znakowanie włóknin

Znakowanie włóknin i geowłóknin – drukarki przemysłowe do filcu i tekstyliów technicznych

Znakowanie włóknin umożliwia bezkontaktowe nanoszenie numerów partii, liczników metrów, kodów, logo, linii cięcia oraz informacji produkcyjnych bezpośrednio na przesuwające się podłoże. Przemysłowe systemy mogą pracować na geowłókninach, filcu, spodach dywanów, wykładzinach, włókninach filtracyjnych oraz innych tekstyliach technicznych.

Przemysłowe drukarki do bezpośredniego znakowania włóknin, geowłóknin, filcu, dywanów i materiałów rolowych na linii produkcyjnej. Rozwiązania są przeznaczone dla producentów:

  • włóknin technicznych,

  • geowłóknin i geotekstyliów,

  • filcu przemysłowego,

  • dywanów i wykładzin,

  • materiałów izolacyjnych,

  • włóknin filtracyjnych,

  • tekstyliów technicznych dla automotive,

  • produktów z polipropylenu PP,

  • włóknin PET i rPET,

  • mat ochronnych i materiałów montażowych.

 

Drukarki przemysłowe pozwalają wykonywać nadruki podczas wytwarzania, przewijania, cięcia albo konfekcjonowania wyrobu. Projekt może zmieniać się automatycznie wraz z numerem partii, kolejnym zleceniem, odbiorcą albo wariantem produktu.

Dobór technologii zależy od struktury włókniny, jej chłonności, koloru, gramatury, składu włókien, naprężenia, prędkości linii i wymaganej trwałości oznaczeń. Dlatego rozwiązanie należy potwierdzić próbą wykonaną na rzeczywistym podłożu pochodzącym z aktualnej produkcji.

Znakowanie włóknin

 

Znakowanie włóknin – jakie informacje można nanosić?

Znakowanie włóknin może obejmować treści stałe oraz dane automatycznie zmieniane dla kolejnych odcinków, arkuszy lub gotowych elementów.

 

Najczęściej nanoszone są:

 

  • nazwa producenta,

  • logo albo logotypy,

  • nazwa i kategoria produktu,

  • numer partii,

  • data i godzina wytworzenia,

  • numer linii,

  • oznaczenie operatora,

  • szerokość i gramatura,

  • typ włókien,

  • numer kolejnej jednostki,

  • licznik metrów,

  • oznaczenia kierunku,

  • symbole lewej i prawej strony,

  • linie cięcia,

  • punkty montażowe,

  • kody kreskowe,

  • kody QR i Data Matrix,

  • dane pobierane z PLC, ERP albo MES.

 

Nadruki mogą być powtarzane w regularnych odstępach. Dzięki temu numer partii, logo i informacje identyfikacyjne pozostają widoczne także po pocięciu długiej wstęgi na krótsze odcinki.

 

Drukarka nanosi dane przekazane przez system źródłowy, ale nie potwierdza właściwości produktu. Informacja o gramaturze, składzie albo klasie musi pochodzić z prawidłowo skonfigurowanego procesu kontroli jakości.

Drukarki przemysłowe

Drukarki przemysłowe do włóknin, geowłóknin i filcu

Do bezpośredniego drukowania na materiałach nietkanych stosuje się przede wszystkim:

  • drukarki dużych znaków DOD,

  • drukarki kartridżowe TIJ,

  • systemy etykietowania rolek i bel,

  • systemy wizyjne do kontroli kodów.

Wybór urządzenia zależy od oczekiwanego rozmiaru nadruku oraz struktury powierzchni.

 

REA JET DOD 2.0 do dużych oznaczeń

Drukarki dużych znaków DOD dobrze sprawdzają się na porowatych, nierównych i lekko falujących powierzchniach.

REA JET DOD 2.0 można wykorzystać do:

  • metrowania geowłókniny,

  • drukowania numerów partii,

  • nanoszenia dużego logo,

  • oznaczania krawędzi,

  • drukowania linii cięcia,

  • nanoszenia strzałek kierunkowych,

  • znakowania spodów dywanów,

  • wykonywania nadruków na czarnym filcu,

  • oznaczania produktów o nierównej strukturze.

Głowica nie dotyka podłoża. Dzięki temu przemysłowe drukarki DOD mogą pracować nad puszystą albo nieregularną powierzchnią bez mechanicznego dociskania włókien.

