Drukarka do kartuszy – znakowanie silikonu, klejów i uszczelniaczy
Drukarka do kartuszy umożliwia automatyczne nanoszenie dat, numerów partii, kodów i danych produkcyjnych na opakowania silikonów, klejów, akryli, uszczelniaczy i innych produktów chemicznych.
Przy cylindrycznych opakowaniach z tworzyw sztucznych szczególnie warto analizować bezkontaktowy druk CIJ. Dobór systemu zależy od materiału zewnętrznej powierzchni, średnicy, koloru, istniejącej grafiki, miejsca nadruku, prędkości linii i wymaganej trwałości.
Drukarka do kartuszy – jakie dane można nanosić?
Przemysłowy nadruk może uzupełniać gotową grafikę opakowania o dane zmienne właściwe dla konkretnej partii. Najczęściej są to numer partii / LOT, data produkcji, termin przydatności, kod produktu, kod zmiany, numer linii, numer zlecenia, krótki tekst, kod kreskowy, QR lub Data Matrix.
W chemii budowlanej część informacji może wynikać także z zatwierdzonego oznakowania produktu. Szerszy kontekst opisujemy na stronie znakowanie produktów chemicznych.
Stała grafika, instrukcje i piktogramy mogą być wykonane wcześniej, a drukarka przemysłowa dodaje dane zmieniające się pomiędzy partiami lub zleceniami.
Jaka drukarka do kartuszy będzie najlepsza?
Do dat, LOT i krótkich danych na cylindrycznym opakowaniu pierwszym rozwiązaniem do analizy jest CIJ. Przy drobniejszym nadruku na stabilnym polu można rozważyć TIJ, a rozbudowane oznakowanie produktowe wykonać na etykiecie.
| Zastosowanie | Technologia do pierwszej analizy | Najważniejsze kryterium |
|---|---|---|
| numer partii i data | CIJ / SC 2.0 | bezkontaktowy druk |
| krótki tekst na tworzywie | CIJ | przyczepność i schnięcie |
| drobny nadruk na etykiecie | TIJ / HR 2.0 | stabilny dystans |
| kod 1D/2D | CIJ lub TIJ po próbie | kontrast i geometria |
| rozbudowana etykieta | REA LABEL | duża ilość informacji |
| kontrola kodu | REA VERIFIER | jakość i odczyt |
Przy nietypowej aplikacji pomocny jest poradnik jak wybrać technologię znakowania. Najwyższa rozdzielczość nie jest automatycznie najlepszym wyborem dla zakrzywionego, szybko poruszającego się pojemnika.
REA JET SC 2.0 – druk CIJ na cylindrycznym opakowaniu
REA JET SC 2.0 umożliwia bezkontaktowe drukowanie krótkich tekstów, danych, kodów i logo na gładkich powierzchniach, w tym na tworzywach sztucznych. Technologia CIJ jest szczególnie użyteczna, gdy produkt porusza się szybko, powierzchnia jest zakrzywiona, a odległość głowicy od opakowania musi pozostawać większa niż w technologiach wymagających bardzo małego dystansu.
REA pokazuje SC 2.0 między innymi przy nanoszeniu dat na tubach, szyjkach butelek i innych cylindrycznych powierzchniach. Kartusz jest innym opakowaniem, ale wykorzystuje tę samą zaletę procesu: bezkontaktowe nanoszenie danych na zakrzywioną powierzchnię.
Przy kartuszu o jakości nadruku decyduje nie tylko drukarka, lecz również stabilne położenie opakowania względem czujnika i głowicy.
Rekomendowane rozwiązania REA do znakowania kartuszy
REA JET SC 2.0
Podstawowe rozwiązanie do dat, LOT, krótkiego tekstu i kodów nanoszonych bezkontaktowo na zakrzywione opakowania.
REA JET HR 2.0
TIJ wysokiej rozdzielczości do drobnych danych i kodów na stabilnie prowadzonym polu znakowania albo odpowiednio dobranej etykiecie.
