Umów konsultację
Znakowanie produktów spożywczych

Znakowanie produktów spożywczych i opakowań – daty, partie, kody i etykiety

Znakowanie produktów spożywczych obejmuje automatyczne nanoszenie dat, identyfikatorów partii, kodów, informacji produkcyjnych i danych logistycznych na żywność oraz jej opakowania. W zależności od materiału, prędkości linii i rodzaju informacji można wykorzystać drukarki atramentowe CIJ, TIJ i Piezo, lasery CO₂, systemy etykietujące oraz urządzenia do kontroli kodów.

Do znakowania produktów spożywczych wykorzystywane są systemy do nanoszenia dat, kodów i danych produkcyjnych na butelki, puszki, folie, kartoniki oraz opakowania zbiorcze żywności.

 

Rozwiązania dla przemysłu spożywczego są stosowane między innymi przy produkcji:

  • nabiału,

  • mięsa, wędlin i ryb,

  • napojów,

  • pieczywa i wyrobów cukierniczych,

  • dań gotowych,

  • przetworów owocowych i warzywnych,

  • produktów suchych,

  • kawy, herbaty i przypraw,

  • olejów, sosów i dodatków,

  • mrożonek,

  • produktów ekologicznych,

  • owoców, warzyw i innych wybranych produktów znakowanych bezpośrednio.

 

System może pracować na butelkach, słoikach, puszkach, kubkach, tackach, kartonikach, foliach, saszetkach, workach, kartonach zbiorczych oraz jednostkach paletowych.

 

Nie istnieje jedna technologia odpowiednia dla wszystkich produktów żywnościowych. Data na wilgotnej butelce wymaga innego rozwiązania niż kod 2D na kartoniku, oznaczenie na elastycznej folii albo etykieta logistyczna aplikowana na palecie.

 

Dobór systemu powinien uwzględniać:

  • materiał opakowania,

  • miejsce wykonania nadruku,

  • prędkość linii,

  • ilość danych,

  • temperaturę produktu,

  • wilgoć i kondensację,

  • sposób mycia stanowiska,

  • kontakt z tłuszczem lub pyłem,

  • wymagany czas czytelności,

  • sposób magazynowania i dystrybucji.

 

Prawidłowe oznaczenie wspiera kontrolę procesu, bezpieczeństwo żywności i identyfikację produktu. Jest też ważnym elementem budowania zaufania konsumentów, ale tylko wtedy, gdy dane są czytelne, aktualne i zgodne z zatwierdzoną dokumentacją.

Znakowanie produktów spożywczych

Jak przebiega znakowanie produktów spożywczych na linii?

Oznaczenie może być wykonywane na kilku etapach:

  1. na materiale opakowaniowym przed napełnieniem,

  2. podczas formowania opakowania,

  3. po napełnieniu i zamknięciu,

  4. po aplikacji etykiety produktowej,

  5. podczas pakowania do kartonu,

  6. na opakowaniach zbiorczych,

  7. przy tworzeniu jednostki logistycznej,

  8. przed przekazaniem towaru do magazynu.

 

Kompletne stanowisko może obejmować:

  • czujnik wykrywający produkt,

  • enkoder mierzący prędkość,

  • przemysłową drukarkę,

  • jedną albo kilka głowic,

  • laser wraz z osłonami i odciągiem,

  • automatyczny aplikator etykiet,

  • system Print & Apply,

  • kamerę kontrolującą,

  • weryfikator kodów,

  • komunikację z PLC, ERP, MES lub WMS.

 

Dane mogą być pobierane bezpośrednio ze zlecenia produkcyjnego albo receptury. System automatycznie wybiera właściwy projekt, wariant językowy, datę, kod produktu i identyfikator partii.

 

Automatyzacja ogranicza ręczne przepisywanie danych, ale nie naprawia błędów obecnych w systemie nadrzędnym. Projekt, receptura i informacje zmienne powinny zostać zatwierdzone przed rozpoczęciem produkcji.

znakowanie produktów

Wymagania dotyczące znakowania produktów spożywczych

Podstawowe zasady przekazywania konsumentom informacji na temat żywności określa rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011.

 

Regulacja określa między innymi:

 

  • zasady prezentowania informacji,

  • zakres danych obowiązkowych,

  • wymagania dotyczące czytelności,

  • sposób wskazywania alergenów,

  • zasady tworzenia wykazu składników,

  • informacje o wartości odżywczej,

  • oznaczanie dat,

  • przypadki wymagające podania kraju pochodzenia lub miejsca pochodzenia.

 

Przepisy wymagają, aby informacje nie wprowadzały konsumenta w błąd, były czytelne i znajdowały się w miejscu odpowiednim dla sposobu oferowania żywności. Zakres danych zależy jednak od kategorii produktu, rodzaju opakowania, powierzchni dostępnej na etykiecie oraz wyjątków przewidzianych dla poszczególnych rodzajów żywności.

 

Nie każdy produkt spożywczy musi zawierać identyczny komplet informacji. Inne zasady mogą dotyczyć żywności opakowanej, produktów sprzedawanych bez opakowania, napojów alkoholowych, bardzo małych opakowań, żywności objętej przepisami sektorowymi oraz produktów nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta.

