Umów konsultację

ZNAKOWANIE KOSMETYKÓW

Znakowanie kosmetyków i opakowań kosmetycznych

Znakowanie kosmetyków obejmuje nanoszenie danych identyfikacyjnych, informacji wymaganych prawem, kodów, tekstów oraz etykiet na butelki, flakony, słoiki, tuby, kartoniki i opakowania zbiorcze. Właściwa metoda powinna zapewniać czytelność, estetykę oraz trwałość informacji w warunkach, w których dany produkt kosmetyczny będzie transportowany, przechowywany i używany.

W zależności od rodzaju opakowania można zastosować dedykowane rozwiązania do znakowania kosmetyków i opakowań:

  • drukarki CIJ do butelek, tub i powierzchni zakrzywionych;

  • drukarki wysokiej rozdzielczości TIJ do kartoników i etykiet;

  • znakowanie laserowe szkła, tworzyw i metalu;

  • automatyczne aplikatory etykiet;

  • systemy Print & Apply;

  • kontrolę tekstu, kodów i położenia etykiety;

  • integrację z ERP, MES i systemem zarządzania projektami.

 

Rozwiązania te są przeznaczone dla:

  • producentów produktów kosmetycznych;

  • zakładów private label;

  • producentów perfum;

  • producentów kosmetyków kolorowych;

  • producentów preparatów do pielęgnacji skóry;

  • producentów produktów do włosów i układania fryzury;

  • rozlewni i firm pakujących;

  • producentów opakowań;

  • działów produkcji, jakości i Regulatory Affairs.

 

Urządzenie znakujące odwzorowuje dane zatwierdzone przez producenta. Nie określa natomiast samodzielnie wymaganej treści ani nie potwierdza bezpieczeństwa produktu.

produkty

Produkty kosmetyczne – definicja i zakres

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 definiuje produkt kosmetyczny jako substancję lub mieszaninę przeznaczoną do kontaktu z zewnętrznymi częściami ludzkiego ciała, zębami albo błonami śluzowymi jamy ustnej. Jego wyłącznym lub głównym celem jest między innymi oczyszczanie, perfumowanie, zmiana wyglądu, ochrona, utrzymywanie w dobrym stanie albo korygowanie zapachu ciała.

 

Definicja obejmuje trzy zasadnicze aspekty:

  • formę – substancję albo mieszaninę;

  • miejsce aplikacji – na przykład skórę, włosy, paznokcie, usta, zęby lub błony śluzowe jamy ustnej;

  • funkcję – między innymi oczyszczanie, perfumowanie, ochronę albo zmianę wyglądu.

 

Do tej kategorii mogą należeć:

  • kremy i balsamy;

  • żele oraz mydła;

  • szampony i odżywki do włosów;

  • produkty do golenia;

  • kosmetyki do makijażu;

  • dezodoranty;

  • perfumy i wody toaletowe;

  • pasty do zębów;

  • preparaty do paznokci.

 

Zaklasyfikowanie produktu zależy od jego składu, funkcji, miejsca aplikacji i sposobu prezentacji. Sama nazwa handlowa nie rozstrzyga, czy wyrób jest kosmetykiem.

systemy znakowania

Systemy znakowania na maszynach pakujących – co obejmuje integracja?

Automatyczny proces powinien połączyć fizyczny produkt z właściwym zleceniem, recepturą i projektem graficznym.

 

Przykładowy przebieg:

  1. ERP albo MES zwalnia zlecenie.

  2. System rozpoznaje wariant, pojemność, rynek i wersję językową.

  3. Pobierany jest zatwierdzony projekt.

  4. Do urządzenia przekazywane są dane zmienne.

  5. Czujnik wykrywa butelkę, tubę albo kartonik.

  6. Drukarka, laser lub aplikator wykonuje oznaczenie.

  7. Kamera sprawdza obecność, położenie i treść.

  8. Kod jest porównywany z wartością oczekiwaną.

  9. Produkt niezgodny zostaje zatrzymany albo odrzucony.

  10. Wynik operacji trafia do historii produkcji.

 

Stanowisko może obejmować:

  • drukarkę atramentową;

  • laser;

  • aplikator etykiet;

  • czujnik;

  • enkoder;

  • system prowadzenia pojemników;

  • kamerę;

  • sterownik PLC;

  • mechanizm odrzutu;

  • połączenie z bazą danych.

 

Automatyzacja ogranicza ręczne przepisywanie danych i wybieranie projektów. Nie eliminuje jednak potrzeby zatwierdzania danych źródłowych.

znakowanie kosmetyku

Co powinno znaleźć się na opakowaniu kosmetyku?

Artykuł 19 rozporządzenia 1223/2009 wymienia główne kategorie informacji. Nie oznacza to jednak, że każdy kosmetyk musi posiadać siedem identycznych pól w tej samej postaci. Część obowiązków zależy od trwałości, rozmiaru, funkcji, kraju pochodzenia i rodzaju opakowania.

 

Oznakowanie może obejmować:

  1. nazwę i adres osoby odpowiedzialnej;

  2. kraj pochodzenia w przypadku kosmetyków importowanych spoza Unii Europejskiej;

  3. nominalną zawartość;

  4. datę minimalnej trwałości albo okres po otwarciu;

  5. szczególne środki ostrożności;

  6. numer partii produktu lub inne oznaczenie umożliwiające jego identyfikację;

  7. funkcję produktu, jeżeli nie wynika jednoznacznie z jego prezentacji;

  8. wykaz składników.

 

Informacje powinny być:

  • widoczne;

  • łatwe do odczytania;

  • trwałe;

  • zgodne z rzeczywistymi właściwościami produktu;

  • dostępne dla użytkownika końcowego.

 

Niektóre dane mogą zostać umieszczone na pojemniku, opakowaniu zewnętrznym, dołączonej lub doczepionej ulotce, etykiecie, taśmie, zawieszce albo karcie — jeżeli zastosowanie takiego rozwiązania jest dopuszczone ze względów praktycznych.

objętość

Objętość produktu i ilość nominalna

Na oznakowaniu podaje się nominalną zawartość produktu w chwili pakowania. W zależności od postaci kosmetyku informacja jest wyrażana:

  • w jednostkach masy;

  • w jednostkach objętości.