DOD warto zastosować, gdy:

  • wymagane są duże, czytelne wzory i napisy,

  • powierzchnia nie jest idealnie równa,

  • potrzebny jest biały lub kolorowy nadruk,

  • oznaczenie ma być widoczne z większej odległości,

  • podłoże lekko faluje podczas przesuwu,

  • w miejscu pracy występują luźne włókna i pył.

 

REA JET HR 2.0 do drobnych kodów

Drukarki kartridżowe TIJ umożliwiają wykonywanie tekstów, grafik i kodów wysokiej rozdzielczości.

REA JET HR 2.0 można rozważyć przy znakowaniu:

  • gładkich włóknin,

  • sprasowanego filcu,

  • równych tekstyliów technicznych,

  • powierzchni powlekanych,

  • materiałów laminowanych,

  • kodów kreskowych,

  • kodów QR i Data Matrix,

  • drobnego tekstu i logo.

TIJ wymaga niewielkiej i stabilnej odległości pomiędzy kartridżem a powierzchnią. Wstęga powinna być odpowiednio napięta, aby nie dochodziło do kontaktu włókien z głowicą.

Na puszystym filcu albo grubej geowłókninie drobny kod może stracić geometrię mimo zastosowania drukarki wysokiej rozdzielczości. W takiej sytuacji korzystniejsze jest zwiększenie znaku albo zastosowanie DOD.

Szeroka gama zastosowań

 

Szeroka gama zastosowań znakowania włóknin

Szeroka gama materiałów nietkanych sprawia, że systemy znakowania są wykorzystywane w wielu gałęziach przemysłu.

Nadruki mogą być wykonywane na produktach przeznaczonych do:

  • budownictwa drogowego,

  • geotechniki,

  • filtracji,

  • izolacji akustycznej,

  • izolacji termicznej,

  • automotive,

  • produkcji mebli,

  • produkcji dywanów,

  • ochrony powierzchni,

  • zastosowań higienicznych,

  • dalszego laminowania,

  • montażu przemysłowego.

Zastosowanie przemysłowej drukarki pozwala ograniczyć ręczne opisywanie, zmniejszyć liczbę pomyłek oraz szybciej przypisać podłoże do odpowiedniego zlecenia.

Wszechstronność nie oznacza jednak, że jedna konfiguracja jest odpowiednia dla wszystkich produktów. Filc techniczny, cienka włóknina filtracyjna i gruba geowłóknina wymagają innych ustawień głowicy oraz innego medium barwiącego.

Wyzwania

Znakowanie w przemyśle produkcji dywanów, materiałów włókienniczych i tekstylnych – czy znasz te wyzwania?

Ekstremalna chłonność i struktura materiału

Włókniny, filce i dywany „piją” atrament, co powoduje rozmycie kodów. Wymaga to technologii o wysokiej rozdzielczości i specjalistycznych atramentów, które pozostają na powierzchni włókna.

Widoczność na ciemnych podłożach

Nadruk na czarnym filcu czy ciemnych wykładzinach jest niewidoczny przy użyciu standardowych tuszy. Rozwiązaniem są atramenty pigmentowe (białe, żółte), które tworzą kontrastową warstwę na ciemnym tle.

Wysoka prędkość produkcji i metrowanie

Przemysłowe linie do ekstruzji włóknin pracują z ogromną dynamiką. Drukarki REA pozwalają na precyzyjne liczniki metrów bieżących z nadrukiem in-line. Konieczne jest dobranie atramantu, kartridżu lub tuszu kompatybilnego z urządzeniem oraz ustawienie odpowiedniej wysokości głowicy drukującej.

Trwałość w trudnych warunkach (Geotechnika)

Znakowanie geowłókniny musi przetrwać ekspozycję na wilgoć, tarcie podczas rozwijania beli oraz kontakt z gruntem. Nadruk musi zachować czytelność certyfikatów i znaków CE przez cały proces budowy.

Znakowanie brzegowe i wielkoformatowe

Znakowanie roli materiału na krawędziach (selvedge marking) wymaga głowic, które nie ulegają zapchaniu pyłem tekstylnym i potrafią nanieść logotypy oraz kody na dużych powierzchniach. Różne techniki drukowania nadają produktom określone właściwości, takie jak trwałość i elastyczność

Bezpieczeństwo i normy ekologiczne

Wytwarzanie tekstyliów, szczególnie tych mających kontakt z ludźmi, wymaga stosowania bezwonnych i bezpiecznych atramentów, które nie wchodzą w reakcje chemiczne z włóknem.

rekomendowana technologia

Technologie dla branży dywanowej, włókniczej i tekstylnej

Szeroka gama urządzeń znakujacych i doskonała jakość prosto od producenta

REA JET

Precyzyjne nadruki na tkaninach, włókninach, wykładzinach i opakowaniach zapewniają czytelność, trwałość oraz płynność każdej nowoczesnej linii produkcyjnej przez całą zmianę.

