezkontaktowego nanoszenia dat, numerów partii i krótkich kodów na poruszających się tackach oraz pojemnikach.

REA JET HR 2.0

Wysokiej rozdzielczości TIJ do dat, tekstów i kodów 1D/2D na wieczkach oraz stabilnie prowadzonych powierzchniach.

REA JET DOD 2.0

Duże, czytelne oznaczenia na kartonach zbiorczych i opakowaniach transportowych, gdy nie jest potrzebna drobna grafika.

REA LABEL

Automatyczne etykietowanie, gdy proces wymaga oddzielnego nośnika danych zamiast lub obok druku bezpośredniego.

TIJ do stabilnych powierzchni

REA JET HR i TIJ do wieczek oraz stabilnie prowadzonych powierzchni

Jeżeli znakowana część opakowania jest płaska i można utrzymać niewielki, powtarzalny dystans od głowicy, szczególnie interesującym rozwiązaniem jest Thermal Inkjet.

REA JET HR 2.0 może wykonywać daty, numery partii, teksty, kody kreskowe, QR, Data Matrix, logo oraz dane zmienne. Dostępne są różne media do podłoży chłonnych, niechłonnych i wybranych powierzchni opakowaniowych.

TIJ szczególnie dobrze wykorzystuje wysoką rozdzielczość wtedy, gdy powierzchnia jest stabilna. Sama liczba dpi nie kompensuje falowania produktu, dużej zmiany dystansu ani niewłaściwego atramentu.

Zobacz także porównanie CIJ vs TIJ.

wiele torów – jeden system

System wielogłowicowy TIJ na liniach wielotorowych

Wielotorowa maszyna pakująca nie musi oznaczać instalowania osobnej kompletnej drukarki przy każdym torze. W rozwiązaniach REA JET HR jeden sterownik może obsługiwać do czterech głowic TIJ.

Przykładowa konfiguracja może wyglądać tak:

głowica 1 → tor 1
głowica 2 → tor 2
głowica 3 → tor 3
głowica 4 → tor 4

Przy większej liczbie punktów można wykorzystać kolejne sterowniki. REA opisuje również instalacje wielosterownikowe obejmujące większą liczbę głowic.

Cztery głowice są limitem pojedynczego sterownika REA JET HR, a nie całej instalacji TIJ. Instalację projektuje się według liczby punktów znakowania i geometrii maszyny.

Więcej: systemy wielogłowicowe REA JET HR.

Sprawdź znakowanie na rzeczywistej tacce lub pojemniku

Prześlij próbkę opakowania, informacje o materiale, miejscu nadruku, liczbie torów i wymaganych danych. Dobierzemy technologię do procesu i wykonamy próbę aplikacyjną.

miejsce nadruku ma znaczenie

Gdzie najlepiej drukować – na tacce, wieczku czy folii?

Jedno opakowanie często daje kilka potencjalnych miejsc dla oznaczenia, ale każde z nich stawia inne wymagania technologiczne.

Bezpośrednio na tacce

To rozwiązanie warto analizować, jeżeli zewnętrzna powierzchnia zapewnia odpowiednią przyczepność i oznaczenie pozostaje widoczne po zapakowaniu produktu. Na powierzchniach zakrzywionych dobrym punktem wyjścia jest CIJ.

Na wieczku

Płaska powierzchnia może ułatwiać wykonywanie małych znaków, dat, numerów partii i kodów 1D/2D. W takich warunkach szczególnie dobrze można wykorzystać TIJ.

Na folii zamykającej

Folia może być dobrym miejscem dla danych zmiennych, ale trzeba ustalić, na jakiej warstwie rzeczywiście powstaje druk. Znaczenie mają rodzaj tworzywa, wcześniejszy nadruk i przygotowanie powierzchni.

Określenie „folia” nie wystarcza do doboru atramentu. O przyczepności decyduje konkretna warstwa, na której osadza się medium. Zobacz: nadruk na folii.