 

Objętość produktu może zostać podana na przykład w mililitrach, a masa w gramach.

 

Przy określonych rodzajach opakowań, bezpłatnych próbkach, opakowaniach jednorazowych albo bardzo małych ilościach mogą mieć zastosowanie wyjątki przewidziane w przepisach. Nie należy zatem automatycznie stosować jednego układu do wszystkich produktów kosmetycznych.

 

Dane powinny odpowiadać:

  • rzeczywistej ilości nominalnej;

  • wersji produktu;

  • pojemności pojemnika;

  • kartotece w ERP;

  • kodowi EAN;

  • projektowi etykiety.

 

Niezgodność objętości z kodem, kartonikiem albo etykietą może spowodować wprowadzenie do obrotu niewłaściwie opisanego wariantu.

numer partii

Numer partii i identyfikacja produktu kosmetycznego

Numer partii umożliwia identyfikację konkretnej serii i powiązanie jej z:

  • dokumentacją produkcyjną;

  • recepturą;

  • surowcami;

  • wynikami kontroli jakości;

  • datą napełniania;

  • linią produkcyjną;

  • działaniami reklamacyjnymi.

 

Może mieć postać:

  • ciągu cyfr;

  • kodu alfanumerycznego;

  • wewnętrznego identyfikatora;

  • oznaczenia zawierającego zakodowaną datę;

  • informacji odwzorowanej dodatkowo w kodzie maszynowym.

 

Kod kreskowy albo Data Matrix może zawierać dane serii, ale jego użycie powinno być zgodne z przyjętym systemem identyfikacji. Informacja musi pozostać czytelna i możliwa do powiązania z dokumentacją danego produktu.

 

W przypadku bardzo małego pojemnika, na którym umieszczenie identyfikatora jest praktycznie niemożliwe, oznaczenie partii może znajdować się wyłącznie na opakowaniu zewnętrznym. Nie jest to jednak ogólna zasada dla wszystkich kosmetyków.

 

Data produkcji nie jest tym samym co numer partii. Może być jego częścią, ale nie zastępuje automatycznie innych wymaganych informacji.

data

Data minimalnej trwałości i PAO

Data minimalnej trwałości

W przypadku kosmetyków o trwałości nieprzekraczającej 30 miesięcy należy podać datę, do której produkt przechowywany w odpowiednich warunkach zachowuje swoje pierwotne właściwości i pozostaje bezpieczny.

 

Data minimalnej trwałości może składać się z:

  • miesiąca i roku;

  • dnia, miesiąca i roku.

 

Może być poprzedzona odpowiednim określeniem albo symbolem klepsydry. Jeżeli zachowanie deklarowanej trwałości zależy od określonych warunków przechowywania, należy je również wskazać.

 

Nie należy stosować uniwersalnego formatu dzień–miesiąc–rok jako jedynego prawidłowego rozwiązania.

 

Okres po otwarciu opakowania

W przypadku produktów o trwałości dłuższej niż 30 miesięcy wskazanie daty nie jest obowiązkowe. Zamiast niej podaje się okres, przez który kosmetyk po otwarciu opakowania pozostaje bezpieczny i może być używany bez szkody dla konsumenta — jeżeli pojęcie trwałości po otwarciu ma zastosowanie.

 

PAO jest najczęściej przedstawiany symbolem otwartego słoiczka i informacją skróconą, na przykład:

  • 6M;

  • 12M;

  • 24M.

 

Nie należy zakładać, że wszystkie aerozole, perfumy albo produkty alkoholowe są automatycznie zwolnione z PAO. Ocenę przeprowadza się dla konkretnej formuły, pojemnika i sposobu użycia.

Wyzwania

Znakowanie produktów kosmetycznych w przemyśle – czy znasz te wyzwania?

Ekstremalna odporność na substancje tłuste i alkohol

Nadruki na opakowaniach kremów czy perfum mają częsty kontakt z olejkami i alkoholem. Muszą pozostać nienaruszone i czytelne przez cały okres użytkowania produktu, nie ulegając rozmazaniu.

Małe gabaryty i nieregularne kształty opakowań

Znakowanie produktów takich jak szminki, pomadki, kredki do oczu, błyszczyki czy małe próbki wymaga milimetrowej precyzji nanoszenia kodów na krzywych i wąskich powierzchniach bez utraty ich czytelności.

Wysokie standardy estetyczne (Premium Look)

W branży beauty kod kreskowy czy data ważności nie mogą szpecić projektu graficznego. Rozwiązania muszą oferować wysoką rozdzielczość i czystość, pasującą do luksusowego charakteru opakowania.

Różnorodność materiałowa: szkło, plastik, metal

Na liniach produkcyjnych znakowane są flakony szklane, tuby z laminatów, słoiczki z PP czy aluminiowe puszki. Każdy materiał wymaga specjalistycznego rodzaju atramentu lub odpowiednio dobranej wiązki lasera.

Dynamiczne kody QR i Traceability

Kody QR mogą być wykorzystywane w kampaniach marketingowych, systemach identyfikowalności oraz do udostępniania dodatkowych informacji cyfrowych. Mogą uzupełniać oznakowanie produktu, ale nie zastępują automatycznie informacji wymaganych na opakowaniu.

Zjawiska elektrostatyczne i kurz

Tworzywa sztuczne są trudne do znakowania, co może obniżać jakość nadruku lub etykietowania. W przypadku problemów z elektrostatyką można zastosować systemy neutralizacji ładunków, które ograniczają przyciąganie pyłu i stabilizują proces znakowania lub etykietowania.

rekomendowana technologia

Technologie dla branży kosmetycznej

Wybierając partnera do znakowania, warto postawić na bezpieczeństwo, zapewnienie zgodności z przepisami prawa oraz oszczędności wynikające z synergii. 