REA LABEL

Automatyczne etykietowanie rolek, bel, kartonów i gotowych wyrobów usprawnia identyfikację, logistykę, magazynowanie oraz kontrolę całego procesu produkcyjnego bez zbędnych przestojów.

REA LASER

Bezkontaktowe znakowanie etykiet, tworzyw i elementów tekstylnych zapewnia trwałe, estetyczne oznaczenia bez tuszu, przestojów oraz częstej konserwacji urządzeń na produkcji.

REA VERIFIER

Automatyczna kontrola kodów na etykietach i opakowaniach wykrywa błędy przed wysyłką, ograniczając reklamacje, pomyłki oraz kosztowne przestoje produkcyjne w zakładzie.

znakowanie

Znakowanie geowłókniny stosowanej w budownictwie drogowym

Geowłókniny są wykorzystywane w budownictwie drogowym, geotechnice, systemach drenażowych, separacji warstw, filtracji oraz wzmacnianiu podłoża.

 

Na geowłókninie można nanosić:

 

  • nazwę producenta,

  • logo,

  • typ produktu,

  • numer partii,

  • szerokość,

  • gramaturę,

  • numer jednostki,

  • datę wytworzenia,

  • kierunek rozwijania,

  • metraż,

  • linie cięcia,

  • kod identyfikacyjny.

 

Oznaczenia mogą być drukowane cyklicznie wzdłuż jednej albo dwóch krawędzi. Pozwala to zachować identyfikację również po rozwinięciu i częściowym wykorzystaniu produktu.

 

Metrowanie geowłókniny

 

Licznik metrów powinien być zsynchronizowany z rzeczywistym ruchem wstęgi. Do pomiaru stosuje się enkoder współpracujący ze sterownikiem drukarki.

 

Wartości mogą być nanoszone:

 

  • co jeden metr,

  • co kilka metrów,

  • w kolejności rosnącej,

  • w kolejności malejącej,

  • razem z numerem partii,

  • wraz z logo producenta.

 

Enkoder powinien mierzyć przesuw w punkcie, w którym nie dochodzi do poślizgu. W przeciwnym razie drukowane wartości mogą nie odpowiadać rzeczywistej długości.

 

Geowłókniny o podobnej gramaturze mogą mieć różną strukturę i chłonność, dlatego nie należy dobierać ustawień wyłącznie na podstawie masy powierzchniowej.

Nadruk na filcu

 

Nadruk na filcu przemysłowym

Filc może być wytwarzany z włókien naturalnych, syntetycznych albo mieszanek. Jest wykorzystywany jako podłoże techniczne, izolacyjne, filtracyjne, ochronne i montażowe.

 

Na filcu można drukować:

 

  • numery partii,

  • oznaczenia kontroli jakości,

  • linie cięcia,

  • numery komponentów,

  • symbole montażowe,

  • logo,

  • logotypy odbiorcy,

  • kody identyfikacyjne,

  • oznaczenia lewej i prawej strony.

 

Na puszystej powierzchni filcu krople trafiają głównie na końcówki włókien. Małe litery, drobne wzory i niewielkie kody mogą więc utracić czytelność.

 

Przed wdrożeniem należy sprawdzić:

 

  • gęstość filcu,

  • wysokość włókien,

  • chłonność,

  • kontrast,

  • rozlewanie nadruku,

  • trwałość po cięciu,

  • odporność na ścieranie,

  • dalsze laminowanie lub klejenie.

 

Do dużych symboli, linii i logo najczęściej stosuje się DOD. TIJ może zapewnić wysoką jakość na sprasowanym i stabilnie prowadzonym filcu.

drukowanie

Drukowanie na spodzie dywanów i wykładzin

Drukowanie na spodzie dywanów i wykładzin umożliwia trwałe oznaczenie produktu bez ingerowania w wygląd jego warstwy użytkowej. Takie oznaczenia wspierają identyfikację, kontrolę jakości, logistykę oraz śledzenie partii produkcyjnych na kolejnych etapach dystrybucji. Powtarzalny nadruk ułatwia również rozpoznanie parametrów produktu po jego przycięciu, konfekcjonowaniu lub montażu. Nadruk na dywanie albo wykładzinie jest zwykle wykonywany na warstwie spodniej, dzięki czemu nie wpływa na design powierzchni użytkowej.

