Drukarka do blach

Drukarka do blach – znakowanie blach stalowych i aluminiowych

Drukarka do blach umożliwia automatyczne nanoszenie gatunku materiału, numeru wytopu lub partii, grubości, numeru zlecenia, logo oraz kodów 1D/2D bezpośrednio na blachy stalowe, nierdzewne i aluminiowe.

W zależności od wielkości znaku, stanu powierzchni i dalszej obróbki można zastosować druk DOD, wysokiej rozdzielczości Ink Jet, Spray Mark albo laser Fiber. Przy doborze rozwiązania trzeba analizować nie tylko rodzaj metalu, lecz także olej, zgorzelinę, lakier, cynk, temperaturę oraz procesy wykonywane po naniesieniu oznaczenia.

DANE PRODUKCYJNE

Drukarka do blach – jakie informacje można nanosić?

Na blachach można wykonywać dane identyfikacyjne, materiałowe i logistyczne, które zmieniają się wraz z wytopem, kręgiem, arkuszem albo zleceniem. Typowe treści to gatunek stali, stop aluminium, numer wytopu, numer partii, numer kręgu, grubość, wymiary, numer zlecenia, data, logo, kody kreskowe, QR oraz Data Matrix.

 

System może pobierać te informacje automatycznie z PLC, MES, ERP albo bazy materiałowej. Drukarka nie rozpoznaje samodzielnie gatunku stali ani stopu aluminium – odtwarza dane przekazane przez kontrolowane źródło.

 

Jakość graficzna oznaczenia i poprawność jego treści są dwoma osobnymi wymaganiami. Perfekcyjny wizualnie znak nadal może być błędny, jeśli do systemu trafi niewłaściwy rekord.

 

Więcej o doborze technologii do różnych stopów i warstw powierzchniowych opisujemy na stronie drukowanie na metalu. Krąg, arkusz i pojedynczy detal są różnymi jednostkami identyfikowalności i mogą wymagać znakowania w różnych punktach procesu.

DOBÓR TECHNOLOGII

Jaka drukarka do blach? DOD, Ink Jet, Spray Mark czy laser?

Nie istnieje jedna technologia właściwa dla każdej blachy. Duży numer na stalowym arkuszu, drobny Data Matrix na nierdzewnym detalu i kolorowe oznaczenie procesowe wymagają innych rozwiązań.

PotrzebaTechnologia do pierwszej analizy
duże oznaczenia alfanumeryczneDOD
duży znak kolorystyczny lub procesowySpray Mark
drobny tekst na regularnej powierzchniTIJ / wysokiej rozdzielczości Ink Jet
trwały kod na metaluFiber Laser
głębokie grawerowanieFiber Laser dużej mocy
kontrola jakości kodu 1D/2Dweryfikacja kodu

Do znaków kolorystycznych i prostych oznaczeń technologicznych można wykorzystać także systemy Spray Mark. Wybór technologii powinien wynikać z całej sekwencji: materiał → powierzchnia → treść → prędkość → dalsza obróbka → oczekiwana trwałość.

DUŻE OZNACZENIA

REA JET DOD 2.0 – duże oznaczenia na blachach

REA JET DOD 2.0 jest naturalnym rozwiązaniem do dużych, czytelnych oznaczeń na stalowych i aluminiowych półproduktach. System może wykonywać teksty, dane zmienne, numery, logo oraz wybrane kody.

W zależności od konfiguracji głowicy wysokość znakowania może wynosić od kilku do 140 mm na głowicę, a kilka głowic można łączyć dla większych pól. Pigmentowe i szybkoschnące media pozwalają dobierać kontrast do jasnych i ciemnych powierzchni.

Katalogowa możliwość drukowania na metalu nie oznacza automatycznie prawidłowej przyczepności do każdej blachy. Finalne podłoże, olej, temperaturę i dalszy proces trzeba kwalifikować razem z właściwym medium.

Rekomendowane rozwiązania REA do znakowania blach

REA JET DOD 2.0

Duże oznaczenia, numery partii, gatunki materiału, logo i dane na stalowych oraz aluminiowych powierzchniach.

REA JET HR 2.0

Wysoka rozdzielczość i technologia wet-on-wet do precyzyjnych danych na odpowiednio gładkich, stabilnie prowadzonych powierzchniach metalowych.

