Drukarka do tubek i znakowanie kosmetyków – daty, numery partii i kody
Drukarka do tubek to przemysłowy system znakowania przeznaczony do nanoszenia danych zmiennych na tuby i inne opakowania kosmetyczne bezpośrednio podczas procesu produkcji lub pakowania. Może drukować między innymi numer partii, datę minimalnej trwałości, oznaczenie produkcyjne, tekst, kod kreskowy, QR lub Data Matrix. W zależności od materiału opakowania stosuje się druk atramentowy CIJ lub TIJ, znakowanie laserowe albo automatyczne etykietowanie.
Oznakowanie produktów kosmetycznych – jakie informacje mogą znajdować się na opakowaniu?
Znakowanie kosmetyków obejmuje zarówno informacje przygotowane wcześniej w projekcie graficznym opakowania, jak i dane zmienne, które mogą zmieniać się wraz z kolejną partią, zleceniem lub datą produkcji.
W branży kosmetycznej wybór urządzenia nie powinien opierać się wyłącznie na prędkości drukowania. Równie ważne są rodzaj materiału, kształt opakowania, miejsce wykonania nadruku, wymagany kontrast, odporność oznaczenia i sposób prowadzenia produktu na linii produkcyjnej.
Innych parametrów wymaga miękka tubka z tworzywa, innych szklany flakon, lakierowana butelka, słoiczek, kartonik czy opakowanie zbiorcze.
W przypadku produktów kosmetycznych szczególnie często automatycznie nanoszone są numer partii produktu oraz informacje dotyczące trwałości. System może również drukować dodatkowe oznaczenia produkcyjne i logistyczne, jeżeli wymaga tego proces producenta.
Nie wszystkie informacje wymagane prawem muszą więc powstawać w przemysłowej drukarce na linii. Nazwa produktu, wykaz składników INCI, ilość nominalna czy funkcja kosmetyku są często częścią stałej grafiki opakowania, natomiast numer partii i informacje zmieniające się pomiędzy seriami są naturalnym zastosowaniem przemysłowego systemu znakowania.
Jaka drukarka do tubek będzie najlepsza?
Nie istnieje jedna uniwersalna drukarka do tubek, która będzie optymalna dla każdego kosmetyku.
Wybór technologii znakowania zależy przede wszystkim od materiału tubki, miejsca nadruku, prędkości linii produkcyjnej, wymaganej wielkości znaków, kontrastu oraz oczekiwanej odporności oznaczenia.
| Potrzeba | Technologia do rozważenia |
|---|---|
| numer partii i data na szybko poruszającej się tubce | CIJ |
| drobny tekst i kody wysokiej rozdzielczości | TIJ |
| trwałe oznaczenie bez atramentu | odpowiednio dobrany laser |
| etykieta z dużą ilością informacji | system etykietujący / Print & Apply |
| oznaczenie kartonika jednostkowego | TIJ, CIJ lub laser – zależnie od materiału |
| oznaczenie opakowania zbiorczego | druk bezpośredni lub etykietowanie |
Nie oznacza to, że każda z wymienionych technologii będzie poprawna dla każdego opakowania. Ostateczny wybór powinien zostać potwierdzony testem na rzeczywistym materiale i przy parametrach zbliżonych do warunków produkcyjnych.
Drukarka CIJ i TIJ do tubek na liniach produkcyjnych
Technologia CIJ – Continuous Inkjet – jest często stosowana do nanoszenia krótkich danych zmiennych na opakowania poruszające się na linii produkcyjnej.
Może być dobrym rozwiązaniem przy drukowaniu numeru partii, daty, kodu produkcyjnego lub krótkiego tekstu na tubkach, butelkach, nakrętkach i innych opakowaniach.
Technologia jest bezkontaktowa, dlatego może pracować również wtedy, gdy geometria produktu utrudnia prowadzenie głowicy bardzo blisko powierzchni.
Kluczowe znaczenie ma dobór odpowiedniego atramentu do konkretnego materiału, czasu schnięcia i wymaganej odporności nadruku.
Drukarka do tubek wysokiej rozdzielczości – TIJ
Technologia TIJ sprawdza się tam, gdzie wymagana jest wysoka rozdzielczość, bardzo dobra czytelność małego tekstu oraz precyzyjne odwzorowanie kodów 1D i 2D.
Może być wykorzystywana do znakowania kartoników kosmetycznych, etykiet oraz odpowiednio przygotowanych powierzchni opakowań.
W przypadku TIJ szczególnie istotne jest stabilne prowadzenie produktu i zachowanie właściwej odległości pomiędzy głowicą a znakowaną powierzchnią.