 

Może zawierać:

  • nazwę kolekcji,

  • kod produktu,

  • numer partii,

  • szerokość,

  • oznaczenie koloru,

  • logo producenta,

  • kierunek rozwijania,

  • datę,

  • licznik metrów,

  • symbole kontroli jakości.

 

Cykliczne drukowanie informacji sprawia, że identyfikacja pozostaje dostępna także po pocięciu produktu na mniejsze fragmenty.

 

Przy drukowaniu na spodzie dywanu należy uwzględnić:

  • rodzaj warstwy nośnej,

  • strukturę włókien,

  • poziom chłonności,

  • kontakt z rolkami,

  • czas utrwalania,

  • dalsze powlekanie,

  • temperaturę procesu.

włókininy

Włókniny PP, PET i rPET

Podłoża nietkane mogą być wykonywane z polipropylenu, poliestru albo surowców pochodzących z recyklingu.

 

Włóknina PP

 

Polipropylen może charakteryzować się niską energią powierzchniową. Przyczepność zależy od sposobu wytwarzania, dodatków technologicznych oraz stopnia sprasowania włókien.

 

Włóknina PET

 

PET może tworzyć powierzchnie od gładkich i kalandrowanych po grube oraz igłowane. Włóknina PET o zwartej strukturze będzie reagować inaczej niż luźny produkt techniczny.

 

Włóknina rPET

 

Surowiec z recyklingu może wykazywać większą zmienność koloru, składu i właściwości powierzchni. Aktualizacja receptury albo zmiana dostawcy może wymagać ponownego wykonania próby.

 

W przypadku produktów z recyklingu należy również sprawdzić, czy nadruk i zastosowane media nie zakłócają późniejszego procesu odzysku. Nie można automatycznie deklarować pełnej zgodności z recyklingiem bez analizy całej konstrukcji wyrobu.

czy włóknina to idealny materiał?

Czy włóknina jest idealnym materiałem do bezpośredniego druku?

Nie istnieje jeden idealny materiał do wszystkich metod znakowania. Włóknina jest odpowiednia do bezpośredniego nadruku wtedy, gdy:

 

  • zapewnia wystarczający kontrast,

  • włókna nie zasłaniają drobnych znaków,

  • powierzchnia nie powoduje nadmiernego rozlewania,

  • nadruk ma czas na utrwalenie,

  • wstęga jest prawidłowo prowadzona,

  • zastosowano właściwą technologię.

 

Na luźnym filcu większy znak wykonany DOD może dać doskonały efekt, podczas gdy ten sam projekt wykonany TIJ będzie nieczytelny. Na gładkiej włókninie sytuacja może wyglądać odwrotnie.

 

Dobór powinien wynikać z indywidualnych potrzeb i właściwości podłoża, a nie wyłącznie z deklarowanej rozdzielczości sprzętu.

druk

Druk atramentowy, sitodruk, sublimacja i inne metody

Najczęściej stosowane metody znakowania włóknin obejmują druk atramentowy, sitodruk, sublimację oraz w wybranych zastosowaniach znakowanie laserowe.

 

Druk atramentowy inline

 

Druk atramentowy umożliwia bezkontaktowe nanoszenie zmiennych danych bezpośrednio podczas ruchu wstęgi.

 

Jego główne zastosowania to:

 

  • metrowanie,

  • numery partii,

  • kody,

  • logo,

  • linie cięcia,

  • symbole kierunku,

  • zmienne dane produkcyjne.

 

Sitodruk

 

Sitodruk wykorzystuje formę i farby przeciskane przez przygotowaną siatkę. Może zapewnić intensywne kolory i wysoką trwałość stałego wzoru.

 

Metoda jest odpowiednia do większych serii, w których logo i grafika nie zmieniają się dla kolejnych produktów. Przy danych zmiennych wymiana form byłaby niepraktyczna.

 

Sublimacja

 

Sublimacja polega na przenoszeniu barwnika w strukturę odpowiednich włókien przy użyciu temperatury. Jest stosowana przede wszystkim do trwałych grafik i wzorów na poliestrze.

 

Nie jest podstawową technologią do automatycznego drukowania numerów partii i metrażu na szybkiej linii.

 

Termotransfer

 

Termotransfer może być używany do drukowania etykiet umieszczanych na rdzeniu, opakowaniu albo zabezpieczonej beli. Nie jest zwykle stosowany bezpośrednio na puszystej powierzchni filcu.