 

System znakujący może nanosić zatwierdzone dane, ale nie ustala samodzielnie, które wymagania dotyczą konkretnego środka spożywczego.

obowiązkowe informacje

Obowiązkowe informacje na etykiecie środka spożywczego

W zależności od produktu i mających zastosowanie wyjątków oznakowanie może obejmować:

 

  • nazwę żywności,

  • wykaz składników,

  • informacje o składnikach powodujących alergie lub reakcje nietolerancji,

  • ilość określonych składników lub kategorii składników,

  • ilość netto,

  • datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia,

  • warunki przechowywania lub użycia,

  • nazwę albo firmę i adres właściwego podmiotu,

  • kraj pochodzenia lub miejsce pochodzenia, gdy jest to wymagane,

  • instrukcję użycia, jeżeli bez niej prawidłowe wykorzystanie produktu byłoby utrudnione,

  • rzeczywistą zawartość alkoholu dla właściwych kategorii napojów,

  • informację o wartości odżywczej.

 

Rozporządzenie nr 1169/2011 zawiera również odstępstwa. Przykładowo na bardzo małych opakowaniach część informacji może być udostępniona w inny sposób, a niektóre grupy produktów są zwolnione z obowiązkowej deklaracji wartości odżywczej.

 

Stałe dane konsumenckie są najczęściej częścią projektu etykiety albo opakowania. Urządzenie przemysłowe podczas produkcji dodaje przede wszystkim informacje zmienne, takie jak data, oznaczenie partii, kod linii, masa zmienna, kod logistyczny albo kod 2D.

Wyzwania

Znakowanie i informacji na temat żywności w przemyśle spożywczym – czy znasz te wyzwania?

Ekstremalne warunki środowiskowe

Wilgoć, niskie temperatury w mroźniach, wysoka temperatura przy liniach wypieku czy wszechobecny pył (np. w młynach) sprawiają, że standardowe drukarki zawodzą. Potrzebujesz urządzeń o wysokiej klasie ochrony IP, które pracują niezawodnie w każdych warunkach.

Bardzo wysokie prędkości linii produkcyjnych

Nowoczesne rozlewnie czy linie pakujące poruszają się z zawrotną prędkością. Wyzwaniem jest naniesienie czytelnego kodu QR lub daty przydatności bez rozmazywania i przy zachowaniu pełnej synchronizacji z transporterem.

Trudne i zróżnicowane powierzchnie

Znakowanie produktów spożywczych to praca na materiałach o różnej chłonności – od porowatych kartonów zbiorczych, przez śliskie folie termokurczliwe, aż po mokre szklane słoiki czy aluminiowe puszki.

Bezpieczeństwo żywności, wymagane informacje i certyfikacja atramentów

Każdy element mający pośredni lub bezpośredni kontakt z opakowaniem musi być bezpieczny. Wyzwanie stanowi dobór atramentów szybkoschnących, które posiadają odpowiednie certyfikaty i nie migrują do wnętrza produktu.

Zgodność z przepisami i identyfikowalność (Traceability)

Błąd w numerze partii lub nieczytelna data ważności mogą skutkować kosztownym wycofaniem towaru z rynku (product recall).

Koszty eksploatacji i przestoje serwisowe

Ukryte koszty serwisu, wymiana filtrów w drukarkach starszej generacji czy długi czas rozruchu to realne straty finansowe. Rozwiązaniem jest technologia bezobsługowa, gotowa do pracy natychmiast po włączeniu.

identyfikacja

Nazwa żywności i identyfikacja danego produktu

Nazwa powinna jednoznacznie informować konsumenta, czym jest dany produkt. Nie może zostać zastąpiona wyłącznie nazwą marki albo fantazyjnym określeniem marketingowym, jeżeli nie pozwala ono rozpoznać rzeczywistego charakteru żywności.

 

W zależności od produktu nazwie mogą towarzyszyć dodatkowe określenia dotyczące:

 

  • stanu fizycznego,

  • zastosowanej obróbki,

  • mrożenia,

  • rozmrożenia,

  • sposobu przygotowania,

  • obecności określonych składników.

 

Drukarka nie tworzy ani nie zatwierdza nazwy. Odtwarza projekt przypisany do receptury, dlatego kluczowe jest prawidłowe powiązanie opakowania z produktem gotowym.

wykaz składników

Wykaz składników i alergeny

W wykazie składników składniki są co do zasady prezentowane w malejącej kolejności według masy z momentu ich użycia podczas produkcji. Przepisy przewidują również szczegółowe zasady i wyjątki dla określonych kategorii składników.

 

Składniki powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, które podlegają obowiązkowi wskazania, powinny zostać odpowiednio wyróżnione. Można to osiągnąć na przykład za pomocą:

 

  • pogrubienia,

  • odmiennego kroju pisma,

  • tła,

  • wielkich liter,

  • innego sposobu zapewniającego jednoznaczne wyróżnienie.

 

Jeżeli dla danego środka nie stosuje się wykazu składników, informacja o alergenie może wymagać innej formy prezentacji, na przykład zastosowania określenia „zawiera”.

 

System druku cyfrowego może przygotowywać różne warianty etykiet dla receptur różniących się składem. Nie powinien jednak automatycznie generować listy alergenów bez zatwierdzonego źródła danych.

informacja

Informacja o wartości odżywczej

Informacja o wartości odżywczej jest obowiązkowa dla większości opakowanej żywności, ale przepisy przewidują wyjątki.

 

Podstawowa deklaracja obejmuje:

 

  • wartość energetyczną,

  • tłuszcz,

  • kwasy tłuszczowe nasycone,

  • węglowodany,

  • cukry,

  • białko,

  • sól.

 

Może zostać uzupełniona między innymi o błonnik, określone witaminy, składniki mineralne i wybrane rodzaje kwasów tłuszczowych, jeżeli spełnione są odpowiednie wymagania.