REA LASER Fiber

Bezdotykowe znakowanie stali, stali nierdzewnej i aluminium: tekst, logo, numery seryjne, Data Matrix oraz grawerowanie.

REA VERIFIER

Kontrola jakości kodów 1D i 2D na powierzchniach metalowych, szczególnie gdy kod ma być stabilnie odczytywany automatycznie.

LASER FIBER

Znakowanie laserowe blach – kiedy wybrać laser Fiber?

Znakowanie laserowe jest szczególnie interesujące, gdy oznaczenie ma być trwałe i nie chcemy nanosić na metal atramentu. Laser Fiber może wykonywać tekst, logo, numery seryjne, kody kreskowe, QR i Data Matrix na stali, stali nierdzewnej, aluminium oraz innych odpowiednich metalach.

Proces jest bezdotykowy: narzędzie nie naciska mechanicznie na detal, ale wiązka laserowa dostarcza energię i celowo zmienia warstwę powierzchniową. Efekt zależy od stopu, powłoki, koloru, parametrów wiązki oraz oczekiwanej głębokości.

W zastosowaniach hutniczych i ciężkich warto również uwzględnić doświadczenia opisane na stronie znakowanie stali. Laser Fiber nie jest automatycznym zamiennikiem atramentu na każdej blasze – obie technologie tworzą oznaczenie w inny sposób.

STAL NIERDZEWNA

Znakowanie stali nierdzewnej – grawerowanie czy wyżarzanie laserowe?

W przypadku stali nierdzewnej szczególnie ważne jest rozróżnienie grawerowania od wyżarzania. Grawerowanie laserowe usuwa materiał i tworzy zagłębienie, natomiast wyżarzanie wykorzystuje kontrolowane ogrzewanie do uzyskania kontrastu bez wykonywania takiego wgłębienia.

Wyżarzanie może tworzyć ciemne, precyzyjne znaki i kody Data Matrix na gładkiej powierzchni. Rezultat zależy jednak od gatunku stali, parametrów lasera, stanu powierzchni oraz późniejszych procesów, w tym ewentualnej pasywacji.

Nie należy więc bezwarunkowo obiecywać „odporności na korozję”. Wymagania korozyjne gotowego znaku powinny być potwierdzone dla konkretnego materiału i środowiska pracy.

Próba znakowania – sprawdź powierzchnię, proces i trwałość

Próba na reprezentatywnej blasze jest podstawą finalnego doboru technologii. Test powinien uwzględniać właściwy gatunek lub stop, olej i zgorzelinę, powłokę, temperaturę, docelowy kod oraz procesy wykonywane po naniesieniu znaku. Jeżeli oznaczenie ma być czytelne po malowaniu, cynkowaniu, śrutowaniu albo innej obróbce, próbkę należy ocenić po wykonaniu właśnie tego procesu. Test na czystej, zimnej płytce laboratoryjnej nie reprezentuje produkcji, jeśli seryjna blacha jest gorąca, zaolejona lub pokryta zgorzeliną.

WYŻARZANIE LASEROWE

Wyżarzanie laserowe – trwałe oznaczenie bez usuwania materiału

Wyżarzanie laserowe lokalnie ogrzewa stal i powoduje zmianę warstwy tlenkowej, dzięki czemu może powstać ciemne, kontrastowe oznaczenie bez mechanicznego usuwania materiału. Metoda jest szczególnie użyteczna dla stali nierdzewnej, gdy wymagana jest gładka powierzchnia i precyzyjne kody.

Temperatura i energia procesu zależą od gatunku stali, wykończenia, wymaganej barwy oraz czasu cyklu. Nie ma jednego uniwersalnego zestawu parametrów dla wszystkich odmian stali nierdzewnej.

Trwałość optyczna oznaczenia i zachowanie odporności korozyjnej są osobnymi kryteriami kwalifikacji. Oba należy sprawdzać zgodnie z wymaganiami konkretnego wyrobu.

GŁĘBOKIE GRAWEROWANIE

Grawerowanie laserowe – kiedy potrzebna jest większa głębokość?

Grawerowanie laserowe ma sens, gdy znak ma mieć wyczuwalną geometrię, określoną głębokość albo zwiększoną odporność mechaniczną. W przemyśle ciężkim stosuje się wysokiej mocy lasery Fiber do intensywnego usuwania materiału ze stali i aluminium.