 

Druk UV

 

Druk UV umożliwia wykonywanie kolorowych grafik na wybranych stabilnych podłożach. W systemach przemysłowych nie należy go mylić ze znakowaniem laserem UV.

 

Znakowanie laserowe

 

Znakowanie laserowe nie wymaga użycia atramentu, ale nadaje się tylko do wybranych syntetycznych podłoży. Proces może zmieniać kolor albo strukturę włókien, dlatego wymaga dokładnej próby.

 

W porównaniu z innymi metodami przemysłowe drukarki inline wyróżnia możliwość szybkiej zmiany danych bez przygotowywania matryc i form.

atramenty

Atramenty na bazie wody i inne media

Atrament należy dopasować do:

 

  • rodzaju włókien,

  • koloru,

  • chłonności,

  • gramatury,

  • gęstości,

  • wymaganej szybkości utrwalania,

  • kontaktu z wilgocią,

  • ścierania,

  • warunków magazynowania.

 

Na wybranych chłonnych podłożach można stosować media na bazie wody. Należy jednak uwzględnić ich czas wysychania oraz wpływ na dalsze etapy procesu.

 

W innych aplikacjach wykorzystuje się:

 

  • szybko utrwalające media,

  • atramenty pigmentowe,

  • jasne kolory do czarnego filcu,

  • rozwiązania przeznaczone do powierzchni syntetycznych,

  • specjalistyczne media do trudnych warunków.

 

Na jasnym podłożu najczęściej stosuje się ciemny nadruk. Czarny filc, ciemna geowłóknina albo spód dywanu mogą wymagać białego, żółtego lub innego kontrastowego koloru.

 

Szybkie wyschnięcie nie stanowi gwarancji odporności na ścieranie. Nadruk należy ocenić po pełnym utrwaleniu oraz po przejściu przez kolejne rolki, warstwy i etapy konfekcjonowania.

 

Informacje o dostępnych mediach znajdują się w dziale materiały eksploatacyjne do drukarek przemysłowych.

Case Study

Automatyczne metrowanie i znakowanie geowłókniny rPET przy prędkości ponad 100 m/min

Projekt w skrócie

Producent geowłókniny drenażowej potrzebował systemu, który podczas pracy linii z prędkością przekraczającą 100 m/min będzie automatycznie nanosił licznik metrów, numer partii oraz informacje identyfikacyjne na chłonną powierzchnię rPET. Dotychczasowe oznaczenia rozlewały się i traciły czytelność, co utrudniało precyzyjne odcinanie bel oraz identyfikację produktu.

Problem

Wysoka chłonność oraz nieregularna struktura geowłókniny powodowały rozlewanie standardowego nadruku. Przy prędkości przekraczającej 100 m/min dotychczasowy system nie zapewniał powtarzalnego oznaczenia ani dokładnego licznika metrów.

Nieczytelne wartości utrudniały operatorom odcinanie rolek na wymaganą długość. Powstawało również ryzyko błędnego przypisania produktu do partii produkcyjnej.

Powtarzalny nadruk tekstu i oznaczeń na szerokiej wstędze materiału tekstylnego.

Założenia projektu

System miał:

  • pracować bez ograniczania docelowej prędkości linii,
  • mierzyć rzeczywisty przesuw geowłókniny,
  • nanosić czytelne oznaczenia na chłonnym podłożu rPET,
  • automatycznie pobierać dane partii z systemu produkcyjnego,
  • zachować czytelność oznaczeń podczas transportu i składowania,
  • ograniczyć wpływ pyłu i elektrostatyki na jakość nadruku.

Zastosowane rozwiązanie

Na linii zainstalowano wielkoformatowy system znakowania REA JET DOD 2.0. Drukarkę połączono z enkoderem, który mierzy rzeczywisty ruch wstęgi i synchronizuje kolejne wartości licznika metrów.

 

Ze względu na elektryzowanie się syntetycznego materiału zastosowano listwy antystatyczne. Ograniczyły one przyciąganie pyłu oraz poprawiły stabilność podłoża w obszarze znakowania.

 

Na podstawie prób wykonanych na materiale klienta dobrano kontrastowy atrament pigmentowy oraz parametry zapewniające czytelność nadruku przy docelowej prędkości produkcyjnej.

Przemysłowa głowica drukująca nanosząca czerwone oznaczenia na przesuwającą się włókninę.