Dlatego przy wyborze urządzenia nie wystarczy informacja, że tubka jest wykonana z tworzywa. Należy sprawdzić konkretny materiał, właściwości powierzchni, sposób transportu i rzeczywistą geometrię opakowania.
Rekomendowane rozwiązania do znakowania tubek i opakowań kosmetycznych
REA JET SC 2.0
Bezkontaktowy system CIJ do nanoszenia numerów partii, dat, krótkich tekstów i innych danych zmiennych na tubkach i opakowaniach poruszających się na linii.
REA JET HR – TIJ
Technologia wysokiej rozdzielczości do małego tekstu, kodów 1D/2D i danych zmiennych na odpowiednio przygotowanych powierzchniach i kartonikach kosmetycznych.
REA LASER UV 5W
Laser 355 nm do precyzyjnego znakowania wybranych tworzyw i powierzchni opakowań kosmetycznych – po wykonaniu próby na rzeczywistym materiale.
REA LABEL
Automatyczne i precyzyjne etykietowanie tubek, kartoników, opakowań jednostkowych i zbiorczych, gdy informacja ma być nanoszona na etykiecie.
Jak materiał i kształt opakowania wpływają na jakość znakowania?
Branża kosmetyczna wykorzystuje wyjątkowo szeroki zakres opakowań: miękkie tubki, sztywne pojemniki z tworzyw sztucznych, szkło, karton, laminaty, etykiety i opakowania premium.
Dlatego przed wyborem drukarki należy sprawdzić rzeczywisty produkt.
Na jakość znakowania wpływa między innymi energia powierzchniowa materiału, obecność powłoki lub lakieru, kolor podłoża, chropowatość, promień krzywizny, możliwość drgania opakowania oraz czas dostępny na wyschnięcie nadruku.
W praktyce oznacza to, że kompatybilności technologii znakowania z opakowaniem nie powinno oceniać się wyłącznie na podstawie nazwy tworzywa.
Próba wykonana na rzeczywistym materiale daje znacznie bardziej wiarygodną odpowiedź.
Precyzyjne etykietowanie opakowań kosmetycznych
Nie każda informacja musi być nanoszona bezpośrednio na opakowaniu.
Automatyczne i precyzyjne etykietowanie znajduje zastosowanie szczególnie wtedy, gdy trzeba umieścić większą ilość informacji, drukować dane na etykiecie albo aplikować oznaczenie w ściśle określonej pozycji.
System może drukować i aplikować etykietę na kartonik, opakowanie zbiorcze lub inny element procesu pakowania.
Na jakość etykietowania wpływa nie tylko sam aplikator. Znaczenie mają również stabilność transportu produktu, powtarzalność jego pozycji, prędkość linii, kształt opakowania i rodzaj etykiety.
Nasze znakowanie na Twojej tubce lub opakowaniu kosmetycznym
Prześlij próbki tubek, butelek, słoiczków, kartoników lub innych opakowań oraz informacje o materiale, wymaganej treści i prędkości linii. Sprawdzimy jakość oznaczenia i dobierzemy technologię do rzeczywistych warunków produkcji.
Oznakowanie kosmetyków – co wynika z przepisów?
Podstawowe wymagania dotyczące oznakowania produktów kosmetycznych w Unii Europejskiej określa art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Przepis wymienia siedem kategorii informacji, przy czym dla części z nich przewidziano wyjątki zależne między innymi od rodzaju produktu, jego trwałości i wielkości opakowania.
W Polsce dodatkowo obowiązuje zasada, zgodnie z którą produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oznakowuje się w języku polskim. (źródło)
Na pojemniku lub opakowaniu zewnętrznym, zgodnie z odpowiednimi przepisami i wyjątkami, znajdują się:
- dane osoby odpowiedzialnej – nazwa lub zarejestrowana firma oraz adres, a dla kosmetyków importowanych również kraj pochodzenia zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu;
- ilość nominalna w momencie pakowania, wyrażona masą lub objętością, z przewidzianymi prawem wyjątkami m.in. dla bardzo małych opakowań, bezpłatnych próbek i niektórych produktów jednorazowych;
- data minimalnej trwałości albo – dla produktów o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy – odpowiednie oznaczenie okresu po otwarciu, jeżeli pojęcie trwałości po otwarciu ma zastosowanie;
- szczególne środki ostrożności, w tym wymagane informacje dotyczące produktów przeznaczonych do stosowania profesjonalnego;
- numer partii produktu lub inne oznaczenie umożliwiające jego identyfikację;
- funkcja kosmetyku, jeśli nie wynika jednoznacznie z jego prezentacji;
- wykaz składników, poprzedzony określeniem „ingredients”, sporządzany według zasad przewidzianych w rozporządzeniu.