 

Zadaniem systemu znakowania nie jest obliczanie wartości odżywczej produktu. Urządzenie może natomiast:

 

  • odtwarzać zatwierdzoną tabelę,

  • wybierać wariant przypisany do receptury,

  • drukować etykiety dla krótkich serii,

  • dodawać dane zmienne do gotowego projektu.

data minimalnej trwałości

Data minimalnej trwałości, termin przydatności i data ważności

Potoczne określenie „data ważności” może odnosić się do dwóch odmiennych sposobów datowania.

 

Data minimalnej trwałości

 

Informuje, do kiedy prawidłowo przechowywana żywność zachowuje swoje specyficzne właściwości. Jest wskazywana za pomocą określeń odpowiadających zwrotom:

 

  • „najlepiej spożyć przed”,

  • „najlepiej spożyć przed końcem”.

 

Termin przydatności do spożycia

 

Stosuje się go w przypadku żywności szybko psującej się z mikrobiologicznego punktu widzenia, która po krótkim czasie może stanowić bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia. Po upływie tego terminu produkt jest uznawany za niebezpieczny zgodnie z właściwymi przepisami prawa żywnościowego.

 

Nie każda żywność wymaga wskazania daty minimalnej trwałości. Rozporządzenie zawiera wyjątki dotyczące określonych kategorii produktów.

 

System może automatycznie generować datę na podstawie:

 

  • daty produkcji,

  • zatwierdzonej trwałości,

  • receptury,

  • sposobu przechowywania,

  • wariantu produktu.

 

Nie powinien jednak samodzielnie ustalać okresu przydatności. Okres ten musi wynikać z dokumentacji danego produktu.

rekomendowana technologia

Technologie dla branży spożywczej

Wybierając Rea Elektronik, stawiasz na partnerstwo z firmą, która oferuje pełne spektrum rozwiązań. Nasza oferta jest kompleksowa: od technologii atramentowych, przez lasery i systemy etykietujące, aż po weryfikację kodów.

REA JET

Drukarki przemysłowe REA JET

Szybki nadruk dat, numerów partii i kodów na opakowaniach spożywczych zapewnia czytelność, zgodność oraz pełną identyfikowalność produktów w łańcuchu dostaw.

REA LABEL

Systemy etykietujące REA LABEL

Automatyczna aplikacja etykiet na butelki, słoiki, tacki, kartony i opakowania zbiorcze zwiększa wydajność oraz powtarzalność procesów pakowania na linii produkcyjnej.

REA LASER

Znakowarki laserowe REA LASER

Bezkontaktowe znakowanie opakowań spożywczych zapewnia wysoką precyzję, trwałość oraz czystą produkcję bez stosowania tuszu i rozpuszczalników w codziennym procesie pakowania.

REA VERIFIER

Weryfikatory kodów kreskowych oraz 2D

Kontrola kodów kreskowych i dwuwymiarowych wykrywa błędy przed dystrybucją, wspierając zgodność, identyfikowalność oraz bezpieczeństwo produktów spożywczych w całym łańcuchu dostaw.

Dowiedź się więcej o systemie znakowania REA
język informacji

Język informacji przekazywanych konsumentom

Obowiązkowe informacje muszą zostać przedstawione w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów państwa, w którym produkt jest oferowany. Państwa członkowskie mogą wymagać użycia jednego lub kilku języków urzędowych Unii.

 

Żywność wprowadzana do obrotu na terytorium Polski powinna być oznakowana w języku polskim. Dodatkowo można umieścić informacje w innych językach.

 

Producent obsługujący kilka rynków może korzystać z:

 

  • wielojęzycznych projektów,

  • oddzielnych wariantów dla poszczególnych krajów,

  • etykiet drukowanych na żądanie,

  • systemu automatycznie wybierającego język na podstawie zlecenia.

 

Należy uważać, aby nadmierna liczba wersji językowych nie pogorszyła czytelności etykiety produktu.

pochodzenie

Kraj pochodzenia i miejsce pochodzenia produktu

Kraj pochodzenia lub miejsce pochodzenia należy podawać w przypadkach określonych przez przepisy, między innymi gdy brak tej informacji mógłby wprowadzać konsumenta w błąd albo gdy wymagają jej regulacje dotyczące poszczególnych rodzajów żywności.

 

Obowiązek nie dotyczy automatycznie każdego produktu.

 

Dodatkowe zasady mogą obejmować między innymi:

 

  • mięso określonych gatunków,

  • miód,

  • ryby,

  • owoce i warzywa,

  • podstawowy składnik pochodzący z innego miejsca niż sugerowane pochodzenie produktu.

 

W przypadku produktów kierowanych na kilka rynków system może automatycznie pobierać właściwe oznaczenie pochodzenia z kartoteki produktu.

Oznaczenia można wykonywać na różnych etapach procesu:

  1. przed napełnieniem opakowania,

  2. po napełnieniu i zamknięciu,

  3. podczas aplikacji oznaczenia produktowego,

  4. podczas pakowania do kartonu zewnętrznego,

  5. przy formowaniu jednostki logistycznej,

  6. przed przekazaniem wyrobu do magazynu lub wysyłki.

Kompletny system może obejmować:

  • drukarkę atramentową,

  • drukarkę kolorowych oznaczeń,

  • przemysłowy aplikator,

  • urządzenie Print & Apply,

  • system laserowy,

  • kamerę kontrolującą,

  • weryfikator kodów,

  • komunikację z PLC, ERP, MES lub WMS.