REA JET

Drukarki przemysłowe REA JET

Czytelne nadruki dat, partii i kodów na opakowaniach kosmetycznych zachowują estetykę produktu oraz jakość przy szybkiej produkcji na linii pakującej.

REA LABEL

Systemy etykietujące REA LABEL

Precyzyjne etykietowanie butelek, słoików, tub i kartoników podkreśla estetykę opakowań oraz zapewnia powtarzalność całego procesu pakowania kosmetyków na linii produkcyjnej.

REA LASER

Znakowarki laserowe REA LASER

Bezkontaktowe znakowanie opakowań kosmetycznych tworzy trwałe, eleganckie oznaczenia bez tuszu, wspierając czystość produkcji i atrakcyjny wygląd produktów na półce sklepowej.

REA VERIFIER

Weryfikatory kodów kreskowych oraz 2D

Kontrola kodów i informacji na opakowaniach kosmetycznych ogranicza błędy, wspiera identyfikowalność oraz poprawność produktów trafiających do sprzedaży detalicznej na rynkach.

Dowiedź się więcej o systemie znakowania REA

Kompleksowe oznakowanie zgodne z przepisami prawa obejmuje m.in. podanie ilości nominalnej produktu w gramach lub mililitrach, wykazu składników (INCI) w kolejności malejącej według masy, funkcji produktu (chyba że wynika jednoznacznie z prezentacji), danych osoby odpowiedzialnej (imię i nazwisko lub nazwa firmy oraz adres podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu), kraju pochodzenia (dla produktów spoza UE), a także szczególnych środków ostrożności, jeśli produkt zawiera określone składniki.

 

Wszystkie te informacje muszą być podane w języku polskim. Na opakowaniu mogą pojawić się oznaczenia takie jak Zielony Punkt (finansowanie recyklingu), znak „e” (kontrola ilości), symbol „ręka na książce” (ulotka), klepsydra (data minimalnej trwałości), PAO (okres po otwarciu), a także informacje o trwałości produktu. Data trwałości produktu powinna być podana, jeśli produkt jest trwały krócej niż 30 miesięcy; w przeciwnym razie wystarczy symbol PAO. Trwałość produktu zależy od odpowiednich warunków przechowywania, a kosmetyki z filtrem UV muszą zapewniać skuteczną ochronę przed promieniowaniem UVA i promieniowaniem UVB – ochrona przed UVB powinna stanowić co najmniej jedną trzecią ochrony SPF.

 

Oferta REA jest w pełni kompleksowa. Jako jeden dostawca na rynku zapewniamy wszystkie technologie znakowania oraz zaawansowanej weryfikacji kodów kreskowych i QR z jednego źródła.

 

Dlaczego warto kupować bezpośrednio u nas? Jesteśmy bezpośrednim producentem systemów REA. Oznacza to, że otrzymujesz ceny fabryczne bez marż pośredników, bezpośredni dostęp do serwisu producenta oraz pewność, że wszystkie elementy systemu (drukarka, laser, weryfikator) są ze sobą w 100% kompatybilne.

funkcja produktu

Funkcja produktu i jego prezentacja

Funkcja produktu powinna zostać wskazana, jeżeli nie wynika jednoznacznie z jego prezentacji.

 

Może ona zostać wyrażona przez:

  • nazwę rodzajową;

  • krótki opis;

  • jednoznaczną grafikę;

  • zestawienie nazwy, formy i sposobu aplikacji.

 

Przykładowe funkcje to:

  • krem do pielęgnacji skóry;

  • żel do mycia;

  • produkt do układania fryzury;

  • pianka do golenia;

  • szampon do włosów;

  • balsam ochronny.

 

Dla produktów takich jak klasyczna szminka czy maskara funkcja często wynika z wyglądu i prezentacji produktu. Nie należy jednak traktować tego jako automatycznego zwolnienia dla każdego wariantu.

 

Na rynku polskim funkcja, jeżeli musi zostać podana, powinna być przedstawiona w języku polskim. Kontrole UOKiK wskazywały brak polskiej informacji o zastosowaniu jako jedną z częstszych niezgodności.

 

Funkcja ma również znaczenie dla klasyfikacji prawnej. Produkt, którego główne deklarowane działanie wykracza poza funkcje kosmetyczne, może wymagać odrębnej analizy regulacyjnej.

skład i kolejność

Skład INCI i kolejność składników

Skład kosmetyku podaje się przy użyciu wspólnych nazw składników uwzględniających nomenklaturę INCI. Lista powinna być poprzedzona wyrazem „Ingredients”.

Składniki są podawane:

  • w porządku malejącym według masy w chwili dodawania ich do produktu;

  • po składnikach o stężeniu przekraczającym 1% — składniki obecne w stężeniu poniżej 1% mogą zostać wymienione w dowolnej kolejności;

  • barwniki mogą być wymieniane po pozostałych składnikach zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu.

W przypadku niektórych kosmetyków kolorowych stosuje się oznaczenie „może zawierać” albo symbol „+/-”, jeżeli różne odcienie z jednej serii mogą zawierać różne barwniki.

Wykaz składników powinien odpowiadać:

  • zatwierdzonej recepturze;

  • wariantowi zapachowemu;

  • odcieniowi;

  • rynkowi przeznaczenia;

  • konkretnej pojemności;

  • aktualnej wersji projektu.

Komisja Europejska prowadzi bazę CosIng, pomocną przy wyszukiwaniu nazw i informacji o składnikach. Baza ma charakter informacyjny i nie zastępuje przepisów ani oceny bezpieczeństwa.

alergeny

Alergeny zapachowe na etykiecie

Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1545 rozszerzyło obowiązki dotyczące indywidualnego wskazywania alergenów zapachowych. W akcie wskazano 56 dodatkowych substancji, które wcześniej nie podlegały indywidualnemu oznakowaniu. Dlatego bezpieczniej posługiwać się sformułowaniem „56 dodatkowych alergenów” niż uproszczonym hasłem „lista 82 substancji”.

 

Terminy przejściowe są następujące:

  • produkty niespełniające nowych wymagań mogły być wprowadzane do obrotu do 31 lipca 2026 roku;

  • produkty prawidłowo wprowadzone do obrotu przed tą datą mogą być nadal udostępniane do 31 lipca 2028 roku.