Dla producenta oznacza to, że projekt systemu znakowania powinien zaczynać się nie od wyboru konkretnej drukarki, lecz od określenia które dane są stałe, które zmieniają się pomiędzy partiami i w którym miejscu opakowania mają być nanoszone.
Data minimalnej trwałości kosmetyku – jak powinna być oznaczona?
Data minimalnej trwałości oznacza datę, do której dany produkt kosmetyczny, przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje swoje pierwotne właściwości i pozostaje zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa.
Rozporządzenie 1223/2009 wskazuje, że data minimalnej trwałości może zawierać miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok, w tej kolejności. Jeżeli jest to konieczne, informacja powinna zostać uzupełniona o warunki, które muszą zostać zachowane w celu zagwarantowania deklarowanej trwałości. (źródło)
To istotne również z punktu widzenia automatyzacji. Drukarka do tubek może otrzymywać konkretną datę z systemu sterowania, receptury lub bazy danych i nanosić ją automatycznie wraz z numerem partii.
Kosmetyki o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy
Jeżeli minimalna trwałość produktu jest dłuższa niż 30 miesięcy, podawanie daty minimalnej trwałości nie jest obowiązkowe. Zamiast niej, jeśli ma to zastosowanie, podaje się okres, w którym po otwarciu opakowania kosmetyk może być bezpiecznie stosowany.
Informację tę przedstawia się za pomocą symbolu otwartego słoiczka – PAO (Period After Opening) i odpowiedniego okresu, np. 6M, 12M lub 24M.
Nie jest więc precyzyjne stwierdzenie, że „kosmetyki powyżej 30 miesięcy po prostu nie mają daty ważności”. Prawidłowa informacja brzmi:
Dla kosmetyku o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy data minimalnej trwałości nie jest obowiązkowa, natomiast co do zasady podaje się okres bezpiecznego stosowania po otwarciu, chyba że pojęcie trwałości po otwarciu nie ma zastosowania. (źródło)
Numer partii produktu – kluczowy element identyfikacji kosmetyku
Numer partii produktu lub inne oznaczenie umożliwiające jego identyfikację jest jednym z elementów oznakowania wymaganych przez art. 19 rozporządzenia 1223/2009. Jeżeli ze względów praktycznych wynikających z małego rozmiaru kosmetyku nie można umieścić tej informacji bezpośrednio na pojemniku, może ona znajdować się tylko na opakowaniu zewnętrznym. (źródło)
Numer partii wspiera identyfikację konkretnej serii produkcyjnej i może zostać powiązany w systemie producenta z dokumentacją produkcyjną, zastosowanymi surowcami, czasem produkcji lub wynikami kontroli jakości.
Z tego względu drukowanie numeru partii bezpośrednio z zatwierdzonego źródła danych jest bezpieczniejsze procesowo niż każdorazowe ręczne wpisywanie wartości przez operatora.
Na nowoczesnej linii pakującej zmiana zlecenia może powodować automatyczne przesłanie do systemu znakowania nowego numeru partii, daty i pozostałych danych zmiennych.
Skład INCI i wykaz składników kosmetyku
Wykaz składników jest jednym z obowiązkowych elementów oznakowania produktu kosmetycznego. Zgodnie z rozporządzeniem poprzedza go określenie „ingredients”.
Składniki są zasadniczo wymieniane w porządku malejącym według masy w momencie ich dodawania do produktu. Składniki występujące w stężeniu poniżej 1% mogą być wymienione w dowolnej kolejności po składnikach występujących w stężeniu wyższym niż 1%. (źródło)
Pełny skład INCI jest najczęściej elementem wcześniej przygotowanego opakowania kosmetyku lub etykiety i nie musi być drukowany przez system nanoszący numer partii.
Warto jednak rozdzielić te dwa rodzaje informacji:
| Rodzaj informacji | Typowy sposób nanoszenia |
|---|---|
| skład INCI, nazwa, grafika, funkcja produktu | wcześniej zadrukowane opakowanie lub etykieta |
| numer partii | druk przemysłowy na linii |
| data minimalnej trwałości | druk przemysłowy na linii |
| oznaczenia produkcyjne | druk przemysłowy na linii |
| zmienny kod QR / Data Matrix | druk przemysłowy lub etykieta |
| dane logistyczne | nadruk lub automatyczna etykieta |
Takie rozdzielenie upraszcza proces i pozwala zmieniać informacje zależne od konkretnej partii bez konieczności przygotowywania nowych opakowań dla każdej serii.