Dane mogą być pobierane z receptury, zlecenia produkcyjnego albo bazy danych. Ogranicza to konieczność ręcznego wpisywania treści i zmniejsza ryzyko użycia projektu przygotowanego dla innego produktu. Automatyzacja nie zastępuje prawidłowej klasyfikacji i zatwierdzenia danych. System nanosi informacje przekazane przez oprogramowanie, dlatego wymagane są kontrola uprawnień, zarządzanie wersjami i sprawdzanie gotowego oznaczenia.

warunki i sposób użycia

Warunki przechowywania i sposób użycia

Informacja o warunkach przechowywania powinna być umieszczana, gdy jest potrzebna do zachowania właściwości produktu lub jego bezpiecznego spożycia.

 

Może obejmować między innymi:

 

  • zakres temperatury,

  • konieczność przechowywania w lodówce,

  • warunki po otwarciu,

  • zalecany czas spożycia po otwarciu,

  • ochronę przed światłem,

  • sposób rozmrażania.

 

Instrukcja użycia jest potrzebna, jeżeli bez niej właściwe wykorzystanie żywności byłoby utrudnione.

 

Treści te są zwykle elementem stałego projektu. Druk cyfrowy pozwala jednak zmieniać je dla poszczególnych wariantów lub rynków.

oświadczenia

Oświadczenia żywieniowe i oświadczenia zdrowotne

Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne są informacjami dobrowolnymi, ale ich używanie podlega odrębnym wymaganiom.

 

Do takich komunikatów należą na przykład określenia dotyczące:

 

  • obniżonej zawartości cukru,

  • wysokiej zawartości białka,

  • źródła błonnika,

  • wpływu składnika na określoną funkcję organizmu.

 

Urządzenie może wydrukować zatwierdzone oświadczenie, ale nie ocenia, czy produkt spełnia warunki jego użycia.

 

Nie należy automatycznie kopiować komunikatów marketingowych na nową recepturę bez ponownej weryfikacji składu i dokumentacji.

Case Study

Automatyczne znakowanie kartonów z żywnością – wydajność pakowania wyższa o 95%

Projekt w skrócie

Duży producent wyrobów piekarniczych dostarczający produkty do sieci handlowych stosował ręcznie naklejane, wcześniej przygotowane etykiety na kartonach zbiorczych.

 

Wraz ze wzrostem produkcji proces etykietowania zaczął ograniczać wydajność całej linii. Operatorzy nie byli w stanie utrzymać tempa pakowania, a każda zmiana partii lub danych wymagała prawidłowego dobrania właściwej wersji etykiety.

Problem

Ręczne etykietowanie powodowało dwa główne problemy: przestoje produkcyjne oraz ryzyko błędnego oznaczenia kartonu.

 

W przypadku żywności numer partii i dane dotyczące daty są istotnym elementem identyfikacji produktu. Błąd w oznaczeniu może utrudnić późniejsze powiązanie gotowego wyrobu z określonym zleceniem, zmianą, recepturą lub partią surowców.

 

Producent potrzebował rozwiązania, które będzie drukować dane bezpośrednio podczas pakowania i ograniczy udział operatora w wyborze treści.

Znakowanie żywności datą minimalnej trwałości i numerem partii na foliowym opakowaniu przekąsek.

Założenia projektu

System miał:

 

  • zastąpić ręczne naklejanie etykiet,
  • drukować bezpośrednio na opakowaniu zbiorczym,
  • automatycznie pobierać numer partii i dane dotyczące daty,
  • współpracować z istniejącym transporterem,
  • ograniczyć pomyłki operatorskie,
  • zwiększyć przepustowość linii pakującej.

Zastosowane rozwiązanie

Wdrożono REA JET HR 2.0 – przemysłową drukarkę kartridżową TIJ.

 

System został zintegrowany bezpośrednio z transporterem, dzięki czemu nadruk powstaje w trakcie normalnego przepływu produktu przez linię.

 

Technologia TIJ umożliwia wykonywanie niewielkich tekstów, dat, numerów partii oraz kodów 1D i 2D w wysokiej rozdzielczości.

Znakowanie żywności czytelną datą minimalnej trwałości i numerem partii na przezroczystej folii.

Integracja z procesem produkcyjnym

Dane dotyczące partii i daty są pobierane automatycznie z bazy danych właściwej dla aktualnego zlecenia.

 

Operator nie musi więc ręcznie przepisywać informacji ani wybierać jednej z wielu wcześniej przygotowanych etykiet.

 

Jeżeli proces obejmuje kody Data Matrix, QR lub kody kreskowe przeznaczone do automatycznego odczytu, system znakowania można uzupełnić o REA VERIFIER do kontroli jakości kodów.

Wyniki wdrożenia

Po wdrożeniu:

 

  • prędkość pakowania wzrosła o 95%,
  • wyeliminowano ręczne naklejanie etykiet,
  • zrezygnowano z kosztu etykiet wykorzystywanych w poprzednim procesie,
  • ograniczono ryzyko błędnego przepisania danych,
  • dane zmienne mogą być powiązane bezpośrednio z bieżącym zleceniem produkcyjnym.

Dlaczego zastosowano technologię TIJ?

TIJ sprawdza się szczególnie tam, gdzie wymagane są małe, czytelne oznaczenia i częsta zmiana danych.

Kartridż zawiera zarówno atrament, jak i element drukujący, dlatego jego wymiana upraszcza bieżącą obsługę i pomaga utrzymać powtarzalną jakość nadruku.