REA LABEL
Automatyczne etykietowanie, gdy potrzebna jest większa ilość informacji, wielojęzyczne treści, piktogramy lub duże pole kodowe.
REA VERIFIER
Systemy kontroli kodów 1D i 2D, gdy symbol ma być nie tylko odczytany, ale także oceniany pod kątem jakości w procesie.
Druk na tworzywach sztucznych – co decyduje o przyczepności?
Kartusze mogą być wykonywane z różnych tworzyw sztucznych i występować w różnych rozmiarach. O przyczepności wpływają między innymi rodzaj polimeru, dodatki, pigment, kolor, energia powierzchniowa, wcześniejszy nadruk, powłoka lub lakier oraz czystość.
Dlatego atrament trzeba kwalifikować na gotowym materiale używanym w seryjnej produkcji. Więcej o zależnościach materiałowych opisujemy na stronie drukowanie na plastiku.
Dwa opakowania opisane jako PP lub PE mogą zachowywać się inaczej, jeśli różnią się dodatkami, barwnikiem lub stanem zewnętrznej warstwy.
Nadruk na tworzywie, nadruk dekoracyjny czy etykieta?
Głowica może drukować bezpośrednio na tworzywie, na wcześniej wykonanej grafice, na powłoce albo na etykiecie. W każdym przypadku rzeczywistym podłożem jest najbardziej zewnętrzna warstwa znajdująca się pod kroplą atramentu.
Jeżeli powierzchnia bazowa została pokryta nadrukiem dekoracyjnym lub lakierem, test przyczepności należy wykonać właśnie na tej warstwie. Materiał konstrukcyjny pojemnika nie zawsze jest tym samym materiałem, z którym styka się atrament.
Technologię bezpośredniego druku dobiera się do powierzchni zewnętrznej, a treść oznaczenia – do produktu znajdującego się wewnątrz.
Próba znakowania – sprawdź przyczepność, kontrast i czytelność
Próba na gotowym cylindrycznym opakowaniu jest podstawą doboru konfiguracji. Do testu warto przekazać rzeczywiste kartusze z finalną grafiką, wszystkie warianty materiałowe i kolorystyczne, docelowy tekst lub kod oraz informacje o prędkości linii i warunkach magazynowania.
Sprawdzamy przyczepność, kontrast, czas schnięcia, odporność na ścieranie, powtarzalność położenia i czytelność kodów. Płaska próbka podobnego plastiku nie zastępuje testu na gotowym kartuszu.
Powtarzalność nadruku na zakrzywionej powierzchni
Cylindryczna geometria zwiększa znaczenie mechaniki transportu. Powtarzalność zależy od średnicy opakowania, jego orientacji, prędkości, punktu detekcji i miejsca montażu głowicy.
Jeżeli kolejne sztuki przemieszczają się w różnej pozycji, nadruk może przesuwać się względem gotowej grafiki lub etykiety. W przypadku kodów dodatkowo rośnie znaczenie odległości od czytnika i kierunku skanowania.
Sama precyzja drukarki nie skompensuje przypadkowego położenia produktu – stabilna geometria kartusza względem czujnika i głowicy jest częścią procesu znakowania.
Gdzie umieścić nadruk na kartuszu?
Pole znakowania powinno być określone przed integracją urządzenia. Dobre miejsce zapewnia kontrast, pozostaje dostępne dla głowicy, nie koliduje z grafiką, nie leży na mocnym przetłoczeniu i pozostaje czytelne po pakowaniu.
Przy kodzie maszynowym trzeba dodatkowo uwzględnić krzywiznę. Im większy symbol względem średnicy cylindra, tym bardziej jego skrajne części odchylają się od płaszczyzny centralnej.
Dobre miejsce nadruku jest kompromisem pomiędzy dostępnością dla drukarki, czytelnością dla człowieka i możliwością automatycznego skanowania.