PE, PP, PET i warstwa zewnętrzna

Tworzywa sztuczne – rzeczywista powierzchnia decyduje o doborze atramentu

Tacki i pojemniki mogą być wykonane z PE, PP, PET oraz konstrukcji wielowarstwowych. Przy doborze systemu należy uwzględnić rodzaj polimeru, pigment, dodatki technologiczne, fakturę, powłokę, wcześniejszy nadruk i przygotowanie powierzchni.

Dwie wizualnie podobne tacki mogą wymagać różnych mediów lub parametrów, jeżeli ich zewnętrzne warstwy mają inne właściwości.

Symbol materiałowy może pomóc zidentyfikować tworzywo, ale nie jest wystarczającą podstawą do wyboru przemysłowego atramentu. Najpewniejszym rozwiązaniem jest próba na rzeczywistym opakowaniu.

Więcej o doborze technologii: drukowanie na plastiku oraz materiały eksploatacyjne REA JET.

bezpieczeństwo opakowań żywności

Opakowania żywności – druk zewnętrzny a bezpośredni kontakt z produktem

Druk po zewnętrznej stronie opakowania nie jest tym samym przypadkiem co oznaczenie na powierzchni mającej bezpośredni kontakt z żywnością.

Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 wymaga, aby materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością w przewidywanych warunkach stosowania nie uwalniały składników w ilościach mogących zagrażać zdrowiu, powodować niedopuszczalne zmiany składu żywności albo pogarszać jej cechy organoleptyczne.

Dodatkowe zasady dobrej praktyki produkcyjnej dotyczą także procesu drukowania po stronie niekontaktującej się z żywnością. Należy ograniczać możliwość migracji przez podłoże lub transferu z powierzchni zadrukowanej na stronę kontaktową. Zobacz Rozporządzenie (WE) nr 2023/2006.

Dlatego medium należy dobierać nie tylko do tworzywa, lecz również do miejsca druku względem produktu spożywczego i dokumentacji konkretnego materiału eksploatacyjnego.

data i numer partii

Termin przydatności, data i numer partii – dane zmienne na opakowaniu

W przemyśle spożywczym szczególnie często automatyzuje się nanoszenie informacji zmieniających się wraz z produkcją. Przykładowe oznaczenie może wyglądać:

LOT A2608 / 26.08.2026 / L2
albo
26.08.2026 / 14:35

W zależności od rodzaju środka spożywczego stosuje się m.in. datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 określa zasady prezentowania obowiązkowych informacji o żywności.

Drukarka odpowiada za techniczne naniesienie danych, ale prawidłowość numeru partii, daty czy identyfikatora zależy również od źródła informacji.

kody i identyfikowalność

Kody kreskowe, QR, Data Matrix i identyfikowalność partii

Numer partii może wspierać identyfikowalność wtedy, gdy oznaczenie jest powiązane z właściwym rekordem produkcyjnym. Dane mogą pochodzić z PLC, MES, ERP, WMS lub bazy danych. Automatyczny transfer ogranicza ręczne przepisywanie, ale nie weryfikuje sam z siebie poprawności źródła.

Kompletna identyfikowalność nie powstaje przez samo wydrukowanie numeru LOT. Potrzebne jest również prawidłowe powiązanie oznaczenia z właściwymi danymi procesu.

Przy kodach 1D i 2D znaczenie mają wielkość modułu, kontrast, ostrość krawędzi, geometria produktu, połysk i późniejsze warunki skanowania. Kod wyglądający prawidłowo w projekcie nie musi mieć tej samej jakości po wykonaniu na transparentnej, błyszczącej lub zakrzywionej powierzchni.

Jeżeli kod będzie używany w automatycznej identyfikacji, warto rozważyć kontrolę jakości z wykorzystaniem REA VERIFIER.

moment znakowania

Znakowanie przed czy po zamknięciu opakowania?

Nie istnieje jedna uniwersalna reguła. Najlepszy punkt znakowania zależy od dostępności danych, stabilności powierzchni oraz konstrukcji maszyny pakującej.

Przed zamknięciem

Można uzyskać dostęp do miejsca, które później będzie trudne do znakowania.

Po zamknięciu

Oznaczenie wykonywane jest już na gotowym produkcie, gdy właściwa partia i pozostałe dane są znane.