 

Od 1 sierpnia 2026 roku nowe partie wprowadzane do obrotu powinny posiadać oznakowanie dostosowane do zmienionych zasad.

 

System zarządzania etykietami powinien kontrolować:

  • wersję receptury;

  • kompozycję zapachową;

  • datę zatwierdzenia;

  • datę rozpoczęcia używania projektu;

  • zapasy wcześniejszych materiałów;

  • status aktywny albo wycofany.

środki ostrożności

Szczególne środki ostrożności

Na etykiecie należy umieścić środki ostrożności wymagane dla określonych składników, zastosowań i kategorii produktów.

 

Mogą one dotyczyć między innymi:

  • kontaktu z oczami;

  • sposobu spłukiwania;

  • stosowania profesjonalnego;

  • ochrony przed dziećmi;

  • używania wyłącznie w określonym miejscu;

  • wentylacji;

  • produktów aerozolowych;

  • łatwopalności;

  • czasu pozostawienia produktu na skórze albo włosach.

 

Nie należy kopiować jednego ostrzeżenia do wszystkich projektów. Treść musi wynikać z:

  • składu;

  • stężenia;

  • formy produktu;

  • sposobu użycia;

  • obowiązujących ograniczeń;

  • raportu bezpieczeństwa.

 

Szczególne środki ostrożności przeznaczone na rynek polski powinny być dostępne w języku polskim. Sama obecność ostrzeżenia po angielsku może być niewystarczająca.

 

Ostrzeżenie nie zwalnia producenta z obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa kosmetyku.

odpowiedzialność

Osoba odpowiedzialna i jej adres

Do obrotu w Unii Europejskiej można wprowadzić wyłącznie produkty kosmetyczne, dla których wyznaczono osobę odpowiedzialną mającą siedzibę na terenie UE. Osoba odpowiedzialna zapewnia spełnienie odpowiednich obowiązków regulacyjnych.

 

Na oznakowaniu podaje się:

  • nazwę albo imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej;

  • jej adres;

  • kraj pochodzenia w przypadku produktu importowanego spoza UE.

 

Jeżeli podanych jest kilka adresów, należy wyróżnić adres, pod którym dostępna jest dokumentacja produktu.

 

Do obowiązków osoby odpowiedzialnej należą między innymi:

  • zapewnienie oceny bezpieczeństwa;

  • posiadanie raportu bezpieczeństwa;

  • przechowywanie dokumentacji produktu;

  • zapewnienie prawidłowego oznakowania;

  • notyfikacja przed wprowadzeniem do obrotu;

  • podejmowanie działań w przypadku niezgodności.

 

Może korzystać z usług ekspertów i podwykonawców, ale zlecenie przygotowania dokumentacji albo etykiety nie przenosi automatycznie odpowiedzialności regulacyjnej.

cpnp

CPNP nie jest systemem serializacji

CPNP jest bezpłatnym unijnym portalem służącym do zgłaszania informacji o produktach kosmetycznych wprowadzanych na rynek UE.

 

Nie jest natomiast:

  • bazą wszystkich numerów partii;

  • systemem rejestrującym każdą sztukę;

  • narzędziem do generowania kodów seryjnych;

  • odpowiednikiem systemów serializacji leków;

  • systemem bezpośrednio sterującym drukarką.

 

Dane produkcyjne pozostają przede wszystkim w systemach producenta, takich jak ERP, MES, LIMS albo system jakości, które są powiązane z przemysłowymi systemami znakowania REA i weryfikacji kodów.

Case Study

Bezpośrednie znakowanie szklanych flakonów perfum – koszt niższy o 45%

Projekt w skrócie

Producent perfum premium wykorzystywał niewielkie etykiety do nanoszenia danych produkcyjnych na szklanych flakonach.

 

Małe i obłe opakowania utrudniały stabilne naklejanie etykiety, a warunki użytkowania produktu mogły powodować jej odklejanie. Proces generował również odpady w postaci silikonowanych podkładów.

Problem

Klient potrzebował rozwiązania umożliwiającego naniesienie numeru partii i innych danych bezpośrednio na szkło, bez dodawania kolejnego elementu wpływającego na wygląd opakowania premium.

 

Szkło jest powierzchnią niechłonną, dlatego standardowy atrament nie zawsze zapewnia właściwą przyczepność. System musiał więc połączyć wysoką jakość drobnego nadruku z odpowiednim sposobem jego utrwalenia.

Znakowanie kosmetyków numerem partii i datą ważności na spodzie przezroczystego flakonu.

Założenia projektu

System miał:

 

  • drukować bezpośrednio na szklanym flakonie,
  • zachować estetykę opakowania,
  • wykonywać drobne dane produkcyjne,
  • ograniczyć wykorzystanie etykiet,
  • szybko utrwalać nadruk,
  • pracować bez dodatkowych przestojów przy zmianie wariantu produktu.

Zastosowane rozwiązanie

Zastosowano REA JET HR 2.0 wraz z atramentem UV dobranym do powierzchni szkła.

 

Głowicę zamontowano pod transporterem, dzięki czemu oznaczenie może być wykonywane w wybranym miejscu opakowania.

 

Bezpośrednio za strefą znakowania znajduje się lampa UV utwardzająca atrament.

Znakowanie kosmetyków numerem partii i datą ważności na przezroczystym opakowaniu przesuwającym się po linii produkcyjnej.

Integracja z procesem produkcyjnym

Proces obejmuje trzy następujące po sobie etapy:

 

  1. pozycjonowanie flakonu,
  2. wykonanie nadruku przez głowicę TIJ,
  3. natychmiastowe utwardzenie atramentu promieniowaniem UV.

 

W testowanej aplikacji uzyskano odporność odpowiadającą warunkom użytkowania produktu i wyeliminowano konieczność stosowania dotychczasowej etykiety.

 

Jeżeli na opakowaniu mają znaleźć się również kody 1D lub 2D, ich jakość można kontrolować za pomocą REA VERIFIER.