 

Wniosek

 

W szybkiej produkcji spożywczej ręczna operacja znakowania może stać się wąskim gardłem całej linii. Bezpośredni druk danych zmiennych pozwala połączyć oznaczenie produktu z cyfrowymi danymi produkcyjnymi i jednocześnie zwiększyć wydajność pakowania.

Zobacz inne Case Study
numer partii

Numer partii i identyfikowalność żywności

Oznaczenie partii umożliwia powiązanie produktu z określonym procesem, surowcami i dokumentacją.

 

Może odnosić się do:

 

  • dnia lub przedziału produkcji,

  • linii,

  • zmiany,

  • receptury,

  • dostawy surowca,

  • konkretnego zlecenia.

 

Czytelny identyfikator jest jednak tylko nośnikiem informacji. Pełna identyfikowalność powstaje dopiero po połączeniu oznaczenia z aktualnymi danymi dotyczącymi produkcji, przetwarzania i dystrybucji.

 

Rozporządzenie nr 178/2002 wymaga zapewnienia możliwości śledzenia żywności, pasz, zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności oraz odpowiednich substancji na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji.

 

Przykładowy proces może wyglądać następująco:

 

  1. system identyfikuje zlecenie;

  2. pobiera recepturę i właściwy projekt;

  3. generuje dane zmienne;

  4. drukarka wykonuje oznaczenie;

  5. kamera sprawdza treść;

  6. wynik jest zapisywany w historii partii.

 

Samo nadrukowanie kodu bez prawidłowego powiązania z bazą nie zapewnia pełnego śledzenia produktu.

znakowanie produktów

Znakowanie produktów a opakowania jednostkowe i zbiorcze

Zakres informacji na opakowaniu jednostkowym, zbiorczym i transportowym nie musi być identyczny.

 

Opakowanie jednostkowe

 

Jest przeznaczone bezpośrednio dla konsumenta i może zawierać pełny projekt produktowy, w tym:

 

  • nazwę,

  • skład,

  • alergeny,

  • ilość netto,

  • datę,

  • dane podmiotu,

  • wartość odżywczą,

  • instrukcję,

  • oznaczenia wymagane dla danej kategorii.

 

Opakowania zbiorcze

Mogą zawierać:

 

  • nazwę produktu,

  • liczbę sztuk,

  • oznaczenie partii,

  • datę,

  • kod odbiorcy,

  • kod GS1-128,

  • dane magazynowe,

  • informacje o przechowywaniu.

 

W zależności od sposobu dystrybucji część wymaganych informacji może znajdować się na opakowaniu zewnętrznym, etykiecie albo w dokumentach handlowych.

 

Jednostka logistyczna

Etykieta paletowa może zawierać:

 

  • SSCC,

  • GTIN,

  • ilość,

  • identyfikator partii,

  • datę,

  • dane nadawcy i odbiorcy,

  • dodatkowe informacje wymagane przez sieć handlową.

 

System znakowania powinien pobierać dane właściwe dla konkretnego poziomu pakowania.

jak?

Jak dobrać technologię znakowania żywności?

Technologia

Typowe zastosowanie

CIJ

Daty i kody na butelkach, puszkach, słoikach, kubkach, foliach i wieczkach

TIJ

Tekst i kody wysokiej rozdzielczości na kartonikach, etykietach i stabilnych powierzchniach

Piezo Ink Jet

Większe pola tekstu, grafika i kody na kartonach oraz materiałach opakowaniowych

TTO

Dane zmienne na elastycznej folii przesuwanej w maszynie pakującej

Laser CO₂

Wybrane folie, kartoniki, papier, wieczka, tworzywa i natural branding

Etykietowanie

Tacki, kubki, butelki, kartony, skrzynki i palety

Weryfikacja

Kontrola dat, tekstów, kodów 1D i 2D oraz obecności etykiety

 

Wybór technologii powinien wynikać z testu na rzeczywistym materiale.

 

drukarki cij

Drukarki CIJ do butelek, puszek, folii i wieczek

Drukarki atramentowe CIJ wykonują bezkontaktowy nadruk i tolerują niewielkie zmiany położenia produktu.

 

Technologia znajduje zastosowanie przy znakowaniu:

 

  • butelek PET i HDPE,

  • butelek szklanych,

  • słoików,

  • puszek,

  • zakrętek,

  • wieczek,

  • kubków,

  • tacek,

  • kartoników,

  • opakowań foliowych.

 

REA JET SC 2.0 może nanosić teksty, dane, kody kreskowe, kody Data Matrix oraz logo na szybko przemieszczających się produktach.

 

CIJ jest korzystny, gdy:

 

  • linia pracuje z dużą prędkością,

  • powierzchnia jest zakrzywiona,

  • produkt nie jest prowadzony idealnie stabilnie,

  • oznaczenie ma niewielką wysokość,

  • wymagany jest krótki czas schnięcia.

 

Atrament należy dopasować do materiału, temperatury i warunków procesu.

tij

TIJ do kodów wysokiej rozdzielczości

Technologia TIJ umożliwia wykonywanie drobnych tekstów, grafik, kodów kreskowych i kodów 2D.

 

REA JET HR 2.0 można wykorzystać do znakowania:

 

  • kartoników,

  • etykiet,

  • tacek,

  • płaskich powierzchni plastikowych,

  • materiałów powlekanych,

  • stabilnie prowadzonych opakowań.