Integracja z procesem produkcyjnym

System znakowania został połączony z zakładowym systemem zarządzania produkcją. Drukarka automatycznie otrzymuje właściwy numer partii i dane identyfikacyjne, dzięki czemu operator nie musi ręcznie przepisywać informacji dla kolejnych zleceń.

 

Licznik metrów, numer partii oraz pozostałe oznaczenia są nanoszone cyklicznie na krawędzi geowłókniny.

Wyniki wdrożenia

Po uruchomieniu systemu:

  • wyeliminowano odnotowane błędy metrowania,
  • system druku przestał ograniczać prędkość linii,
  • wydajność procesu wzrosła o 15%,
  • zapewniono automatyczną identyfikację partii,
  • oznaczenia zachowały czytelność podczas składowania bel na zewnątrz.

Dlaczego zastosowano technologię DOD?

Technologia DOD została wybrana ze względu na możliwość wykonywania dużych i kontrastowych oznaczeń na nierównym, chłonnym materiale. Bezkontaktowa głowica mogła pracować nad geowłókniną bez mechanicznego dociskania włókien, a synchronizacja z enkoderem umożliwiła dokładne metrowanie przy zmiennej prędkości linii.

Wniosek

W znakowaniu geowłókniny sama rozdzielczość drukarki nie gwarantuje poprawnego wyniku. O jakości oznaczenia decydują łącznie: struktura materiału, dobrany atrament, stabilizacja wstęgi, miejsce pomiaru enkodera, odległość głowicy oraz integracja z automatyką linii.

warunki atmosferyczne

Warunki atmosferyczne a trwałość nadruku

Geowłókniny i inne produkty przeznaczone do użytkowania na zewnątrz mogą być narażone na:

 

  • wilgoć,

  • opady,

  • promieniowanie UV,

  • zabrudzenia,

  • kontakt z gruntem,

  • niską i wysoką temperaturę,

  • ścieranie podczas transportu,

  • długotrwałe magazynowanie.

 

Odporność na warunki atmosferyczne zależy od rodzaju podłoża, technologii, koloru, sposobu utrwalania i miejsca wykonania nadruku.

 

Znakowanie powinno zachować czytelność przez czas wymagany dla konkretnego zastosowania. Nie należy jednak deklarować pełnej odporności bez wykonania testu odpowiadającego rzeczywistym warunkom.

 

Próba może obejmować:

 

  1. ocenę po wykonaniu nadruku,

  2. kontrolę po pełnym utrwaleniu,

  3. test ścierania,

  4. kontakt z wilgocią,

  5. ekspozycję na promieniowanie UV,

  6. symulację transportu,

  7. kontrolę po dłuższym magazynowaniu.

elektrostatyka

Elektrostatyka, pył i zanieczyszczenia

Elektrostatyka, pył i zanieczyszczenia mają bezpośredni wpływ na stabilność procesu znakowania oraz jakość nanoszonych oznaczeń. Nagromadzone ładunki elektrostatyczne mogą zakłócać prowadzenie materiału, przyciągać drobne cząstki i zwiększać ryzyko zabrudzenia elementów drukujących. Odpowiednie oczyszczanie, neutralizacja ładunków i kontrola naprężenia podłoża pomagają ograniczyć przestoje oraz utrzymać powtarzalność nadruku.

 

Syntetyczne podłoża mogą się elektryzować, przyciągać pył i zmieniać położenie względem głowicy.

Może to powodować:

  • niestabilne wykrywanie,

  • zabrudzenie dysz,

  • pogorszenie jakości wydruku,

  • przesunięcie oznaczeń,

  • częstsze przerwy na czyszczenie,

  • słabszą przyczepność.

 

W zależności od procesu można zastosować:

  • listwy antystatyczne,

  • jonizatory,

  • nadmuch oczyszczający,

  • odciąg pyłu,

  • prowadnice,

  • rolki stabilizujące,

  • kontrolę naprężenia,

  • osłony głowicy,

  • enkoder.

 

Rozwiązania te poprawiają powtarzalność oraz ochronę sprzętu w wymagającym środowisku.

 

Wybrane systemy można znaleźć w dziale akcesoria do drukarek przemysłowych.

linie cięcia

Linie cięcia, wzory montażowe i symbole kierunku

Przemysłowe drukarki mogą nanosić nie tylko tekst i logo, ale również proste wzory wykorzystywane w dalszej obróbce.

 

Mogą to być:

 

  • linie cięcia,

  • punkty kontrolne,

  • znaczniki położenia,

  • oznaczenia montażowe,

  • strzałki kierunkowe,

  • symbole obrotu,

  • numery kolejnych sekcji,

  • znaczniki dla automatycznego wycinania.