Kody QR, Data Matrix i kody kreskowe na kartuszach
Kod maszynowy stawia większe wymagania niż zwykły tekst. Znaczenie mają wielkość modułu, kontrast, połysk, krzywizna, orientacja oraz sposób późniejszego skanowania.
Kod może być cyfrowo poprawny, a mimo to trudniejszy do odczytu po nadrukowaniu na silnie zakrzywionej powierzchni. Dlatego kwalifikację należy przeprowadzić na gotowym pojemniku i w geometrii zbliżonej do rzeczywistego odczytu.
Możliwość wygenerowania Data Matrix lub QR przez drukarkę nie jest jeszcze potwierdzeniem stabilnej jakości odczytu na każdym kartuszu.
Znakowanie kartuszy przed czy po napełnieniu?
Nie istnieje jeden uniwersalny punkt znakowania. Przed napełnieniem pojemnik może być czystszy, lżejszy i łatwiejszy do stabilnego prowadzenia, ale finalny numer partii może jeszcze nie być znany.
Po napełnieniu dostępne są zwykle pełniejsze dane: produkt, partia, data i zlecenie. Trzeba jednak uwzględnić ryzyko zabrudzenia powierzchni silikonem, klejem lub uszczelniaczem.
Najlepszy punkt znakowania znajduje się tam, gdzie prawidłowe dane są już dostępne, powierzchnia jest czysta, kartusz jest stabilny, a dalsze operacje nie uszkodzą nadruku.
Kartusze silikonowe, akrylowe i z pianą budowlaną
REA oficjalnie wymienia w branży materiałów budowlanych kartusze silikonowe, kartusze akrylowe, opakowania pian budowlanych i montażowych oraz kleje. Kartusze są wskazywane również jako typ pojemnika stosowany w przemyśle chemicznym.
Z punktu widzenia druku bezpośredniego zawartość decyduje przede wszystkim o wymaganej treści i identyfikowalności, natomiast o przyczepności atramentu decyduje zewnętrzna powierzchnia opakowania.
Kartusz nie jest jedną powierzchnią drukową: ten sam typ opakowania może mieć inne tworzywo, kolor, dekorację i warstwę zewnętrzną.
CLP i UFI – jakie dane może nanosić system znakujący?
Jeżeli mieszanina podlega odpowiednim obowiązkom CLP, oznakowanie może obejmować między innymi identyfikator produktu, dane dostawcy, piktogramy, hasło ostrzegawcze, zwroty H i P oraz informacje uzupełniające. W określonych przypadkach stosowany jest również 16-znakowy kod UFI.
Nie oznacza to, że drukarka sama ustala wymaganą treść. System znakujący odtwarza informacje przekazane z zatwierdzonego projektu lub systemu danych.
Drukarka może nanieść prawidłowy UFI lub inne dane CLP, ale nie klasyfikuje mieszaniny i nie tworzy obowiązku oznakowania – za poprawną treść odpowiada producent lub podmiot wprowadzający produkt do obrotu.
Etykieta produktowa i dynamiczny druk – dobre połączenie
Przy rozbudowanym oznakowaniu praktyczny jest model hybrydowy: gotowa etykieta lub dekoracja = dane stałe i grafika; druk CIJ/TIJ = LOT, data, kod lub inne dane zmienne.
Takie rozdzielenie ogranicza konieczność przygotowywania osobnego wariantu etykiety dla każdej partii. Etykieta może przenosić wielojęzyczne informacje i piktogramy, a drukarka uzupełnia ją danymi produkcyjnymi.
Bezpośredni nadruk i etykietowanie mogą pełnić różne funkcje na tym samym opakowaniu i nie muszą być rozwiązaniami konkurencyjnymi.
Integracja drukarki z linią napełniania kartuszy
Przykładowy proces może wyglądać tak: pusty kartusz → napełnienie → zamknięcie → detekcja → pobranie danych → druk → kontrola → pakowanie. W konkretnym zakładzie kolejność może być inna.