Większa głębokość może zwiększyć szansę zachowania identyfikacji po części procesów, ale nie gwarantuje widoczności po dowolnym malowaniu proszkowym, cynkowaniu lub innej grubej powłoce.

Trwałość samego graweru i widoczność graweru po naniesieniu kolejnej warstwy są dwoma różnymi wymaganiami.

DALSZA OBRÓBKA

Malowanie proszkowe, cynkowanie i dalsza obróbka – kiedy znakować blachę?

Po oznakowaniu blacha może być cięta, gięta, tłoczona, śrutowana, trawiona, malowana, cynkowana, anodowana lub poddawana obróbce cieplnej. Każdy z tych etapów może zmienić czytelność znaku.

Nie należy kwalifikować trwałości oznaczenia przed malowaniem, jeśli biznesowym wymaganiem jest jego odczyt po malowaniu. Tak samo grawer wykonany przed cynkowaniem trzeba ocenić dopiero po rzeczywistym procesie nanoszenia powłoki.

Nie ma sensu wpisywać jednej uniwersalnej grubości farby lub cynku jako granicy czytelności. Wynik zależy od geometrii znaku, rodzaju powłoki, jej grubości oraz metody aplikacji.

TRUDNE POWIERZCHNIE

Znakowanie zaolejonej, zardzewiałej lub pokrytej zgorzeliną blachy

Warunki w hali produkcyjnej często odbiegają od czystej próbki laboratoryjnej. Blacha może być pokryta olejem, emulsją chłodzącą, rdzą, zgorzeliną, pyłem lub innymi pozostałościami procesu.

Do wybranych zastosowań można dobrać specjalistyczne atramenty przeznaczone do niechłonnych i trudnych powierzchni metalowych. Nie oznacza to jednak, że każdy rodzaj oleju i każda grubość filmu będą zachowywać się identycznie.

Przy znakowaniu zaolejonej blachy należy kwalifikować cały układ: metal, rodzaj medium technologicznego, jego ilość, atrament, temperaturę, czas schnięcia i operacje wykonywane po druku.

KODY 1D I 2D

Kody kreskowe i Data Matrix na blachach

Kody kreskowe i Data Matrix mogą identyfikować krąg, arkusz, partię lub pojedynczy detal. Na powierzchniach metalowych trzeba jednak kontrolować nie tylko geometrię kodu, ale również kontrast, odbicia światła, chropowatość, powłokę oraz późniejsze zabrudzenie.

Kod widoczny dla operatora nie musi być kodem stabilnie odczytywanym przez kamerę. Ocena maszynowa powinna odbywać się na finalnym materiale i przy oświetleniu zbliżonym do docelowego stanowiska.

W przypadku kodów DPM ważne jest także, aby kontrola była dobrana do charakteru bezpośredniego oznaczenia i refleksyjności metalu.

TRACEABILITY

Numer wytopu, numer partii i identyfikowalność

Na blasze można umieścić numer wytopu, numer partii, gatunek, grubość i identyfikator arkusza. Nie trzeba jednak drukować całej historii procesu – kod lub numer może być kluczem do rekordu cyfrowego.

Typowa relacja wygląda następująco: wytop → krąg → arkusz → detal → zlecenie. Każdy etap może wymagać innego poziomu identyfikacji.

Oznaczenie nie tworzy traceability samo w sobie. Identyfikowalność powstaje dopiero wtedy, gdy fizyczny numer lub kod jest jednoznacznie powiązany z prawidłowym rekordem procesu.

CIĘCIE I FORMOWANIE

Cięcie, tłoczenie i gięcie – oznaczenie przed czy po obróbce?

Moment znakowania powinien odpowiadać temu, co faktycznie ma być identyfikowane. Przed cięciem oznaczany jest zwykle krąg lub arkusz. Po rozdzieleniu materiału można przypisać znak do konkretnego detalu.

Jeżeli z jednego arkusza powstaje kilkadziesiąt części, numer znajdujący się tylko w rogu arkusza nie zapewnia identyfikacji wszystkich elementów po ich rozdzieleniu.

Krąg, arkusz i pojedynczy detal są trzema różnymi jednostkami identyfikowalności. Miejsce oraz moment nanoszenia znaku trzeba dopasować do poziomu, który ma być śledzony w produkcji, magazynie i montażu.