Wyniki wdrożenia

Po uruchomieniu systemu:

 

  • koszt jednostkowego znakowania flakonu spadł o 45%,
  • wyeliminowano odpady związane z podkładami dotychczasowych etykiet,
  • czas przestojów związanych ze zmianą rolek etykiet skrócono do zera,
  • uzyskano dyskretne oznaczenie bezpośrednio na powierzchni szkła,
  • ograniczono liczbę materiałów potrzebnych do znakowania produktu.

Dlaczego zastosowano TIJ z utwardzaniem UV?

TIJ zapewnia wysoką rozdzielczość potrzebną do niewielkich i estetycznych oznaczeń.

 

Na szkle równie ważny jest jednak właściwy atrament. Utwardzanie UV pozwala szybko zakończyć proces i przygotować opakowanie do dalszego transportu na linii.

 

Wniosek

 

W branży kosmetycznej system znakowania powinien być projektowany razem z opakowaniem. Oznaczenie musi być czytelne i trwałe, ale nie powinno zaburzać wyglądu produktu, szczególnie w segmencie premium.

Zobacz inne Case Study

kosmetyki

Kosmetyki naturalne i konwencjonalne

Prawo unijne nie tworzy odrębnego, łagodniejszego zestawu obowiązków dla kosmetyków określanych jako naturalne. Kosmetyk naturalny i produkt konwencjonalny podlegają tym samym podstawowym wymaganiom dotyczącym bezpieczeństwa, dokumentacji i informacji dla konsumenta.

 

ISO 16128-1 zawiera wytyczne dotyczące definicji naturalnych i organicznych składników, a ISO 16128-2 opisuje sposób obliczania wskaźników naturalności, pochodzenia naturalnego, organiczności i pochodzenia organicznego. Normy te nie regulują jednak komunikacji marketingowej ani nie stanowią same w sobie systemu certyfikacji produktu.

 

Producenci mogą korzystać z dobrowolnych certyfikatów i oznaczeń, ale deklaracje takie powinny być:

  • prawdziwe;

  • zrozumiałe;

  • poparte dowodami;

  • zgodne z rzeczywistym składem;

  • niewprowadzające konsumenta w błąd.

 

Rozporządzenie 655/2013 ustanawia wspólne kryteria dla oświadczeń dotyczących produktów kosmetycznych, obejmujące między innymi zgodność z prawem, prawdziwość i dowody.

etykieta kosmetyczna

Język polski na etykiecie kosmetycznej

Nie wszystkie elementy muszą zostać dosłownie przetłumaczone.

 

Na rynku polskim w języku polskim powinny być przedstawione wymagane informacje przeznaczone dla użytkownika końcowego, w szczególności:

  • nominalna zawartość;

  • data albo PAO, gdy wymagana jest informacja tekstowa;

  • środki ostrożności;

  • funkcja kosmetyku, jeżeli nie wynika z prezentacji.

 

Nie wymaga się automatycznego tłumaczenia:

  • nazwy marki;

  • nazwy handlowej;

  • kodów;

  • nazw składników użytych zgodnie ze wspólnym nazewnictwem;

  • symboli graficznych.

 

Kontrole krajowe potwierdzają, że brak polskiej wersji funkcji i środków ostrożności może zostać uznany za niezgodność.

opakowanie

Opakowanie pierwotne, zewnętrzne i zbiorcze

Pojemnik

To opakowanie pozostające w bezpośrednim kontakcie z kosmetykiem, na przykład:

  • butelka;

  • flakon;

  • słoik;

  • tuba;

  • ampułka;

  • puszka;

  • pojemnik szminki.

 

Na pojemniku często wykonuje się krótki nadruk serii, datę, kod albo oznaczenie wariantu.

 

Opakowanie zewnętrzne

Może nim być:

  • kartonik;

  • pudełko;

  • zestaw;

  • folia;

  • opakowanie prezentowe.

 

Na opakowaniu zewnętrznym umieszcza się zwykle większą część treści, w tym skład INCI, ostrzeżenia, kod handlowy i informacje marketingowe.

 

Opakowanie zbiorcze

Karton transportowy może zawierać:

  • GTIN;

  • kod produktu;

  • identyfikator serii;

  • liczbę sztuk;

  • dane magazynowe;

  • kod logistyczny.

 

Paleta

Na palecie stosuje się zazwyczaj etykietę logistyczną, kod jednostki transportowej i dane odbiorcy.

 

Każdy poziom wymaga innej powierzchni zadruku, innej wielkości kodu i niekiedy innego urządzenia.

technologie

Technologie stosowane w branży kosmetycznej

Zastosowanie

Typowe rozwiązanie

Krótkie dane na butelce

CIJ

Oznaczenie zgrzewu tuby

CIJ

Kod na kartoniku

TIJ

Drobny tekst na etykiecie

TIJ lub druk etykiet

Szklany flakon

CIJ, laser CO₂, UV lub etykieta po próbie

Metalowa nakrętka

Fiber albo CIJ

Mały pojemnik z tworzywa

CIJ, UV albo etykieta

Etykieta przednia i tylna

REA LABEL

Etykieta zabezpieczająca

REA LABEL

Zmienna etykieta kartonu

Print & Apply

Kontrola EAN lub kodu 2D

Skaner albo kamera

Pomiar parametrów symbolu

REA VERIFIER

Tabela pokazuje typowe kierunki doboru. Ostateczną konfigurację ustala się po próbie na rzeczywistym materiale, korzystając z pełnej gamy produktów i systemów znakowania REA.

 

cij

CIJ do butelek, słoików i tub

Continuous Inkjet sprawdza się na szybko poruszających się i zakrzywionych powierzchniach.

 

Może drukować na:

  • szkle;

  • tworzywach;

  • metalu;

  • tubach;

  • zakrętkach;

  • opakowaniach aerozolowych.

 

REA JET SC 2.0 jest przemysłową drukarką CIJ stosowaną również w branży kosmetycznej. Drukarka REA JET SC 2.0 do małych znaków CIJ umożliwia bezkontaktowe nanoszenie danych na opakowania i produkty.