 

Kartridż zawiera głowicę drukującą, dlatego jego wymiana oznacza również wymianę elementu nanoszącego atrament.

 

TIJ wymaga:

 

  • małej odległości od produktu,

  • stabilnego prowadzenia,

  • ochrony głowicy przed kolizją,

  • atramentu dopasowanego do podłoża.

 

Parametry maksymalnej prędkości należy zawsze odnieść do rozdzielczości, projektu i konfiguracji stanowiska.

piezo ink jet

Piezo Ink Jet do kartonów i większych pól informacji

Drukarki Piezo mogą wykonywać większe teksty, grafiki oraz kody bezpośrednio na kartonie albo papierze.

 

REA JET GK 2.0 jest przeznaczony przede wszystkim do podłoży chłonnych, takich jak:

 

  • tektura,

  • papier,

  • kartony zbiorcze,

  • wybrane opakowania transportowe.

 

System może drukować teksty, logo i kody bez konieczności stosowania osobnej etykiety.

 

REA JET UP może być rozważany przy wybranych materiałach powlekanych i aplikacjach wymagających innego sposobu utrwalania.

 

Dobór pomiędzy systemami powinien uwzględniać:

 

  • chłonność powierzchni,

  • powłokę,

  • wysokość druku,

  • prędkość,

  • kontrast,

  • wymaganą jakość kodu.

znakowanie laserowe

Znakowanie laserowe opakowań

Laser wykonuje oznaczenie bez użycia atramentu. W zależności od materiału może powodować:

 

  • zmianę koloru,

  • usunięcie warstwy nadruku,

  • zmianę struktury powierzchni,

  • odbarwienie powłoki.

 

W branży spożywczej laser CO₂ może być stosowany do wybranych:

 

  • folii,

  • kartoników,

  • papierów,

  • wieczek,

  • tworzyw,

  • powłok lakierowanych,

  • owoców i warzyw.

 

Przed wdrożeniem trzeba sprawdzić:

 

  • kontrast,

  • wpływ na barierowość,

  • ryzyko perforacji,

  • zachowanie po chłodzeniu,

  • powstawanie produktów procesu,

  • wymagania odciągu.

 

Laserowe oznaczenie może być odporne na ścieranie, ale nie należy traktować tej właściwości jako uniwersalnej dla wszystkich materiałów. Efekt zależy od sposobu reakcji opakowania na promieniowanie.

natural branding

Natural branding i bezpośrednie znakowanie żywności

Natural branding polega na wykonaniu oznaczenia bezpośrednio na powierzchni produktu, najczęściej za pomocą lasera.

 

Metoda może być stosowana do wybranych:

 

  • owoców,

  • warzyw,

  • produktów posiadających odpowiednią skórkę,

  • wyrobów piekarniczych.

 

Można w ten sposób nanosić:

 

  • logo,

  • prosty kod,

  • kraj pochodzenia,

  • symbol,

  • oznaczenie producenta.

 

Nie każdy produkt nadaje się do tego procesu. Konieczne jest sprawdzenie wyglądu, trwałości, wpływu na powierzchnię oraz zgodności zastosowania.

etykietowanie

Automatyczne etykietowanie produktów

Systemy REA LABEL mogą aplikować etykiety na:

 

  • kubki,

  • tacki,

  • butelki,

  • słoiki,

  • puszki,

  • kartoniki,

  • worki,

  • kartony,

  • skrzynki,

  • palety.

 

Etykieta może być nanoszona:

 

  • z góry,

  • z boku,

  • od spodu,

  • na narożniku,

  • na kilku powierzchniach.

 

Może zawierać stałą grafikę oraz zmienne dane pobierane z systemu.

 

Materiał i klej należy dopasować do:

 

  • temperatury,

  • wilgoci,

  • kondensacji,

  • tłuszczu,

  • mrożenia,

  • sposobu magazynowania.

etykietowanie

Folie i opakowania elastyczne

Produkty mogą być pakowane w:

 

  • flow-pack,

  • doypacki,

  • saszetki,

  • worki,

  • laminaty,

  • folie termokurczliwe,

  • wieczka foliowe.

 

Nadruk może powstawać przed uformowaniem opakowania albo już na gotowym produkcie.

 

Trzeba uwzględnić:

 

  • napięcie materiału,

  • kierunek przesuwu,

  • połysk,

  • warstwy laminatu,

  • miejsce zgrzewu,

  • temperaturę,

  • ryzyko ścierania,

  • kontakt nadrukowanych powierzchni podczas zwijania.

 

W zależności od procesu można zastosować TTO, CIJ, TIJ albo laser.

przedmioty

Butelki, słoiki i puszki

Opakowania plastikowe

 

Na PET, PE i HDPE można drukować daty, kody i identyfikatory produkcyjne. Przyczepność zależy od polimeru, pigmentu, dodatków oraz wilgoci.

 

Szkło

 

Butelki i słoiki można znakować na:

 

  • powierzchni szkła,

  • zakrętce,

  • etykiecie,

  • kartoniku,

  • opakowaniu zbiorczym.

 

Przy szkle szczególne znaczenie mają kondensacja i powłoki nanoszone przez producenta opakowania.

 

Puszki

 

Na puszkach stalowych i aluminiowych można drukować na dnie, wieczku albo powierzchni bocznej. Atrament musi zostać dopasowany do lakieru, temperatury i procesu sterylizacji, jeśli ma ona miejsce po wykonaniu nadruku.

atramenty

Atramenty Food Grade i kontakt z żywnością

Należy rozróżnić trzy sytuacje.