Laser UV w znakowaniu opakowań kosmetycznych
Laser UV może być stosowany do trwałego znakowania wybranych tworzyw sztucznych i opakowań kosmetycznych, szczególnie tam, gdzie wymagane jest precyzyjne oznaczenie bez zastosowania atramentu.
Oddziaływanie lasera zależy jednak od składu materiału, pigmentów, dodatków i konstrukcji opakowania. Dwie wizualnie podobne tubki mogą reagować na tę samą wiązkę w zupełnie inny sposób.
Z tego względu laser UV nie powinien być dobierany wyłącznie na podstawie informacji „opakowanie z tworzywa sztucznego”.
Przed wdrożeniem znakowania laserowego należy wykonać próbę na rzeczywistym opakowaniu i ocenić kontrast, czytelność, trwałość oraz wpływ procesu na materiał.
Dotyczy to również innych źródeł laserowych. Technologia powinna zostać dobrana do konkretnej powierzchni, a nie odwrotnie.
Drukarka do tubek a dane zmienne i automatyzacja produkcji
Nowoczesny system znakowania może być częścią automatycznej linii produkcyjnej, a nie osobnym urządzeniem wymagającym każdorazowego ręcznego ustawiania. Dane zmienne mogą pochodzić z nadrzędnego systemu produkcyjnego, sterownika linii, PLC, bazy danych lub zatwierdzonego projektu nadruku.
Pozwala to ograniczyć liczbę czynności wykonywanych przez operatora i zmniejszyć ryzyko zastosowania błędnej daty lub niewłaściwego numeru partii.
Typowy proces może wyglądać następująco:
zlecenie produkcyjne → przesłanie danych → wybór właściwego projektu → wykrycie produktu → wykonanie oznaczenia → opcjonalna kontrola obecności lub jakości kodu.
W przypadku częstych zmian asortymentu ważny jest także czas przezbrojenia. Im więcej produktów, rodzajów opakowań i wariantów kosmetyków obsługuje jedna linia, tym większe znaczenie ma automatyczne zarządzanie zadaniami drukowania.
Jak dobrać drukarkę do tubek?
Najlepsza drukarka do tubek nie jest urządzeniem o najwyższej katalogowej prędkości, lecz systemem dopasowanym do rzeczywistego procesu produkcyjnego.
Przy doborze warto przeanalizować materiał opakowania, miejsce nadruku, wielkość dostępnego pola, wymagany kontrast, rodzaj drukowanych danych, prędkość transportu, częstotliwość zmian produktu, środowisko pracy oraz przewidywane koszty materiałów eksploatacyjnych i serwisu.
W przypadku technologii atramentowych do kosztów użytkowania należy zaliczać nie tylko sam tusz. Znaczenie mogą mieć również inne materiały eksploatacyjne, czyszczenie, planowa obsługa urządzenia i ewentualna wymiana elementów eksploatacyjnych.
Dlatego koszt pojedynczego materiału eksploatacyjnego nie powinien być jedynym kryterium porównania technologii.
Test znakowania na rzeczywistych opakowaniach kosmetycznych
Najbardziej wiarygodnym sposobem oceny technologii znakowania jest test wykonany na rzeczywistym produkcie lub opakowaniu klienta.
Pozwala sprawdzić nie tylko wygląd nadruku, ale również jego kontrast, pozycję, czas schnięcia, odporność na ścieranie oraz zachowanie materiału w rzeczywistych warunkach.
W przypadku lasera można dodatkowo ocenić sposób reakcji materiału na wiązkę. Przy technologii atramentowej można dobrać atrament zapewniający właściwą przyczepność i czas schnięcia.
Test może również wykazać, że technologia początkowo rozważana przez producenta nie jest rozwiązaniem optymalnym.
Aktualne wymagania dotyczące oznaczania alergenów zapachowych
Rozporządzenie (UE) 2023/1545
W branży kosmetycznej warto zwrócić uwagę na rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1545, które rozszerzyło wymagania dotyczące indywidualnego oznaczania określonych alergenów zapachowych w produktach kosmetycznych.
31 lipca 2026 r.
Dla nowych ograniczeń zastosowano okresy przejściowe. Produkty niespełniające nowych wymagań mogły być wprowadzane na rynek Unii do 31 lipca 2026 r.
31 lipca 2028 r.
Produkty wprowadzone wcześniej mogą być udostępniane na rynku do 31 lipca 2028 r.
Znaczenie dla producenta
Ma to praktyczne znaczenie dla producentów przygotowujących nowe projekty opakowań i wykazy składników. Pokazuje również, dlaczego system oznakowania kosmetyków powinien umożliwiać sprawne dostosowanie treści do zmian regulacyjnych.