Źródłem danych może być PLC, sterownik napełniarki, MES, ERP lub baza danych. Automatycznie mogą zmieniać się numer partii, data, kod produktu, wariant i numer zlecenia.
Wydajność całej aplikacji zależy nie tylko od maksymalnej prędkości drukarki, ale również od detekcji, transportu, źródła danych i stabilności podawania pojemników.
Najczęstsze wyzwania przy znakowaniu kartuszy
Krzywizna i pozycjonowanie
Zakrzywiona powierzchnia zmienia dystans głowicy i geometrię kodu. Każda sztuka powinna być prowadzona w powtarzalnym położeniu.
Przyczepność do powierzchni
Tworzywo, kolor, lakier i gotowa grafika mogą wpływać na przyczepność oraz czas schnięcia. Atrament trzeba sprawdzić na finalnej warstwie.
Zabrudzenie po napełnianiu
Resztki silikonu, kleju lub uszczelniacza na zewnętrznej ściance mogą pogorszyć przyczepność i czytelność nadruku.
Poprawność danych
Technicznie poprawny nadruk może zawierać niewłaściwy LOT lub datę, jeśli system nadrzędny przekaże błędne dane do aktualnego produktu.



Najczęściej zadawane pytania o drukarki do kartuszy
Jaka drukarka nadaje się do kartuszy z silikonem?
Do LOT, dat i krótkiego tekstu na cylindrycznej powierzchni przede wszystkim warto analizować bezkontaktowy CIJ, np. REA JET SC 2.0.
Czy można drukować bezpośrednio na plastikowym kartuszu?
Tak, po dobraniu technologii i atramentu do konkretnej zewnętrznej warstwy opakowania oraz potwierdzeniu wyniku próbą.
Czy można znakować kartusze z klejem i uszczelniaczem?
Tak. Zawartość nie wyklucza znakowania zewnętrznego opakowania; technologię dobiera się do powierzchni kartusza i warunków procesu.
Czy można drukować numer partii i datę?
Tak. LOT, data produkcji i inne krótkie dane zmienne są typowymi treściami wykonywanymi przez przemysłowe systemy CIJ.
Czy można wydrukować QR lub Data Matrix?
Tak, ale rozmiar, kontrast i orientację kodu trzeba dopasować do krzywizny i potwierdzić odczyt na gotowym opakowaniu.
Czy PP i PE można znakować tym samym atramentem?
Nie należy tego zakładać. Nawet opakowania z tej samej grupy polimerów mogą różnić się dodatkami, kolorem, dekoracją i właściwościami powierzchniowymi.
Czy drukarka może nanosić dane CLP i UFI?
Technicznie może nanieść zatwierdzoną treść. System nie klasyfikuje jednak mieszaniny i nie ustala samodzielnie wymaganych elementów oznakowania.
Czy nadruk CIJ zastępuje pełną etykietę produktu?
Nie zawsze. Przy dużej ilości tekstu, piktogramach lub treści wielojęzycznej często lepiej zastosować etykietę, a CIJ wykorzystać do danych dynamicznych.
Czy znakować kartusz przed czy po napełnieniu?
Moment dobiera się tak, aby właściwe dane były już dostępne, powierzchnia była czysta, a opakowanie mogło być stabilnie prowadzone.
Czy przed zakupem urządzenia trzeba wykonać próbę?
Tak. Test powinien obejmować rzeczywisty kartusz, finalną grafikę, docelową treść, prędkość linii oraz wymagania dotyczące trwałości i odczytu kodów.
Dobierz drukarkę do swoich kartuszy
Prześlij nam rzeczywiste kartusze z finalną grafiką lub etykietą oraz informacje o materiale, treści nadruku, miejscu znakowania i prędkości linii. Sprawdzimy przyczepność, kontrast, czas schnięcia, trwałość, powtarzalność oraz czytelność kodów i dobierzemy rozwiązanie do rzeczywistego procesu produkcyjnego.