 

Nadruk na zewnętrznej stronie opakowania

 

Atrament nie powinien bezpośrednio kontaktować się z produktem. Trzeba jednak uwzględnić konstrukcję materiału, możliwość migracji i przenoszenie podczas zwijania lub układania opakowań.

 

Nadruk na powierzchni mogącej mieć kontakt z żywnością

 

Wymaga oceny całej aplikacji, obejmującej:

 

  • podłoże,

  • atrament,

  • sposób utrwalenia,

  • temperaturę,

  • czas kontaktu,

  • rodzaj produktu.

 

Nadruk bezpośrednio na produkcie

 

Wymaga medium lub procesu przeznaczonego do konkretnego zastosowania oraz odpowiedniej dokumentacji.

 

Nie istnieje jeden atrament odpowiedni do wszystkich środków spożywczych, powierzchni i sposobów kontaktu.

kody

Kody EAN, GS1-128 i kody 2D

EAN-13 i EAN-8

 

Kody te przedstawiają przede wszystkim GTIN identyfikujący jednostkę handlową.

 

Nie służą standardowo do zapisywania zmiennej daty ani oznaczenia partii.

 

GS1-128

 

Może kodować między innymi:

 

  • GTIN,

  • partię,

  • datę,

  • masę,

  • SSCC,

  • dane logistyczne.

 

GS1 DataMatrix i GS1 QR

 

Kody 2D pozwalają zapisać większą liczbę danych na niewielkiej powierzchni.

 

Mogą obejmować:

 

  • GTIN,

  • datę,

  • identyfikator partii,

  • numer seryjny,

  • odwołanie do informacji cyfrowych.

 

GS1 Digital Link

 

Może łączyć identyfikację produktu z zasobami internetowymi dotyczącymi:

 

  • składu,

  • alergenów,

  • pochodzenia,

  • recyklingu,

  • instrukcji,

  • komunikacji marketingowej.

 

Kody liniowe i 2D mogą przez dłuższy czas funkcjonować równolegle. Wybór symbolu powinien wynikać z wymagań odbiorcy i możliwości systemów odczytujących.

kontrola

Kontrola dat, treści i kodów

Najczęstsze błędy to:

 

  • brak nadruku,

  • błędna data,

  • nieprawidłowy identyfikator partii,

  • przesunięcie tekstu,

  • zabrudzenie,

  • niewłaściwy projekt,

  • brak etykiety,

  • kod o obniżonej jakości.

 

System wizyjny może sprawdzać:

 

  • obecność oznaczenia,

  • jego położenie,

  • treść daty,

  • zgodność z recepturą,

  • kompletność tekstu,

  • odczyt kodu,

  • jakość kodu,

  • obecność etykiety.

 

Samo odczytanie symbolu jednym skanerem nie oznacza formalnej weryfikacji jego jakości. Na skuteczność odczytu wpływają również połysk, zakrzywienie, oświetlenie i stan gotowego opakowania.

integracja

Integracja z linią produkcyjną

Kompletny proces może obejmować:

 

  1. wybór zlecenia,

  2. pobranie projektu,

  3. kontrolę uprawnień,

  4. automatyczne obliczenie daty,

  5. wykonanie nadruku,

  6. aplikację etykiety,

  7. kontrolę wizyjną,

  8. odrzut błędnego produktu,

  9. zapis wyniku.

 

System może pobierać:

 

  • kod produktu,

  • nazwę,

  • recepturę,

  • datę,

  • partię,

  • wariant językowy,

  • dane klienta,

  • kod jednostki logistycznej.

 

Integracja powinna uwzględniać również:

 

  • brak komunikacji,

  • zatrzymanie linii,

  • zmianę receptury,

  • wznowienie zlecenia,

  • ponowny wydruk,

  • ręczny tryb awaryjny.

znakowanie

Znakowanie produktów mlecznych

W produkcji nabiału oznaczenia są nanoszone na:

 

  • kubki,

  • wieczka,

  • butelki,

  • kartoniki,

  • tacki,

  • opakowania zbiorcze.

 

Najważniejsze wyzwania to kondensacja, niska temperatura, duża prędkość i częste zmiany wariantów.

 

CIJ może drukować na butelce albo wieczku, TIJ na kartoniku, a aplikator nanosić etykietę na kubek.

znakowanie

Znakowanie mięsa, wędlin i ryb

Produkty te mogą być pakowane w tacki, folie, worki próżniowe i kartony.

Podczas doboru technologii szczególną uwagę należy zwrócić na:

 

  • wilgoć,

  • tłuszcz,

  • niską temperaturę,

  • sposób zgrzewania,

  • kontakt opakowania z żywnością,

  • częste zmiany asortymentu.

 

Nadruk może być wykonywany na folii, etykiecie, kartoniku albo opakowaniu zewnętrznym.

pieczywo i wyroby

Pieczywo i wyroby cukiernicze

Daty, kody i dane partii można nanosić na:

 

  • woreczki foliowe,

  • papier,

  • kartoniki,

  • etykiety,

  • kartony zbiorcze.

 

Przy folii należy sprawdzić ścieranie, elastyczność materiału i położenie nadruku względem zgrzewu.

napoje

Napoje

Butelki, puszki i kartoniki mogą być znakowane na szybkich liniach rozlewniczych.

 

Typowe miejsca aplikacji to:

 

  • zakrętka,

  • szyjka,

  • dno puszki,

  • wieczko,

  • powierzchnia boczna,

  • etykieta,

  • karton zbiorczy.