FAQ: Najczęściej zadawane pytania
Jaka drukarka do tubek kosmetycznych jest najlepsza?
Nie istnieje jedna najlepsza drukarka do wszystkich tubek. Do nanoszenia dat i numerów partii na szybkich liniach często stosuje się CIJ, natomiast TIJ sprawdza się przy małych znakach i kodach wymagających wysokiej rozdzielczości. Dla wybranych materiałów można zastosować laser. Ostateczny wybór powinien zostać poprzedzony próbą na rzeczywistym opakowaniu.
Czy na kosmetyku musi być numer partii?
Tak. Zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1223/2009 na produkcie kosmetycznym powinien znajdować się numer partii produkcyjnej lub inne oznaczenie pozwalające na jego identyfikację. Przy bardzo małych produktach, gdy umieszczenie oznaczenia na pojemniku jest niemożliwe ze względów praktycznych, informacja może znajdować się tylko na opakowaniu zewnętrznym.
Czy kosmetyk musi mieć datę ważności?
Dla kosmetyku o minimalnej trwałości nieprzekraczającej 30 miesięcy podaje się datę minimalnej trwałości. Przy minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy data ta nie jest obowiązkowa; stosuje się informację o okresie bezpiecznego używania po otwarciu, jeżeli pojęcie trwałości po otwarciu ma zastosowanie.
W jakim formacie drukuje się datę minimalnej trwałości kosmetyku?
Przepisy dopuszczają miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok, w tej kolejności. Nie ma więc ogólnego obowiązku drukowania zawsze pełnej daty dzień–miesiąc–rok.
Co oznacza symbol otwartego słoiczka?
Symbol otwartego słoiczka oznacza PAO, czyli okres po otwarciu opakowania, przez który produkt może być bezpiecznie stosowany. Stosuje się go co do zasady przy kosmetykach o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy, jeśli pojęcie trwałości po otwarciu ma zastosowanie.
Czy produkty kosmetyczne w Polsce muszą mieć oznakowanie w języku polskim?
Tak. Ustawa o produktach kosmetycznych stanowi, że produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Polski znakuje się w języku polskim.
Czy laser UV nadaje się do znakowania tubek kosmetycznych?
Może się nadawać do wybranych tubek i innych opakowań, ale zależy to od konkretnego materiału, barwników i konstrukcji opakowania. Dlatego przed wdrożeniem należy wykonać test i ocenić kontrast oraz wpływ wiązki na powierzchnię.
Czy jedną drukarką można drukować numer partii, datę i kod QR?
Tak, jeżeli wybrana technologia i konfiguracja urządzenia obsługuje wymagany format oraz wielkość nadruku. Dane mogą pochodzić z jednego projektu, dzięki czemu numer partii, data i kod mogą być zmieniane automatycznie wraz ze zleceniem produkcyjnym.
Czy TIJ może znakować tubki kosmetyczne?
TIJ może być wykorzystywany na odpowiednio przygotowanych powierzchniach, gdy produkt jest stabilnie prowadzony, a odległość głowicy od znakowanej powierzchni pozostaje właściwa. Dobór należy potwierdzić próbą na rzeczywistym opakowaniu.
Czy przed wdrożeniem warto wykonać próbę znakowania?
Tak. Test na rzeczywistym opakowaniu pozwala ocenić kontrast, pozycję, czas schnięcia, odporność na ścieranie oraz zachowanie materiału w rzeczywistych warunkach procesu.
Dobierzmy drukarkę do Twoich tubek i opakowań kosmetycznych
Dobór systemu znakowania dla branży kosmetycznej powinien rozpocząć się od analizy produktu, a nie od wyboru konkretnego modelu urządzenia.
REA może przeprowadzić próbę na rzeczywistych tubkach, butelkach, słoiczkach, kartonikach lub innych opakowaniach i porównać możliwe technologie znakowania.
Pozwala to określić, czy w danym zastosowaniu lepszym rozwiązaniem będzie druk atramentowy CIJ, druk wysokiej rozdzielczości TIJ, znakowanie laserowe czy automatyczne etykietowanie.
Prześlij próbki opakowań i informacje o prędkości linii. Dobierzemy technologię znakowania do materiału, wymaganej treści i rzeczywistych warunków produkcji.
1 Podaj materiał, wymiary tubki i miejsce nadruku.
2 Przekaż prędkość linii, rodzaj danych i wymaganą odporność.
3 Dobierzemy technologię i wykonamy próbę na rzeczywistym opakowaniu.