TRWAŁOŚĆ OZNACZENIA

Trwałe znakowanie – ścieranie, magazynowanie i proces produkcyjny

„Trwałe znakowanie” nie jest jedną uniwersalną właściwością. Trzeba określić, czy znak ma wytrzymać ścieranie, wodę, olej, chemikalia, wysoką temperaturę, składowanie zewnętrzne, transport czy konkretną operację technologiczną.

Laserowe oznaczenie może być bardzo odporne mechanicznie, ale jeśli dalszy proces celowo usuwa albo przykrywa warstwę z oznaczeniem, sama odporność lasera nie rozwiązuje problemu.

Trwałość oznaczenia należy definiować względem zdarzenia, które znak ma przetrwać, a próbę wykonywać po tym zdarzeniu.

NAJCZĘSTSZE WYZWANIA

Najczęstsze wyzwania przy znakowaniu blach

Olej, rdza i zgorzelina

Warstwa pośrednia zmienia przyczepność atramentu i kontrast. Test powinien odwzorowywać rzeczywisty stan powierzchni.

Dalsza obróbka

Cięcie, tłoczenie, malowanie, cynkowanie lub śrutowanie mogą zmienić albo całkowicie usunąć wcześniejsze oznaczenie.

Odbicia i kody 2D

Refleksyjna powierzchnia wpływa na odczyt. Data Matrix należy oceniać przy docelowym oświetleniu i geometrii.

Poprawność danych

Automatyzacja ogranicza ręczne przepisywanie, ale wymaga pewnego powiązania rekordu materiałowego z aktualnie znakowaną blachą.

FAQ

Najczęściej zadawane pytania o drukarki do blach

Do dużych oznaczeń pierwszym rozwiązaniem do analizy jest DOD. Dla drobnych, trwałych kodów na odpowiednim metalu warto rozważyć laser Fiber. Ostateczny wybór zależy od powierzchni, temperatury i dalszej obróbki.

Tak. Stal nierdzewna jest jednym z podstawowych materiałów dla laserów Fiber. Możliwe są między innymi grawerowanie, znakowanie powierzchniowe i wyżarzanie.

Grawerowanie usuwa materiał i tworzy zagłębienie. Wyżarzanie wykorzystuje kontrolowane ogrzewanie, aby uzyskać kontrast bez wykonywania takiego wgłębienia.

Nie należy zakładać tego bez kwalifikacji. Wynik zależy od gatunku stali, parametrów lasera, stanu powierzchni, środowiska pracy oraz ewentualnej pasywacji.

Takie aplikacje są możliwe przy odpowiednio dobranym medium. Rodzaj oleju, grubość filmu, temperatura i dalszy proces powinny być uwzględnione w próbie.

Tak. Są to dane alfanumeryczne, które mogą być przekazywane do systemu znakującego automatycznie z PLC, MES, ERP lub bazy materiałowej.

Tak. Trzeba jednak dobrać technologię, kontrast i wielkość modułu do powierzchni oraz potwierdzić stabilność odczytu przy docelowym oświetleniu.

Nie. Laser nie nanosi tuszu ani farby na metal. System wymaga jednak energii, konserwacji oraz odpowiedniego wyposażenia stanowiska, zależnie od aplikacji.

Zależy od geometrii znaku, technologii i właściwości późniejszej powłoki. Jeżeli czytelność po malowaniu jest wymaganiem, próbkę trzeba ocenić po rzeczywistym procesie malowania.

Tak. Przy blachach szczególnie istotne są gatunek materiału, olej, zgorzelina, temperatura, powłoki i operacje wykonywane po znakowaniu.

Dobierz drukarkę do swoich blach

Prześlij nam rzeczywiste próbki blachy wraz z informacją o gatunku materiału, stanie powierzchni, temperaturze, wymaganej treści i dalszym procesie technologicznym. Sprawdzimy kontrast, przyczepność, czytelność kodów, trwałość oraz możliwość zastosowania DOD, wysokiej rozdzielczości Ink Jet, Spray Mark albo lasera Fiber.

1 Prześlij reprezentatywne próbki z finalną powierzchnią, olejem lub powłoką.

2 Podaj materiał, temperaturę, treść, prędkość linii i procesy wykonywane po znakowaniu.

3 Wykonamy próbę i dobierzemy technologię oraz konfigurację do rzeczywistej produkcji.

*Pola wymagane