 

Najważniejsze wyzwania to duża prędkość, kondensacja oraz zmienne położenie opakowania.

produkty

Produkty suche

Mąka, cukier, kasze, ryż, przyprawy, kawa i herbata są pakowane w worki, folie, saszetki, puszki i kartoniki.

 

Proces może wymagać ochrony głowicy oraz czujników przed pyłem. Na powierzchniach chłonnych trzeba sprawdzić wnikanie atramentu i geometrię drobnych kodów.

próba

Próba na rzeczywistym opakowaniu

Najpewniejszym sposobem doboru technologii jest wykonanie testu na opakowaniu pochodzącym z aktualnej produkcji.

 

Podczas próby można ocenić:

 

  • kontrast,

  • wielkość znaków,

  • przyczepność,

  • czas schnięcia,

  • wpływ wilgoci,

  • odporność na ścieranie,

  • zachowanie po chłodzeniu,

  • wynik po mrożeniu,

  • jakość kodów,

  • pracę przy docelowej prędkości.

 

Do testu warto przekazać:

 

  • butelkę, puszkę, folię, kubek, tackę albo kartonik,

  • zatwierdzony projekt,

  • zakres danych zmiennych,

  • temperaturę produktu,

  • prędkość linii,

  • opis mycia,

  • sposób magazynowania.

 

REA JET Polska pomoże dobrać drukarkę, laser, aplikator, atrament, system wizyjny oraz sposób integracji z linią produkcyjną.

Drukarka REA JET HR nanosząca oznaczenie na kartonowe opakowanie produktu spożywczego.
Znakowanie żywności za pomocą automatycznego systemu etykietującego na linii produkcyjnej.
Znakowanie żywności na szklanej butelce transportowanej po linii produkcyjnej.
Znakowanie żywności etykietami z kodami kreskowymi na kartonach transportowych.
Znakowanie żywności datą i numerem partii na przezroczystym pojemniku.
Znakowanie żywności na kubkach przesuwających się po przenośniku produkcyjnym.
Znakowanie żywności etykietą automatycznie nanoszoną na opakowanie jednostkowe.
Znakowanie żywności etykietą logistyczną na palecie z kartonowymi opakowaniami.
Znakowanie żywności na kolorowych opakowaniach ustawionych na półkach supermarketu.
Znakowanie żywności datą i numerem partii na kartonowym opakowaniu.
Znakowanie żywności na dużym worku z produktem sypkim na linii pakującej.
Znakowanie żywności datą ważności na elastycznym opakowaniu produktu.
Znakowanie żywności laserem poprzez naniesienie logo na czerwone jabłko.
Znakowanie żywności etykietą zawierającą kod kreskowy i dane identyfikacyjne.
Znakowanie żywności przemysłową drukarką nanoszącą dane na opakowanie produktu.
Znakowanie żywności na pojemnikach przemieszczających się przez automatyczne stanowisko produkcyjne.

Znakowanie w branży spożywczej

Pobierz prospekt o znakowaniu w branży spożywczej

Pobierz plik PDF

Katalog REA

Pobierz katalog produktów REA 

Pobierz plik PDF
MASZ PYTANIA?

FAQ: Najczęściej zadawane pytania

Ogólne zasady na terenie Unii Europejskiej określa rozporządzenie nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Oprócz niego mogą mieć zastosowanie przepisy krajowe i regulacje sektorowe.

Nie. Istnieją kategorie żywności, dla których wykaz nie jest wymagany, oraz szczególne wyjątki. Zakres należy sprawdzić dla konkretnego produktu.

Tak, substancje i produkty podlegające obowiązkowi wskazania powinny zostać odpowiednio uwidocznione w wykazie składników albo przedstawione w inny wymagany sposób.

Jest wymagana dla większości opakowanej żywności, ale przepisy przewidują wyjątki, między innymi dla produktów wymienionych w załączniku V rozporządzenia.

Nie. Dla szybko psującej się żywności stosuje się termin przydatności do spożycia, a dla określonych kategorii przewidziano wyjątki od obowiązku podawania daty minimalnej trwałości.

Żywność wprowadzana do obrotu w Polsce powinna zawierać wymagane informacje w języku polskim. Może dodatkowo zawierać inne wersje językowe.

Do butelek, puszek, folii i wieczek często stosuje się CIJ. Do stabilnych kartoników i drobnych kodów można wykorzystać TIJ.

W wybranych aplikacjach tak, ale trzeba dobrać atrament do materiału i kondensacji oraz wykonać próbę.

Wybrane folie mogą być znakowane laserem CO₂. Trzeba jednak sprawdzić kontrast, barierowość i ryzyko perforacji.

Standardowo EAN-13 przedstawia numer GTIN. Dane zmienne można zapisać między innymi w GS1-128 albo odpowiednim kodzie 2D.

Nie. Musi być powiązane z prawidłowymi danymi o surowcach, procesie, kontroli i dystrybucji.

Tak, na podstawie zatwierdzonej receptury i okresu trwałości. Nie powinien jednak samodzielnie ustalać długości tego okresu.

Dobierzmy technologię znakowania do Twojej produkcji

Umów się na bezpłatną konsultację z naszym ekspertem. 

1 Wypełnij formularz.
2 Nasz ekspert skontaktuje się z Tobą niezwłocznie po otrzymaniu zapytania.
3 W trakcie rozmowy zaproponujemy rozwiązania dla Twojej linii produkcyjnej wraz ze wstępną kalkulacją oszczędności.
*Pola wymagane
Umów konsultację