 

Typowy nadruk obejmuje:

  • kod serii;

  • datę;

  • godzinę;

  • oznaczenie linii;

  • krótki tekst;

  • prosty kod maszynowy.

 

CIJ toleruje większe różnice odległości od powierzchni niż TIJ, dlatego może być odpowiedni dla butelek o niewielkich odchyleniach położenia.

 

Nie jest pierwszym wyborem do pełnego składu, dużej grafiki ani rozbudowanej etykiety.

tij

TIJ do kartoników i etykiet

Thermal Inkjet umożliwia drukowanie drobnego tekstu oraz kodów wysokiej rozdzielczości.

 

REA JET HR 2.0 wykonuje oznaczenia do 600 dpi i może drukować teksty, kody 1D, kody matrycowe oraz grafikę, wpisując się w ofertę drukarek przemysłowych do znakowania produktów i opakowań.

 

TIJ nadaje się do:

  • kartoników;

  • papieru;

  • samoprzylepnych nośników;

  • wybranych folii;

  • płaskich części opakowania.

 

Wymaga:

  • stabilnego prowadzenia;

  • niewielkiej odległości od głowicy;

  • dobrania atramentu do powierzchni;

  • czasu na wyschnięcie;

  • ochrony głowicy przed kolizją.

 

Wysoka rozdzielczość nie gwarantuje automatycznie prawidłowego kodu. Znaczenie mają także kontrast, wielkość modułu, strefa ciszy i jakość materiału.

znakowarki laserowe

Laser CO₂, UV czy Fiber?

Laser CO₂

REA LASER CL może być stosowany do wybranych:

  • szkieł;

  • kartonów;

  • papierów;

  • tworzyw;

  • powłok;

  • materiałów organicznych.

 

Na szkle trzeba ocenić:

  • kontrast;

  • wygląd powierzchni;

  • ryzyko mikropęknięć;

  • naprężenia;

  • wpływ na wytrzymałość flakonu.

 

Laser UV

REA LASER UV jest przeznaczony między innymi do tworzyw, szkła, folii, materiałów powlekanych i delikatnych opakowań. Może wykonywać małe teksty, zmienne dane i kody.

 

Technologia może ograniczyć obszar wpływu cieplnego, ale nie jest całkowicie pozbawiona oddziaływania na powierzchnię.

 

Laser Fiber

Fiber stosuje się przede wszystkim do:

  • metalowych nakrętek;

  • aluminiowych puszek;

  • elementów stalowych;

  • wybranych powłok metalizowanych.

 

Dobór lasera powinien uwzględniać materiał, barwnik, powłokę, grubość ścianki i czas cyklu.

etykiety

Etykieta kosmetyczna i automatyczna aplikacja

Etykieta kosmetyczna może łączyć informacje obowiązkowe z identyfikacją wizualną marki.

 

Systemy REA LABEL mogą obsługiwać:

  • etykietę przednią;

  • etykietę tylną;

  • aplikację obwodową;

  • oznaczenie od góry;

  • małe pojemniki;

  • plomby zabezpieczające;

  • kartony zbiorcze;

  • palety.

 

REA LABEL DS łączy drukowanie zmiennych danych z bezpośrednią aplikacją na produkt albo opakowanie.

 

Wybierając etykietę, należy uwzględnić:

  • rodzaj szkła lub tworzywa;

  • promień krzywizny;

  • sztywność folii;

  • klej;

  • wilgoć;

  • oleje;

  • alkohol;

  • temperaturę aplikacji;

  • miejsce aplikacji;

  • przechowywanie w łazience.

 

Na małych butelkach zbyt sztywny nośnik może odklejać się na krawędziach albo marszczyć.

etykiety

Etykiety zabezpieczające

Plomba może zostać umieszczona:

  • na zamknięciu kartonika;

  • pomiędzy nakrętką a korpusem;

  • na krawędzi pudełka;

  • na folii zewnętrznej.

 

Może mieć postać:

  • etykiety VOID;

  • materiału rozwarstwiającego się;

  • etykiety kruchej;

  • zamknięcia ulegającego widocznemu uszkodzeniu.

 

Takie zabezpieczenie nie jest obowiązkowe dla każdego kosmetyku. Jego zastosowanie zależy od konstrukcji pojemnika, dystrybucji oraz oceny ryzyka.

kody kreskowe

Kody kreskowe, Data Matrix i QR

EAN i GTIN

Kody kreskowe EAN służą przede wszystkim do identyfikacji jednostki handlowej.

 

Kod powinien odpowiadać:

  • wariantowi;

  • pojemności;

  • rynkowi;

  • projektowi;

  • kartotece produktu.

 

Data Matrix

W porównaniu z kodami QR kod Data Matrix i kod QR różnią się budową, pojemnością i typowymi zastosowaniami w przemyśle.

 

Może przechowywać:

  • identyfikator produktu;

  • serię;

  • datę;

  • dane procesowe;

  • numer seryjny.

 

Powszechny obowiązek indywidualnej serializacji nie dotyczy wszystkich kosmetyków.

 

QR

Kod QR może prowadzić do:

  • strony produktu;

  • instrukcji;

  • programu lojalnościowego;

  • informacji o recyklingu;

  • formularza reklamacyjnego;

  • rozszerzonej treści w kilku językach.

 

Nie zastępuje automatycznie danych, które muszą zostać zamieszczone na opakowaniu kosmetyku albo innym dopuszczonym nośniku.

kontrola kodów

Kontrola kodów i nadruków

Kontrola może obejmować:

 

Obecność

System sprawdza, czy nadruk albo etykieta znajduje się na produkcie.

 

Odczyt

Kamera lub skaner rozpoznaje treść kodu.

 

Porównanie

Odczyt jest porównywany ze zleceniem, właściwym EAN albo oczekiwaną serią.

 

OCR i OCV

System może sprawdzać datę, krótki tekst i wybrane pola.

 

Weryfikacja jakości

REA VeriMax jest przeznaczony do integracji z liniami i kontroli kodów 1D oraz 2D, a REA VeriCube może służyć do pomiarów poza linią, zgodnie z funkcjonalnością weryfikatorów kodów 1D i 2D REA VeriMax i VeriCube.