Podczas prowadzenia materiału zamykającego

W wybranych instalacjach dane mogą być wykonane przed połączeniem wieczka lub folii z tacką.

Najlepszy punkt druku znajduje się tam, gdzie właściwe dane są już dostępne, a powierzchnia znajduje się w najbardziej stabilnej pozycji względem głowicy.

automatyzacja zamiast pracy ręcznej

Automatyczny druk zamiast ręcznej etykiety z datą

Jeżeli dodatkowa etykietka służy wyłącznie jako nośnik daty, numeru partii, kodu lub krótkiego tekstu, warto przeanalizować druk bezpośredni.

przygotowanie etykiety → pobranie → ręczne naklejenie → kontrola

może zostać zastąpione przez:

detekcja produktu → pobranie danych → automatyczny druk → opcjonalna kontrola.

Pozwala to ograniczyć pracę ręczną w konkretnym punkcie procesu oraz ryzyko użycia niewłaściwej etykiety, ręcznego wpisania nieprawidłowej daty czy zastosowania oznaczenia z poprzedniej partii.

Bezpośredni druk nie musi zastępować pełnej etykiety handlowej. Może natomiast wyeliminować dodatkową etykietkę używaną wyłącznie dla informacji zmiennych. Gdy potrzebny jest oddzielny nośnik, właściwym rozwiązaniem może być REA LABEL.

cały proces pakowania

Tacki jako opakowania pierwotne – czym różnią się od opakowań zbiorczych?

Tacka lub pojemnik może pełnić funkcję opakowania pierwotnego, czyli opakowania znajdującego się bezpośrednio przy produkcie spożywczym. Opakowanie zbiorcze ma inną rolę – grupuje kilka produktów jednostkowych i najczęściej służy także do przekazywania danych identyfikacyjnych, magazynowych oraz logistycznych.

Z punktu widzenia znakowania są to dwa różne etapy procesu. Na tacce, wieczku lub pojemniku mogą być nanoszone przede wszystkim data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, numer partii, oznaczenie LOT, kod produktu albo kod 1D/2D. Na opakowaniu zbiorczym częściej pojawiają się natomiast informacje potrzebne w dalszej dystrybucji, takie jak indeks produktu, liczba sztuk, numer partii, numer zlecenia czy kod logistyczny.

W praktyce jedna linia może więc obejmować dwa niezależne punkty znakowania:

tacka / pojemnik → data, numer partii, kod produktu
opakowanie zbiorcze → dane logistyczne, indeks, liczba sztuk, kod transportowy

Technologia dobrana do opakowania pierwotnego nie musi być najlepszym rozwiązaniem dla kartonu zbiorczego. Na nieregularnej tacce dobrze może sprawdzić się bezkontaktowy CIJ, na stabilnym wieczku wysokiej rozdzielczości TIJ, natomiast na kartonie zbiorczym – w zależności od wielkości oznaczenia i powierzchni – TIJ, Piezo, DOD albo system etykietowania REA LABEL.

Najważniejsze jest więc, aby każdy punkt znakowania analizować osobno pod kątem powierzchni, rodzaju danych, wielkości oznaczenia, prędkości linii i sposobu prowadzenia produktu.

Opakowanie pierwotne i opakowanie zbiorcze są elementami tego samego procesu pakowania, ale pełnią różne funkcje i mogą wymagać zupełnie różnych technologii znakowania.

cały proces pakowania

Opakowanie zbiorcze, kompletna linia i dobór systemu

Po zapakowaniu produktów jednostkowych proces identyfikacji może być kontynuowany na opakowaniu zbiorczym. Przy znakowaniu opakowań zbiorczych zakres danych jest zwykle bardziej logistyczny niż na tacce jednostkowej. Na kartonie mogą znaleźć się m.in. indeks produktu, ilość, numer partii, data, kod kreskowy, Data Matrix, numer zlecenia i dane magazynowe.

W zależności od powierzchni i wielkości oznaczenia można zastosować TIJ, Piezo, DOD albo REA LABEL. Technologia na końcu linii nie musi być taka sama jak urządzenie nanoszące datę na tacce.