 

Wzory powinny mieć wielkość dopasowaną do struktury filcu albo geowłókniny. Bardzo cienka linia może być trudna do zauważenia na nieregularnej powierzchni.

 

Automatyczne wycinanie może zostać zsynchronizowane z oznaczeniami, ale wymaga właściwej współpracy drukarki, czujnika, sterownika i urządzenia tnącego.

bezpośredni nadruk

Bezpośredni nadruk czy etykieta na rolce i beli?

Wybór między bezpośrednim nadrukiem a etykietowaniem zależy od rodzaju materiału, sposobu dystrybucji oraz zakresu informacji, które mają znaleźć się na produkcie. Drukowanie bezpośrednie sprawdza się szczególnie w procesach ciągłych, gdy oznaczenia muszą być nanoszone automatycznie i pozostać czytelne po dalszej obróbce materiału. Etykietowanie zapewnia natomiast większą elastyczność graficzną, dobry kontrast oraz możliwość umieszczenia rozbudowanych danych logistycznych i identyfikacyjnych. Bezpośrednie drukowanie oraz etykietowanie odpowiadają na różne wymagania.

 

Bezpośredni nadruk warto wybrać, gdy:

  • oznaczenie ma pozostać po pocięciu,

  • potrzebny jest licznik metrów,

  • logo ma pojawiać się cyklicznie,

  • nanoszone są linie cięcia,

  • treść zmienia się podczas procesu,

  • firma chce ograniczyć ręczne opisywanie.

 

Etykieta może być lepsza, gdy:

  • identyfikowana jest cała rolka albo bela,

  • potrzebne jest jednolite tło,

  • projekt zawiera dużo drobnego tekstu,

  • dane mają być odczytywane w magazynie,

  • oznaczenie ma zostać później usunięte,

  • bezpośredni nadruk nie zapewnia właściwego kontrastu.

 

Etykietę można umieścić na:

  • rdzeniu,

  • banderoli,

  • folii zabezpieczającej,

  • opakowaniu logistycznym,

  • powierzchni gotowej beli.

 

W takich aplikacjach można wykorzystać aplikatory etykiet REA LABEL.

 

Szczegółowy opis znakowania opakowań elastycznych znajduje się na stronie dotyczącej nadruku na folii.

kody kreskowe

Kody kreskowe i kody 2D na włókninach

Na jakość kodów kreskowych, QR i Data Matrix wpływają:

 

  • kontrast,

  • wielkość modułu,

  • strefa ciszy,

  • chłonność,

  • struktura włókien,

  • falowanie,

  • zginanie,

  • oświetlenie podczas kontroli.

 

Kod powinien znajdować się na możliwie równym i jednolitym obszarze. Na puszystym filcu albo grubej geowłókninie może być konieczne zwiększenie modułów i ograniczenie ilości zapisanych danych.

 

Samo odczytanie kodu jednym skanerem nie potwierdza jego jakości w całym procesie logistycznym.

 

Do kontroli można zastosować systemy REA VERIFIER, które sprawdzają między innymi:

 

  • obecność oznaczenia,

  • zgodność danych,

  • położenie,

  • kontrast,

  • kompletność nadruku,

  • poprawność numeru partii.

integracja drukarek

Integracja drukarek przemysłowych z linią

Kompletne stanowisko może obejmować:

 

  1. czujnik wykrywający podłoże albo znacznik,

  2. enkoder mierzący przesuw,

  3. sterownik drukarki,

  4. jedną lub kilka głowic,

  5. regulację odległości,

  6. stabilizację wstęgi,

  7. kamerę kontrolującą nadruk,

  8. komunikację z PLC, ERP albo MES.

 

Drukarka może automatycznie pobierać:

 

  • nazwę produktu,

  • numer partii,

  • numer jednostki,

  • logo klienta,

  • ustawioną długość,

  • wariant kolorystyczny,

  • projekt przypisany do zlecenia.

 

Integracja pozwala zwiększyć wydajność i ograniczyć ręczne zmiany projektu. Nie usuwa jednak błędów w systemie nadrzędnym, dlatego ważne są kontrola uprawnień i prawidłowa aktualizacja wzorów.

jak dobrać drukarki?

Jak dobrać drukarki przemysłowe do konkretnego zastosowania?