 

Weryfikator nie ocenia:

  • składu INCI;

  • zasadności oświadczeń marketingowych;

  • poprawności PAO;

  • notyfikacji CPNP;

  • bezpieczeństwa formuły.

oświadczenia

Oświadczenia marketingowe na opakowaniu

Oświadczenia w postaci tekstu, nazwy, znaku, obrazu albo grafiki nie mogą przypisywać kosmetykowi cech i funkcji, których nie posiada.

 

Dotyczy to między innymi haseł:

  • naturalny;

  • organiczny;

  • hipoalergiczny;

  • dermatologicznie testowany;

  • bezpieczny;

  • nietoksyczny;

  • chroni przez określony czas;

  • redukuje konkretny problem.

 

Oświadczenia powinny być zgodne z prawem, prawdziwe, poparte dowodami, uczciwe i zrozumiałe dla konsumenta.

 

Drukarka może nanieść komunikat, ale nie weryfikuje, czy producent posiada dowody uzasadniające jego użycie.

odporność

Odporność nadruku i etykiety

Trwałość zależy od:

  • powierzchni;

  • atramentu;

  • kleju;

  • powłoki;

  • warunków użytkowania;

  • kontaktu z produktem;

  • sposobu przechowywania.

 

Perfumy i produkty alkoholowe

Należy sprawdzić:

  • kontakt z alkoholem;

  • opary;

  • kondensację;

  • przecieranie;

  • tarcie dłoni.

 

Olejki i kremy

Znaczenie mają:

  • kontakt z tłuszczem;

  • migracja produktu;

  • zabrudzenie kodu;

  • osłabienie kleju;

  • wielokrotne czyszczenie.

 

Kosmetyki łazienkowe

Test powinien uwzględniać:

  • wodę;

  • parę;

  • detergenty;

  • wysoką wilgotność;

  • zmiany temperatury.

 

Ogólna deklaracja „odporność na substancje chemiczne” jest niewystarczająca. Należy wskazać konkretną substancję, stężenie, czas kontaktu i liczbę cykli.

integracja

Integracja z ERP i MES

System może pobierać, w zależności od specyfiki linii i branży, parametry spotykane również w rozwiązaniach REA JET sprawdzonych w różnych gałęziach przemysłu:

  • indeks produktu;

  • kod serii;

  • wariant zapachowy;

  • pojemność;

  • EAN;

  • język;

  • rynek;

  • projekt;

  • datę;

  • kod QR.

 

Warto określić jedno źródło zatwierdzonych danych dla:

  • receptury;

  • oznakowania;

  • projektu;

  • rynku;

  • języka;

  • identyfikatora produktu.

 

Proces powinien obsługiwać:

  • zmianę zlecenia;

  • zmianę serii;

  • wycofany projekt;

  • brak komunikacji;

  • zatrzymanie linii;

  • ponowny rozruch;

  • odrzuty;

  • rework.

kontrola

Kontrola wersji etykiet i receptur

Dla każdego projektu warto przechowywać – podobnie jak w innych zastosowaniach znakowania w przemyśle – kluczowe dane referencyjne:

  • numer wersji;

  • datę zatwierdzenia;

  • status;

  • rynek;

  • język;

  • recepturę;

  • pojemność;

  • EAN;

  • listę alergenów.

 

System powinien uniemożliwić wykorzystanie:

  • starego składu;

  • projektu dla innego rynku;

  • błędnej wersji językowej;

  • niewłaściwego kodu;

  • oznakowania dla innej objętości produktu.

 

Kontrola wersji nabrała szczególnego znaczenia po zakończeniu 31 lipca 2026 roku okresu na wprowadzanie produktów z wcześniejszym oznakowaniem alergenów zapachowych.

architektura

Przykładowa architektura stanowiska

Elementy stanowiska

Stanowisko może obejmować:

  • transporter,

  • czujnik pojemnika,

  • system prowadzenia,

  • drukarkę CIJ albo laser,

  • kamerę,

  • system odrzutu,

  • połączenie z MES.

 

Poszczególne elementy powinny być dobrane do kształtu opakowania, prędkości linii oraz wymaganego zakresu kontroli oznaczenia.

 

Przebieg procesu

Proces może przebiegać w następujący sposób:

  1. MES przekazuje dane.

  2. Czujnik wykrywa produkt.

  3. System potwierdza jego prawidłową orientację.

  4. Powstaje nadruk lub oznaczenie laserowe.

  5. Kamera sprawdza treść.

  6. Odczyt jest porównywany ze zleceniem.

  7. Produkt niezgodny zostaje odrzucony.

  8. Wynik operacji jest zapisywany.

 

Taki przebieg pozwala połączyć znakowanie, kontrolę jakości i identyfikowalność produktu w jednym zautomatyzowanym procesie.

 

Stabilizacja i orientacja flakonów

Niestabilne flakony mogą wymagać zastosowania:

  • ślimaka rozdzielającego,

  • prowadnic bocznych,

  • koła gwiazdowego,

  • uchwytu,

  • mechanizmu obrotu pojemnika,

  • systemu orientacji.

 

Odpowiednie prowadzenie produktu zapewnia powtarzalne położenie nadruku oraz umożliwia prawidłową kontrolę oznaczenia przez kamerę.

próba

Jak przeprowadzić próbę?

Do testu należy dostarczyć rzeczywiste opakowania:

  • flakony;

  • butelki;

  • tuby;

  • słoiki;

  • kartoniki;

  • nakrętki;

  • etykiety;

  • opakowania z docelową grafiką;

  • próbki od różnych dostawców.

 

Należy przekazać:

  • projekt;

  • treść;

  • kod;

  • najmniejszą czcionkę;

  • prędkość;

  • miejsce nadruku;

  • opis kosmetyku;

  • substancje mogące mieć kontakt z oznaczeniem.