Przykładowy proces:

podanie tacki → napełnienie → zamknięcie → detekcja → data / LOT / kod – CIJ albo TIJ HR → kontrola → pakowanie zbiorcze → dane logistyczne – TIJ / Piezo / DOD / REA LABEL

Dobór powinien rozpocząć się od analizy materiału, miejsca druku, liczby torów, prędkości, stabilności dystansu, źródła danych i wymagań kontroli.

Najpewniejszym sposobem wyboru technologii jest próba na rzeczywistym opakowaniu przy parametrach możliwie zbliżonych do docelowej produkcji. Umów próbę znakowania.

najczęstsze wyzwania

Co najczęściej decyduje o jakości znakowania tacek i pojemników?

Geometria produktu

Krzywizna tacki, różnice wysokości i sposób prowadzenia wpływają na dystans od głowicy i położenie oznaczenia.

Rzeczywista warstwa powierzchniowa

PE, PP, PET, laminat lub powłoka mogą wymagać innego medium. Nazwa całego opakowania nie wystarcza do doboru atramentu.

Kilka torów

Linia wielotorowa wymaga synchronizacji wielu punktów druku. Wielogłowicowy TIJ może ograniczyć liczbę niezależnych sterowników.

Wilgoć, chłodzenie i ścieranie

Trwałość należy potwierdzić w warunkach odpowiadających rzeczywistej produkcji, transportowi i przechowywaniu produktu.

Automatyczny system etykietowania opakowań kodami kreskowymi na linii produkcyjnej

Drukarka do tacek nanosząca kody kreskowe na plastikowe pojemniki

System REA JET do przemysłowego znakowania opakowań kartonowych

masz pytania?

FAQ: drukarka do tacek i pojemników

Zależy od powierzchni i miejsca znakowania. CIJ szczególnie dobrze sprawdza się przy powierzchniach zakrzywionych i zmieniających dystans, natomiast TIJ przy płaskich i stabilnie prowadzonych elementach.

Tak, jeżeli materiał, atrament, miejsce wykonania oznaczenia i proces pozwalają uzyskać właściwą czytelność oraz trwałość.

Tak. Płaskie wieczko może być bardzo dobrym miejscem dla tekstu, numeru partii oraz kodów 1D i 2D.

Tak, ale rozwiązanie należy dobrać do rzeczywistej warstwy powierzchniowej, sposobu prowadzenia materiału i wymaganej szybkości utrwalania.

Nie. Dobór medium musi uwzględniać powierzchnię, miejsce druku względem produktu oraz dokumentację konkretnego materiału eksploatacyjnego.

Tak. System REA JET HR pozwala budować rozwiązania wielogłowicowe. Jeden sterownik może obsługiwać do czterech głowic TIJ, a większe instalacje mogą wykorzystywać kolejne sterowniki.

Tak. Ich rzeczywista czytelność powinna być jednak potwierdzona na docelowym opakowaniu i w warunkach zbliżonych do rzeczywistego odczytu.

W wielu aplikacjach tak, jeżeli etykieta służy wyłącznie jako nośnik danych, które można prawidłowo wykonać bezpośrednio na opakowaniu.

Często tak. Opakowanie transportowe może mieć inną powierzchnię i zawierać inne dane niż tacka jednostkowa, dlatego technologię dobiera się osobno.

Tak, zależnie od konfiguracji instalacji. Automatyczne pobieranie danych nie zwalnia jednak z kontroli poprawności informacji źródłowych.

Tak. Test na rzeczywistym opakowaniu jest najlepszym sposobem oceny przyczepności, czytelności, stabilności kodu i pracy przy docelowej prędkości.

Dobierzmy system znakowania do Twojej linii tacek i pojemników

Prześlij informacje o rodzaju tacki lub pojemnika, materiale, miejscu nadruku, liczbie torów, prędkości oraz wymaganych danych. Dobierzemy CIJ, TIJ, Piezo, DOD lub etykietowanie do konkretnych punktów procesu.

1. Określ miejsca znakowania na linii.
2. Zbierzemy dane o materiale, liczbie torów i wydajności.
3. Dobierzemy głowice, sterowniki i medium.
4. Zweryfikujemy rozwiązanie na próbce.