Przed wyborem rozwiązania trzeba określić:

 

  • rodzaj włókien,

  • strukturę powierzchni,

  • kolor,

  • gramaturę,

  • chłonność,

  • szerokość wstęgi,

  • prędkość procesu,

  • rozmiar pola nadruku,

  • potrzebne kolory,

  • wymagania dotyczące trwałości,

  • miejsce instalacji,

  • sposób dalszej obróbki.

 

Najprostszy podział wygląda następująco:

 

  • DOD – duże logo, metrowanie, linie i napisy na nierównych powierzchniach;

  • TIJ – drobne dane i kody na gładkim, stabilnie prowadzonym podłożu;

  • etykietowanie – identyfikacja całej jednostki logistycznej;

  • weryfikacja wizyjna – kontrola kodów, treści i położenia.

 

REA JET Polska oferuje szeroką gamę urządzeń, materiałów eksploatacyjnych i akcesoriów, ale konfiguracja powinna wynikać z rzeczywistych warunków procesu.

próba nadruku

Próba nadruku na rzeczywistym produkcie

Test wykonany na rzeczywistym materiale pozwala ocenić jakość nadruku w warunkach zbliżonych do docelowego procesu produkcyjnego. Włókniny, geowłókniny i filce mogą różnić się strukturą, chłonnością oraz składem, dlatego ten sam system drukujący nie zawsze zapewnia identyczny efekt na każdym podłożu. Próba aplikacyjna ogranicza ryzyko niewłaściwego doboru technologii, atramentu i parametrów pracy linii. Najpewniejszym sposobem wyboru systemu jest wykonanie testu na włókninie, geowłókninie albo filcu używanym przez producenta.

 

Podczas próby można sprawdzić:

  • kontrast,

  • ostrość,

  • chłonność,

  • czas utrwalania,

  • odporność na ścieranie,

  • zachowanie przy wilgoci,

  • jakość kodów,

  • wpływ falowania,

  • pracę przy docelowej prędkości,

  • zachowanie po cięciu i laminowaniu.

 

Pracujemy na rzeczywistych próbkach, dzięki czemu dobór urządzenia i medium może uwzględniać indywidualne potrzeby konkretnej linii.

 

Umów bezpłatną konsultację i przekaż próbki geowłókniny, filcu, wykładziny lub innego tekstylnego wyrobu technicznego.

REA JET HR 2.0

Pobierz prospekt drukarki kartridżowej HR 2.0

Katalog REA

Pobierz katalog produktów REA 

MASZ PYTANIA?

FAQ: Najczęściej zadawane pytania

Do dużych napisów, metrowania, logo i oznaczeń na nierównej powierzchni najczęściej stosuje się DOD. Do małych kodów na gładkim i napiętym podłożu można rozważyć TIJ.

Tak. Enkoder mierzy rzeczywisty przesuw i synchronizuje kolejne wartości nanoszone w ustalonych odstępach.

Na ciemnym filcu można zastosować biały albo kolorowy atrament pigmentowy. Ostateczny efekt zależy od gęstości i wysokości włókien.

Trwałość zależy od zastosowanego medium, struktury filcu i późniejszych warunków użytkowania. Test powinien obejmować ścieranie, zginanie i dalszą obróbkę.

Tak. Duże logo i logotypy można wykonywać metodą DOD, natomiast mniejsza grafika wymaga gładkiej i stabilnie prowadzonej powierzchni.

Tak, ale podłoże musi zapewniać odpowiedni kontrast i geometrię modułów. Na puszystej powierzchni kod może wymagać zwiększenia.

Tylko do wybranych materiałów syntetycznych. Laser może zmieniać strukturę albo topić włókna, dlatego zastosowanie zawsze wymaga próby.

Może być odpowiedni do wybranych chłonnych podłoży, ale trzeba sprawdzić czas schnięcia, przyczepność i odporność na wilgoć.

Często tak, ale grubość, kolor i gęstość filcu mogą wymagać zmiany parametrów, odległości lub medium barwiącego.

Etykieta może identyfikować rolkę albo belę, ale nie zastąpi cyklicznego metrowania, linii cięcia i oznaczeń nanoszonych wzdłuż całej wstęgi.

Dobierzmy technologię znakowania do Twojej produkcji

Umów się na bezpłatną konsultację z naszym ekspertem. 

1 Wypełnij formularz.
2 Nasz ekspert skontaktuje się z Tobą niezwłocznie po otrzymaniu zapytania.
3 W trakcie rozmowy zaproponujemy rozwiązania dla Twojej linii produkcyjnej wraz ze wstępną kalkulacją oszczędności.
*Pola wymagane