 

Podczas próby ocenia się:

  • kontrast;

  • schnięcie;

  • przyczepność;

  • rozmazywanie;

  • ścieranie;

  • kontakt z alkoholem;

  • kontakt z olejem;

  • wilgoć;

  • czytelność;

  • estetykę;

  • powtarzalność położenia.

 

Test powinien zostać wykonany przy prędkości nominalnej i maksymalnej oraz po napełnieniu, zakręceniu, etykietowaniu, kartonowaniu i próbnym transporcie.

Znakowanie kosmetyków kodem identyfikacyjnym na dolnej części opakowania.
Znakowanie kosmetyków na metalowych opakowaniach za pomocą przemysłowej głowicy zintegrowanej z linią.
Znakowanie kosmetyków etykietą logistyczną z kodem kreskowym na zbiorczym opakowaniu butelek.
Znakowanie kosmetyków na kartonach transportowanych przez automatyczną linię produkcyjną.
Znakowanie kosmetyków na opakowaniach szminek numerem partii, kolorem lub danymi identyfikacyjnymi.
Znakowanie kosmetyków za pomocą przemysłowej drukarki pracującej na automatycznej linii.
Znakowanie kosmetyków na zautomatyzowanej linii wyposażonej w system transportu i urządzenia produkcyjne.
Znakowanie kosmetyków na niebieskich butelkach transportowanych w rzędzie przez linię produkcyjną.
Znakowanie kosmetyków przy użyciu przemysłowego systemu drukującego zintegrowanego z linią produkcyjną.

podsumowanie

Podsumowanie

Znakowanie kosmetyków powinno łączyć zgodność informacji, czytelność, estetykę oraz odporność na warunki rzeczywistego użytkowania.

 

Najważniejsze elementy procesu to:

  • prawidłowa identyfikacja produktu kosmetycznego;

  • zgodność treści z recepturą;

  • kontrola dat i PAO;

  • aktualny skład INCI;

  • odpowiednie ostrzeżenia;

  • właściwa wersja językowa;

  • trwały i czytelny nadruk;

  • kontrola kodu;

  • integracja z ERP albo MES.

 

REA JET SC 2.0 może wykonywać krótkie dane na butelkach, tubach i słoikach. REA JET HR 2.0 nadaje się do tekstów i kodów na kartonikach oraz etykietach. Systemy REA LASER umożliwiają znakowanie wybranych szkieł, tworzyw i metali, a REA LABEL automatyzuje aplikację etykiet produktowych, zabezpieczających i logistycznych – rozwiązania te rozwija producent systemów do znakowania REA JET.

 

Ostateczną metodę należy potwierdzić próbą na docelowym opakowaniu, z rzeczywistą treścią, przy docelowej prędkości i po kontakcie z substancjami występującymi w procesie oraz podczas używania kosmetyku.

źródła

Źródła i podstawy prawne

Wymagania dotyczące bezpieczeństwa, oznakowania, informacji przekazywanych konsumentom oraz zgłaszania produktów kosmetycznych wynikają z przepisów Unii Europejskiej i prawa krajowego. Przy projektowaniu oznakowania kosmetyków warto opierać się przede wszystkim na aktualnych tekstach aktów prawnych oraz oficjalnych materiałach Komisji Europejskiej.

 

REA JET HR 2.0

Pobierz prospekt drukarki kartridżowej HR 2.0

Pobierz plik PDF

Katalog REA

Pobierz katalog produktów REA 

Pobierz plik PDF
MASZ PYTANIA?

FAQ: Najczęściej zadawane pytania

CIJ sprawdza się na butelkach, słoikach i tubach. TIJ jest odpowiedni do kartoników i płaskich etykiet. Dla szkła, metalu i niektórych tworzyw można rozważyć laser.

Artykuł 19 zawiera siedem głównych kategorii informacji, ale część z nich jest warunkowa. Wykaz składników jest dodatkowo uregulowany w tej samej sekcji. Zakres należy ustalić dla konkretnego produktu.

Nie. Dla trwałości nieprzekraczającej 30 miesięcy stosuje się datę. Przy dłuższej trwałości zazwyczaj stosuje się PAO, jeżeli ma zastosowanie.

Nie. Przepisy dopuszczają miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok.

Tylko w szczególnych przypadkach, gdy umieszczenie go na bardzo małym pojemniku jest praktycznie niemożliwe.

Mogą być wymienione w dowolnej kolejności po składnikach występujących w stężeniu powyżej 1%.

Nie automatycznie. Może uzupełniać informacje, lecz nie zastępuje obowiązkowego wykazu na dozwolonym nośniku.

Nie istnieje jeden obowiązkowy unijny certyfikat dla wszystkich kosmetyków naturalnych. Producenci mogą korzystać z systemów dobrowolnych.

Nie. Norma podaje definicje i metody obliczania wskaźników, ale nie jest systemem certyfikacji ani regulacją komunikacji marketingowej.

Wymagane informacje konsumenckie wskazane przepisami językowymi powinny być dostępne po polsku. Nazwa marki i wspólne nazwy składników nie wymagają zwykłego tłumaczenia.

Tak, po dobraniu odpowiedniego atramentu i przeprowadzeniu testu z rzeczywistym produktem.

Nie. Liczą się także podłoże, kontrast, wielkość modułu, połysk i warunki odczytu.

Tak. Przed wprowadzeniem do obrotu wymagane informacje przekazuje się przez CPNP.

Nie. Jest portalem notyfikacji produktów, a nie pełną historią produkcji.

Tak. Oświadczenia powinny być prawdziwe i poparte odpowiednimi dowodami.

Tak. Powierzchnie różnią się pomiędzy materiałami, dostawcami i seriami produkcyjnymi.

Dobierzmy technologię znakowania do Twojej produkcji

Umów się na bezpłatną konsultację z naszym ekspertem. 

1 Wypełnij formularz.
2 Nasz ekspert skontaktuje się z Tobą niezwłocznie po otrzymaniu zapytania.
3 W trakcie rozmowy zaproponujemy rozwiązania dla Twojej linii produkcyjnej wraz ze wstępną kalkulacją oszczędności.
*Pola wymagane
Umów konsultację